ตอนที่ 77 มันจะบังเอิญเกินไปมั้ย

กวินเองก็อึ้งเหมือนกัน ที่ถูกนับหนึ่งจ้องแรงแบบนั้น เขามีความรู้สึกว่าอารมณ์เธอ คล้ายๆสาวน้อยของเขามาก แต่ติดตรงที่เธอไม่มีรอยสักบนตัว

หลังจากนับหนึ่งนั่งรถออกไปแล้ว เขาก็หันไปเอ่ยเสียงเย็นกำชับทุกคนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ดุดัน

" เรื่องในวันนี้ห้ามใครแพร่งพรายออกไปเด็ดขาด หากใครไม่ฟัง ก็เตรียมลาออกแล้วรับผลการกระทำของตัวเองได้เลย "

เอ่ยจบก็หมุนตัวเดินออกไปขึ้นรถทันที สองลูกน้องคนสนิทก็รีบตามออกไป

ส่วนผู้กำกับกับทีมงานก็ต้องทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก้มหน้าก้มตาเก็บอุปกรณ์ของตัวเองไป

โดยที่ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะปริปากซุบซิบเลย

ภายในรถเก๋งคันสีขาวที่เคลื่อนตัวไปบนท้องถนนท่ามกลางเมืองใหญ่

นับหนึ่งนั่งหน้าบึ้งตึงอยู่ในรถข้างๆมีมีมี่คอยขับรถให้

พอนึกถึงเทคนิคการจูบแบบเมื่อกี้นี้แล้ว ก็ชวนให้นึกถึงชายที่เธอเกลียดแค้นมากที่สุดคนนั้นไปด้วย จนถึงกับพึมพำออกมาเบาๆ

" คนเราจะจูบด้วยวิธีเดียวกัน มีความป่าเถื่อนเหมือนกัน อย่างกับเป็นคนคนเดียวกัน มันจะบังเอิญเกินไปมั้ย "

เธอพึมพำอย่างครุ่นคิดแล้วเอานิ้วมาแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆด้วยความสงสัย

มีมี่ที่ขับรถอยู่เหลือบมามองเธอแวบหนึ่งแล้วเอ่ยขึ้น

" น้องจะไปคิดให้เปลืองสมองทำไมกันคะ กับแค่เทคนิคการจูบ

ใครๆก็สามารถจูบเหมือนคุณกวินได้ทั้งนั้นแหละค่ะ เดี๋ยวนี้แค่เสิร์ชหาก็สามารถศึกษาเทคนิคการจูบต่างๆได้แล้วค่ะ

มันขึ้นอยู่กับความชอบของแต่ละคนมากกว่า บางคนชอบแบบดุเดือด ป่าเถื่อน บางคนชอบแบบนุ่มนวล อ่อนโยน

ใครชอบแบบไหน ก็จะถ่ายทอดออกมาแบบนั้นแหละค่ะ แล้วที่ถูกจูบวันนี้ น้องก็ไม่ต้องไปเสียใจ

มันเป็นเรื่องธรรมดามาก แต่จะให้ถูกจูบบ่อยๆก็ไม่ดีนะคะ เมื่อกี้นี้ถือซะว่าทำบุญทำทานไป

โอเคมั้ย มันเป็นเหตุการณ์ไม่คาดคิด ตั้งตัวไม่ทัน ขนาดพี่ยังยืนอึ้งเลยค่ะ

ให้คิดซะว่า มันเป็นเพียงอุบัติเหตุเล็กน้อยก็แล้วกันนะ ต่อไปถ้าเจอคุณกวินอีก ก็จะต้องระวังตัวให้มากขึ้น

หลบได้หลบ เลี่ยงได้เลี่ยง หนีได้หนี จะดีที่สุดค่ะ คนแบบนั้น ในหัวของเขา คงมีแต่เรื่องพรรค์นั้นล่ะมั้ง

อยากจะเชยชมแต่หญิงงาม พอสมใจอยากแล้วก็ทิ้ง แล้วก็จบด้วยการเอาเงินฟาดหัว ช่างไร้หัวใจสิ้นดีค่ะ "

นับหนึ่งนั่งฟังอย่างเงียบๆแล้วก็พยักหน้าอย่างเข้าใจในคำพูดของพี่มีมี่

" อือ น่าจะใช่อย่างที่พี่พูดค่ะ มันขึ้นอยู่กับความชอบและนิสัยของแต่ละคน "

[ เพราะบอสจูบได้นุ่มนวล น่าหลงไหลมากจริงๆ ไม่เหมือนคุณกวินจูบได้ห่วยแตก น่ารังเกียจที่สุด ]

ประโยคหลังมันเป็นความลับระหว่างเธอกับบอสธีร์ที่ไม่สามารถพูดออกมาให้คนอื่นรับรู้ได้

บนเส้นทางหลักของท้องถนนใจกลางเมืองใหญ่ รถราสัญจรไปมากันอย่างคับคั่ง

หนึ่งในนั้นมีรถหรูของกวินที่กำลังแล่นอยู่บนท้องถนนเส้นดังกล่าวด้วย

ภายในรถหรูที่กว้างขวางนั่งได้สะดวกสบาย กวินนั่งไขว่ห้างกำลังครุ่นคิดบางอย่างอย่างเงียบๆด้วยแววตาสุขุมลุ่มลึก

[ ตัวหอมก็ใช่ ริมฝีปากนุ่มก็คล้าย แถมนิสัยดุดัน ฝีปากกล้า ไม่เกรงกลัวใคร มันจะไม่ใช่เธอได้ยังไง บนโลกใบนี้ คนที่ไม่ใช่พี่น้องกัน แต่กลับมีความเหมือนกันอย่างกับแกะแบบนี้ คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้ว ]

เขานั่งพึมพำกับตัวเองในใจ ลึกๆในใจเขามั่นใจมากว่านับหนึ่งคือหญิงสาวในคืนนั้น

แต่เมื่อนึกถึงสีหน้าของลูกน้องคนสนิทอย่างกฤตแล้วเหมือนความหวังของเขาจะริบหรี่ลงแทบเป็นศูนย์

จากนั้นเขาก็เอ่ยถามขึ้นเพื่อไขข้อสงสัยให้กระจ่างชัดแจ้งแบบชัวร์ๆไปเลยว่า

" กฤตคุณพูดความจริงมา ว่าผู้หญิงที่ฉันจูบเมื่อกี้นี้ ใช่หญิงสาวคนนั้นหรือเปล่า "

" ไม่ใช่ครับ หญิงสาวคนนั้นสวยน้อยกว่าคุณนับหนึ่ง แต่สดใสร่าเริง มีเสน่ห์กว่า ไม่ดุและไม่หยิ่งจองหองเหมือนคุณนับหนึ่งครับ "