สับสนในความรู้สึก

ณ คอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง ที่ภายในตกแต่งเอาไว้อย่างหรูหรา เมื่อออสตินเข้ามาส่งมิ้นต์ที่ห้องของเธอ หญิงสาวดูมีทีท่าดื้อรั้นไม่ยอมให้เขากลับไปง่ายๆ เมื่อหล่อนกำลังพยายามใช้เสน่ห์ของเรือนกายที่เซ็กซี่ยั่วยวนมัดใจออสติน ด้วยการรั้งสาวเดี่ยวออกจากไหล่มน พร้อมกับเดินเข้าหาชายตัวโต ผู้ที่มีใบหน้าคมคาย ดูหล่อเหลาไม่ต่างจากเทพบุตรลงมาจุติ จนมิ้นต์อยากเก็บเขาเอาไว้ไม่ให้ใครได้เข้าใกล้

“คุณเมาก็ไปนอนพักนะมิ้นต์ ผมจะกลับแล้ว” ออสตินพูดออกมาพร้อมกับหันหลังให้หญิงสาว

หมับ!! หล่อนไม่รอช้ารีบสวมกอดชายหนุ่มจากทางด้านหลัง พลางเอามือลูบลงไปยังซิกซ์แพ็กแน่นๆ ขณะที่หน้าอกหน้าใจของมิ้นต์แนบลงไปที่แผ่นหลังของออสติน

พร้อมกับลีลาการยั่วยวนสุดฤทธิ์สุดเดช แน่นอนว่าชายหนุ่มไม่ใช่พระอิฐพระปูน เขามีเลือดเนื้อและความต้องการเฉกเช่นผู้ชายทั่วไปจนฮอร์โมนในตัวออสตินพุ่งขึ้น แม้เขาจะพยายามปฏิเสธความต้องการทางกาย แต่ใครก็คงไม่อาจต้านทานแรงยั่วยุของสตรีอย่างมิ้นต์ได้

“จะรีบไปไหนละค่ะ ค้างที่นี่กับมิ้นต์ก็ได้ พรุ่งนี้ค่อยกลับนะคะ...น๊า” เสียงหวานออดอ้อนชายหนุ่มออกมาไม่ต่างจากคู่รัก เมื่อถูกหญิงสาวรบเร้าเคลียคลอออสตินเริ่มรู้สึกอึดอัด เพราะเขาไม่ได้ต้องการที่จะสานสัมพันธ์กับมิ้นต์ตั้งแต่แรก แม้ว่าร่างกายเริ่มตอบสนอง เมื่อชายหนุ่มกำลังเริ่มจะหมดความอดทน

เขาไม่น่าคิดแผนการแกล้งใบพลูแบบนี้เลย ไม่รู้ว่าเธอจะโกรธหรือเกลียดเขาเพิ่มเป็นทวีคูณหรือยัง เพราะปกติแล้วหญิงสาวก็ไม่เคยพูดจาดีกับเขามาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว แต่ที่เธอต้องยอมออสตินก็คงเป็นเหตุผลเดียว เมื่อเขาได้สร้างข้อตกลงกับเธอเอาไว้ในวันนั้น หลังจากที่ชายหนุ่มได้กลายเป็นเจ้าชีวิตของเธอ แบบที่ใบพลูไม่สามารถปฏิเสธได้

“อย่าทำแบบนี้เลยนะครับ ถ้าพ่อคุณรู้ท่านอาจไม่พอใจ คุณเป็นผู้หญิงมีแต่จะเสียหาย” ถ้อยคำที่ออสตินเรียงร้อยออกมา เพื่อให้มิ้นต์คิดได้ แต่เปล่าเลยสักนิด เพราะในเวลานี้หล่อนได้แสยะยิ้มร้ายออกมา พร้อมกับแววตาของหญิงสาวดูร้อยเล่ห์ เต็มไปด้วยมารยาที่จะรวบหัวรวบหางออสติน เมื่อผู้เป็นบิดาเปิดทางให้แล้ว เขาอยากได้ออสตินมาเป็นลูกเขย พอๆ กับที่มิ้นต์อยากได้ออสตินมาเป็นผู้ชายของหล่อนเพียงคนเดียว

“คุณพ่อไม่ว่าหรอกค่ะ ถ้าผู้ชายคนนั้นของมิ้นต์คือออสติน” คราวนี้หญิงสาวได้พูดออกมา พลางเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าออสติน ฝ่ามือนุ่มนิ่มของหล่อนแตะลงไปยังใบหน้าของชายตัวโต เพียงแค่ได้สัมผัสหัวใจของหญิงสาวเริ่มเต้นแรง พร้อมจู่โจมออสตินให้กลายเป็นของกันและกัน ซึ่งหากเรื่องนี้ได้เกิดขึ้นจริง หล่อนจะไม่มีทางปล่อยให้ออสตินไปข้องแวะกับผู้หน้าไหนเด็ดขาด

หมับ!! ออสตินไม่ทันตั้งตัวถูกมิ้นต์ผลักอย่างแรง จนเซถลาล้มลงไปที่โซฟา ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน

“เฮ้ย! คุณมิ้นต์! คุณเมาขนาดนี้เลยเหรอ ตั้งสติหน่อยสิครับ” เมื่อออสตินถูกหญิงสาวผลักลงไปกองกับโซฟาตัวยาว มิ้นต์ไม่รอช้าหล่อนเข้าไปนั่งทับชายตัวโตเอาไว้ทันที ขณะที่เสื้อสายเดี่ยวกำลังถูกเธอรั้งลงต่ำ จนทรวงอกอวบอิ่มโผล่นูนขาวผ่องเป็นยองใย ซึ่งในเวลานี้ช่างได้องศาอยู่ในระดับสายตาของออสตินพอดิบพอดี

“แล้วคุณละค่ะออสติน คุณเมาหรือเปล่า เรามาหาอะไรสนุกๆ ทำกันดีกว่า มิ้นต์รับรองว่าคุณจะติดใจจนไม่อยากจากมิ้นต์ไปไกล คุณไม่ต้องกลัวนะคะ ที่จะต้องสานสัมพันธ์แนบแน่นกับมิ้นต์ เพราะทุกอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้นมิ้นต์เต็มใจที่จะตกเป็นผู้หญิงของคุณ” ผู้ชายร้อยทั้งร้อยเวลาเจอผู้หญิงอ่อย พร้อมใส่พานให้ท่า เชื่อว่าพวกเขาก็ต้องหวั่นไหวไม่น้อยเช่นกัน เฉกเช่นออสตินที่กำลังจะตกอยู่ในภวังค์

เมื่อความใกล้ชิดเริ่มสะกิดเลือดลมในกายของชายหนุ่ม หมุนเวียนพลุ่งพล่านเสียวซ่านในกาย บวกกับแอลกอฮอล์ที่เพิ่งดื่มเข้าไปนั้น กำลังจะส่งผลให้ร่างกายกำยำตอบสนองความต้องการในตัณหา จนยากจะยับยั้งให้ยุติไฟสวาท ซึ่งมิ้นต์กำลังก่อขึ้น พร้อมจะระอุลุกโชน จนยากที่จะมอดดับลงได้ ถ้าหากเขาขาดสติหลวมตัวเผลอใจเข้าไปสานสัมพันธ์อย่างลึกซึ้งกับหล่อน เรื่องวุ่นๆ คงเกิดขึ้นไม่สิ้นสุด

“ผมว่าคุณเมามากแล้ว อย่าทำอะไรทั้งที่คุณไม่มีสติ เพราะถ้าสิ่งที่เกิดขึ้น มันเกินเลยเราจะกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ คนที่เสียใจที่สุดคือตัวคุณเองนะครับ” ไม่รู้ว่าออสตินกำลังเตือนสติมิ้นต์หรือตัวเองกันแน่ เพราะเวลานี้ใบหน้าหวานๆ ความไร้เดียงสาของใบพลูกำลังลอยเข้ามา เพื่อตอกย้ำให้เขารู้ว่า เธอต่างหากคือคนที่หัวใจของเขาปรารถนา ถึงแม้ว่าจะพยายามปฏิเสธมาโดยตลอด แต่ทุกครั้งคำตอบที่ได้ หัวใจดวงนี้ของเขามันก็ยังคงเต็มไปด้วยใบพลูอยู่ดี

“มิ้นต์รักคุณนะคะ รักมานานแล้วด้วย” หญิงสาวยังคงพยายามที่จะเผด็จศึกออสตินให้ได้ เมือมือไม้ของหล่อนกำลังแกะกระดุมเสื้อโปโลชายหนุ่มออกทีละเม็ด ด้วยท่าทางที่ยั่วยวนสุดๆ แต่ทว่าได้ถูกชายหนุ่มเบรกเอาไว้ เพราะเขากำลังกลัวว่าบรรยากาศที่เป็นใจจะนำไปสู่หายนะได้ ถ้าหากว่าออสตินยังคงลีลาไม่ตัดสินใจให้เด็ดขาด ปล่อยให้มิ้นต์ได้ลูบไล้จนจิตใจของเขาใกล้เตลิดไปตามห้วงอารมณ์ของการปลุกเร้า ที่ดูเชื่องช้า แต่ทว่าร่างกายที่กำลังเสียดสีกันไปมา ไม่ต่างจากกระแสไฟฟ้าขั้วบวกขั้วลบ ที่มันพร้อมจะสปาร์คได้ทุกเวลา