ตอนที่ 44 เธอคือสาวน้อยในคืนนั้นจริงๆ

อีกด้านหนึ่งของเมืองใหญ่ บนตึกสูงของบริษัทTHANIN GROUP ภายในห้องประธานบริษัท

ผู้ช่วยกรเดินเข้ามายืนตรงหน้าประธานหนุ่มผู้เป็นเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติ ที่มีความสุขุมเยือกเย็นตลอดเวลา

นั่งทำงานบนเก้าอี้หนังแบรนด์ดังที่สั่งทำพิเศษด้วยท่าทีเคร่งขรึมอย่างสง่าดูองอาจน่าเกรงขาม

" ท่านประธานครับ "

กร ผู้ช่วยคนสนิทที่เป็นมือขวา เอ่ยเรียกผู้เป็นเจ้านายอย่างสุภาพด้วยท่าทีนอบน้อม

กวินที่สนใจเพียงงานตรงหน้าเอ่ยถามขึ้นเสียงเรียบด้วยสีหน้าเย็นชา

" มีอะไร "

" ท่านประธานเห็นข่าวคุณอิงฟ้าหรือยังครับ "

" ยัง ข่าวอะไร "

ชายหนุ่มผู้สุขุมเยือกเย็นเอ่ยถามขึ้นเสียงเย็นโดยไม่ยอมละสายตาจากงานตรงหน้า

" ข่าวคุณอิงฟ้าขายตัวก่อนเข้าวงการครับ และคนที่ล่อให้คุณอิงฟ้ายอมรับนั้น ยังรู้ลึกถึงขนาด เอ่ยถึงชายสวมหน้ากากด้วยครับ "

เมื่อได้ยินลูกน้องเอ่ยเช่นนั้น การกระทำของประธานหนุ่มชะงักงันไปในทันที

คิ้วเรียวคมเข้มบนใบหน้ากระตุกเข้าหากันเป็นปม

แววตาคมกริบหรี่ลงอย่างช้าๆคล้ายกำลังคิดอะไรอยู่

แน่นอนว่าเขาต้องคิดเพื่อตัวเองไม่เอาตัวเองมาเสื่อมเสียชื่อเสียงเพราะเรื่องผู้หญิง

เขาเป็นชายหนุ่มผู้ไร้หัวใจ ที่มีความทะเยอทะยานที่จะเป็นผู้มีอำนาจเหนือทุกสิ่งที่ต้องการ

จากนั้นเขาก็เงยหน้ามองไปยังผู้ช่วยคนสนิทอย่างช้าๆ แล้วเอ่ยถามขึ้นเสียงเย็น

" ใครปล่อยข่าวเรื่องนี้ "

" เป็นกลุ่มนักศึกษาครับ ดูเหมือนเรื่องราวนี้คุณอิงฟ้าจะตกหลุมพรางคู่กรณี จนคุณอิงฟ้าเอ่ยปากยอมรับเองครับว่าขายตัว ท่านประธานลองเปิดฟังดูนะครับ "

ผู้ช่วยกรเอ่ยตอบเจ้านายอย่างสุขุมแล้วยื่นโทรศัพท์ไปให้เจ้านาย

กวินมองหน้าลูกน้องอย่างเย็นชาก่อนจะรับโทรศัพท์จากมือลูกน้องมากดฟัง

พอได้ยินฟังคำพูดและน้ำเสียงยะโสโอหังของอิงฟ้าแล้ว มันทำให้เขาโกรธมาก

แววตาคมกริบของเขา ดุดัน แข็งกร้าว เยือกเย็นจนแทบจะกลายเป็นแท่งน้ำแข็งที่พร้อมจะทิ่งแทงคนได้แล้ว

กฤตที่นั่งทำงานบนโซฟารับแขกโดยไม่สนใจอะไร พอได้ยินเสียงนับหนึ่งดังขึ้น มือที่ทำงานอยู่ก็ชะงักไปในทันที

[ เสียงนับหนึ่ง นี่นับหนึ่งทะเลาะกับคุณอิงฟ้า แถมยังรู้ลึกเกี่ยวกับเรื่องที่คุณอิงฟ้าเอาตัวเข้าแลก

เรื่องนี้นอกจากท่านประธานกับคนใรครอบครัวของคุณอิงฟ้าแล้ว ก็ไม่มีใครรู้แล้วนี่

เว้นแต่นับหนึ่งจะเป็นลูกสาวของนายธำรง ต้องใช่แน่ๆ เธอต้องเป็นลูกสาวคนเล็กของนายธำรงแน่ๆ ]

ตอนนี้เหมือนกฤตจะได้คำตอบในสิ่งที่ตัวเองสงสัยมานานแล้ว

กวินหรี่ตามองกฤตอย่างเงียบๆแล้วเอ่ยถามขึ้นเสียงเย็น

" คุณกฤต คุณกำลังคิดอะไรอยู่เหรอ เมื่อกี้ผมยังเห็นคุณก้มหน้าก้มตาตั้งใจทำงานอยู่เลย "

กฤตหันไปมองหน้าเจ้านายแล้วเอ่ยตอบด้วยสีหน้านิ่งเฉยเพียงสั้นๆด้วยท่าทีนอบน้อม

" เปล่าครับ "

กวินยิ้มเย็นที่มุมปากแล้วเอ่ย

" งั้นเหรอ ผมนึกว่าคุณรู้จักคนในคลิปที่ปะทะคารมกับคุณอิงฟ้าซะอีก "

" ไม่ครับ "

" ไม่รู้จักก็แล้วไป "

กวินเอ่ยเสียงเย็นพร้อมกับจ้องลูกน้องด้วยแววตานิ่ง ที่ทำให้คนรู้สึกหวั่นเกรง ทำเอากฤตรู้สึกเสียวสันหลังเย็นไปถึงกระดูก

ได้แต่ทำหน้านิ่งหลบแววตาเจ้านายแล้วหันกลับมาสนใจงานของตัวเองต่ออย่างเงียบๆ

[ นับหนึ่ง คุณไม่น่าไปมีเรื่องกับอิงฟ้าเลย แบบนี้เท่ากับเปิดเผยที่อยู่ให้เจ้านายผมรู้

หวังว่าคุณธีร์จะสามารถปกป้องคุณให้รอดพ้นจากคนของเจ้านาย ]

ถ้อยคำกับแววตาของกวินเมื่อกี้นี้ ทำให้กฤตรู้ตัวแล้วว่าเจ้านายของเขาน่าจะรู้เรื่องที่เขาพยายามปกปิดตัวตนของนับหนึ่ง

กวินละสายตาจากกฤตแล้วยื่นโทรศัพท์คืนให้ผู้ช่วยกร จากนั้นก็เอ่ยถามขึ้นเสียงเย็นอย่างน่าเกรงขาม

" เรื่องเกิดที่ไหน "

" ผู้จัดการของคุณอิงฟ้าบอกว่าเกิดขึ้นในมหาลัยที่เชิญคุณอิงฟ้าไปงานปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่วันนี้ครับ แต่ไม่ได้บอกว่ามหาลัยไหน "

" แล้วคุณทรายได้บอกมั้ยว่าผู้หญิงที่รู้เรื่องของอิงฟ้าคนนี้ ชื่ออะไร "

" ผมถามไปแล้วครับแต่คุณทรายบอกว่าหญิงสาวคนนั้นกับคุณอิงฟ้าไม่ได้รู้จักกัน เลยไม่รู้ว่าเธอชื่ออะไรครับ "

" ไม่รู้จักงั้นเหรอ คุณอิงฟ้านี่ช่างเป็นผู้หญิงที่สวยแต่โง่จริงๆ เธอคิดว่าจะโกหกผมได้งั้นเหรอ ถ้าไม่รู้จักแล้วเธอจะรู้ได้ยังไง ว่าผู้หญิงคนนั้นได้ไม่ถึงครึ่งของเธอ ห๊ะ! "

กวินเอ่ยเสียงราบเรียบในประโยคแรกก่อนจะกระแทกเสียงออกมาอย่างดุดันในประโยคหลังด้วยความโมโหอย่างเกรี้ยวกราด

กรได้แต่ยืนทำหน้านิ่งโดยไม่เอ่ยอะไรอีก

พอสงบสติอารมณ์ได้แล้ว กวินก็กำชับลูกน้องต่อว่า

" บอกอิงฟ้าให้อยู่นิ่งๆไม่ตอบรับสายใครและยังไม่ต้องเคลื่อนไหวอะไร รอดูท่าทีของทางฝั่งโน้นก่อน ว่าจะออกมาเคลื่อนไหวอะไรหรือเปล่า "

" ครับ เอ่อ แล้วก็ ผมเห็นในข่าวบอกว่าผู้หญิงคนนั้นถูกคุณอิงฟ้าทำร้ายจนบาดเจ็บ หลังจากเป็นอิสระจากคุณอิงฟ้า ก็มีเพื่อนของเธอมาพาออกไป คาดว่าน่าจะไปโรงพยาบาลครับ "

" อือ งั้นคุณก็ไปตามตรวจสอบตามโรงพยาบาลก็แล้วกัน หากเจอตัวก็เชิญมาพบผมเลย ส่วนเรื่องข่าวก็ไล่ปิดให้เร็วที่สุด อย่าให้กระทบมาถึงผม "

" รับทราบครับ "

กรเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจากนั้นก็หมุนตัวเดินออกไปทำงานที่เจ้านายสั่ง

กฤตได้ยินดังนั้นก็รู้สึกเป็นห่วงนับหนึ่งจนนั่งไม่ติด กลัวคู่หูของตัวเองจะเจอตัวนับหนึ่ง

เลยลุกขึ้นพร้อมกับเอางานมาวางลงบนโต๊ะตรงหน้าเจ้านายด้วยสีหน้านิ่งเฉย แล้วเอ่ยเสียงเรียบ

" งานที่ท่านประธานให้ตรวจทานเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ "