รักติดเรท(1) : 6

“ต้องตาลูกค้ามาหาหนูนะ ทำไมต้องให้ผู้ช่วยเจนจิราดูแล” ผู้จัดการเอ่ย สายตาของนางผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนดูก็รู้ว่านัยน์ตาของชายหนุ่มตรงหน้านั้นมันหมายถึงอะไร โอกาสที่พนักงานของนางจะได้ลงจากคานมันใกล้เข้ามาแล้วสินะ ยิ่งตอนนี้ 30 ปีแล้ว ถ้ายังเล่นตัวแล้วแบบนี้เมื่อไรจะมีข่าวดี

“แต่ผู้การคะ...หนูมีนัดกับลูกค้านะคะตอนนี้ หนูต้องรีบไป” หล่อนบอกพลางมองดูนาฬิกาที่ข้อมือของตน

“เดี๋ยวพี่ไปแทนเอง หนูอยู่ดูแลคุณ...”

“นภสินธุ์ครับ” ชายหนุ่มเพิ่งนึกได้ว่าไม่ได้แนะนำชื่อตัวเองกับอีกฝ่าย

“ต้องตาอยู่ดูแลคุณนภสินธุ์เถอะ พี่ไปดูแลให้เอง คุณมาราตรีน่ะ” เอ่ยจบก็เดินกลับเข้าห้องทำงานของตน เพื่อเตรียมเอกสารไปพบลูกค้าแทนผู้ช่วยของตน

“คุณต้องการอะไรคุณหมอ ว่ามาเลยค่ะ” เมื่อเห็นว่าผู้จัดการเข้าห้องไปแล้ว หล่อนจึงเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

“คนสวยก็รู้ว่าผมต้องการอะไร” เอ่ยเสียงต่ำให้ได้ยินกันสองคน

“คุณจะมาที่ทำงานฉันทำไม ตอนบ่ายฉันก็จะไปพบที่โรงพยาบาลแล้ว” หล่อนบอกพร้อมกับหลบตาเขา ไม่อยากสบตาอีกฝ่าย ไม่อยากจ้องหน้า ไม่อยากพูดคุยด้วยนาน

“ก็ไปพร้อมกันเลย ผมเข้าช่วงบ่ายเหมือนกันวันนี้ ส่วนเรื่องธุรกรรมทางการเงิน ผมพูดจริงนะ ผมอยากให้คุณดูแลจัดการเงินในบัญชีให้ผม” จ้องมองคนตัวเล็กตรงหน้าที่ขมวดคิ้วไปมา

“ไปกันเถอะ ยังไงคุณก็ได้ยอดจากผมเยอะนะวันนี้ ผมจะให้คุณสิบล้าน จัดการให้ผม ยอดตั้งสิบล้านมันมากนะสำหรับผู้ช่วยต้องตา คิดดูให้ดีนะครับคนสวย” ด้วยรู้ว่าพนักงานธนาคารต้องทำเป้า และเงินที่เขาจะฝากกับทางธนาคารเพื่อให้ต้องตาจัดการให้ มันก็มากพอดู มีหรือที่เธอจะไม่ตกลง