ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร

กรุงปารีสฝรั่งเศส

วันเวลาผันผ่านล่วงเลยมาสามเดือนกว่า นับตั้งแต่วันที่ฉันเดินทางมาถึงที่นี่ ท้องที่นูนโผล่ออกมารวมระยะเวลาที่ตั้งครรภ์ก็เกือบหกเดือนแล้ว ฉันประคบประหงม ดูแลลูกในครรภ์เป็นอย่างดี ทำตามที่หมอบอกทุกอย่าง แต่แปลกที่ฉันไม่มีอาการแพ้ท้องเลย นอกจากจะกินแล้วก็นอนอย่างเดียว

ฉันต้องขอบคุณเพื่อนของพี่ธนา ที่เขาช่วยเหลือเรื่องเอกสารและการเดินทางมาที่นี่ ที่สำคัญคุณคเชนทร์เขายังมาส่งฉันด้วยตัวเอง คุณคเชนทร์เขามีธุรกิจอยู่ที่ฝรั่งเศส เขาจึงไปมาระหว่างไทยกับที่นี่เป็นว่าเล่น เมื่อฉันมาอยู่ที่บ้านของป้าสา ลุงกับป้าก็ดีกับฉันมาก โดยเฉพาะพี่ธนาซื้อโน่นซื้อนี่มาให้ฉันเสมอ วันนี้ก็เช่นกัน

เขาซื้อชุดเด็กมาเป็นโหล พี่ธนาเห่อหลานเอามากๆ ฉันไปอุลตร้าซาวด์หมอบอกว่าฉันได้ลูกชาย มันยิ่งทำให้พี่ธนาเห่อมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นของใช้เด็กอ่อนพี่ธนาซื้อเข้าบ้าน จนจะไม่มีที่จะเก็บอยู่แล้ว ส่วนคุณคเชนทร์คอยซื้อของบำรุงมาฝากฉันเป็นประจำ

"วันนี้นาราไม่ต้องออกไปที่ร้านนะ ท้องเริ่มโตแล้วเดินก็ลำบาก อยู่บ้านเฉยๆ ดีแล้ว" พี่ธนาเปิดร้านอาหารที่นี่ และมันก็ติดกับบ้านเดินไปไม่กี่ก้าวก็ถึงร้านแล้ว ฉันชอบไปช่วยที่ร้านเสิร์ฟบ้างล้างจานบ้าง บางครั้งก็ไปเป็นผู้ช่วยเชฟ

"วันนี้พี่จะพาคนท้องไปรีแลคซ์เปิดหูเปิดตาที่โรงละครมูแลงรูจ (Moulin Rouge) ตั้งแต่เรามาอยู่ที่นี่ยังไม่ได้เที่ยวที่ไหนเลย วันนี้พี่ว่างเดี๋ยวพี่จะเป็นไกด์พาเที่ยวเอง" เขาพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานมาให้ฉัน เขาดูเป็นผู้ใหญ่สุขุมอ่อนโยน และมักจะทำอะไรให้ฉันโดยที่ไม่ต้องร้องขอ แต่ฉันกลับรู้สึกเกรงใจในสิ่งที่เขาทำให้เสมอ

"ขอบคุณ คุณคเชนทร์มากนะคะ แต่นาราไม่อยากออกไปไหน อยากอยู่บ้านมากกว่า" ความจริงฉันไม่อยากไปกับเขาสองต่อสองต่างหาก แม้ว่าสถานะของฉันตอนนี้กับสามีจะไม่เหมือนเดิม แต่ฉันก็อยากเว้นระยะห่างกับคุณคเชนทร์เอาไว้ ไม่อยากสานสัมพันธ์กับเขา และอีกอย่างฉันก็ไม่คิดที่จะมีใคร เพราะประสบการณ์ที่ผ่านมา สอนให้ฉันได้รู้ว่าชีวิตคู่นั้นจะมีสักกี่คู่ ที่สามารถไปถึงฝั่งที่เคยวาดฝันเอาไว้อย่างสวยงาม

"ไปเถอะนารา พี่บอกแล้วไง ไม่ต้องไปช่วยที่ร้าน พาลูกออกไปเที่ยวบ้าง"

"ลูกในท้องนี่นะพี่ธนา จะบ้าเหรอ ให้นาราคลอดก่อนค่อยไปเที่ยวก็ได้ค่ะ"

"ไปเถอะน่า คเชนทร์พานาราไปได้แล้ว นายจองตั๋วไว้แล้วใช่ไหม พานาราไปทานข้าวนอกบ้านบ้าง จะได้ไม่เหงา ไปเถอะมันเย็นมากแล้ว"

"ทุกอย่างเรียบร้อยไม่มีปัญหาครับคุณเพื่อน เราจะดูรอบสามทุ่มจะได้ไม่ดึกมาก"

โรงละครเปิดทุกวันไม่มีวันหยุด แต่ละวันมีการแสดงสองครั้ง ตั้งแต่รอบสามทุ่มถึงห้าทุ่ม และรอบห้าทุ่มถึงตีหนึ่ง มีแพ็คเกจชมการแสดงพร้อมรับประทานอาหารเย็นไปด้วย อาหารเย็นจะเสิร์ฟในตอนสิบเก้านาฬิกา เราต้องไปถึงประมาณสิบแปดนาฬิกาสี่สิบห้านาที ค่าชมขึ้นอยู่กับราคาของอาหาร และเครื่องดื่มในคอร์ส

ฉันจำใจต้องขึ้นรถมากับคุณคเชนทร์ เขาพาฉันขับรถมาเรื่อยๆ ไม่นานก็ถึงโรงละคร มันก็สวยสมคำร่ำลือแต่ฉันกลับนึกถึงใครอีกคน ที่เคยคิดจะพาเขามาที่นี่ด้วย เวลาฉันเดินคุณคเชนทร์ก็ชอบเดินโอบและประคองฉันเอาไว้ ความจริงฉันต้องขอบคุณที่เขาคอยห่วงใย แต่ทำไมฉันกลับรู้สึกอึดอัด และไม่ชอบในสิ่งที่เขาทำให้สักนิด