ตอนที่ 87 แล้วยังไง?

หลังจากที่นักแสดงทุกคนแต่งหน้าทำผมกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว การถ่ายทำฉากแรกก็เริ่มขึ้น

นับหนึ่งกับอิงฟ้าต้องเข้าฉากด้วยกัน สถานที่ที่ใช้ถ่ายทำเป็นโรงเรียนมัธยมของจังหวัด

ซึ่งเป็นฉากที่อิงฟ้าแกล้งนับหนึ่งในโรงอาหารของโรงเรียน ตามบทอิงฟ้าจะต้องปัดขานับหนึ่งทำให้เธอเสียหลักจนเธอสะดุดล้ม

เมื่อทุกฝ่ายสแตนบายพร้อมแล้ว ผู้กำกับก็เอ่ยกับทุกฝ่ายผ่านวิทยุสื่อสารหรือที่มักจะเรียกติดปากว่าวอ

" ทุกฝ่ายเตรียมพร้อม เริ่มปล่อยตัวนักแสดงเลยครับ "

" รับทรับค่ะ "

ฝ่ายเทคนิคเอ่ยตอบคำด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง

นับหนึ่งเตรียมพร้อมเข้าฉาก ยืนรอในจุดปล่อยตัวนอกโรงอาหาร

ตอนนี้กล้องกำลังถ่ายฉากของอิงฟ้ากับกลุ่มเพื่อนที่นั่งวางแผนกันในโรงอาหาร

" พวกเธอฟังนะ เดี๋ยวพวกเธอไปนั่งโต๊ะหลัง อย่าให้ใครมานั่งเด็ดขาด

หากเห็นนับหนึ่งมาทานข้าวในโรงอาหารแล้ว พวกเธอก็ค่อยกลับมานั่งที่โต๊ะเดิม

นับหนึ่งจะได้เดินเข้ามานั่งโต๊ะนั้น แล้วฉันจะทำให้มันเสียหลัก ล้มลงไปต่อหน้าทุกคน "

อิงฟ้าเอ่ยด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์

" อื้อ ได้ ฉันเองก็ไม่ค่อยชอบหน้าเหวี่ยงๆของนับหนึ่งเหมือนกัน อยากจะรู้นัก ว่าสีหน้าอับอายของคนหน้าเหวี่ยงอย่างมันจะเป็นยังไง "

เพื่อนของอิงฟ้าพยักหน้าแล้วเอ่ยอย่างเห็นด้วยกับแผนการของเพื่อน

" งั้นพวกเธอสามคนก็ย้ายไปนั่งโต๊ะหลังเลย ส่วนฉันกับขวัญจะนั่งตรงนี้ "

" โอเค "

เอ่ยจบเพื่อนสาวทั้งสามของอิงฟ้าก็ถือจานข้าวของตัวเอง ย้ายไปนั่งโต๊ะหลังที่ยังไม่มีใครนั่ง

ทางด้านนับหนึ่ง ฝ่ายเทคนิค เดินเข้ามาถือป้ายกำกับมายืนข้างเธอแล้วก็ปิดลง แตะ

จากนั้น นับหนึ่งก็เดินเข้าไปในโรงอาหาร สวมใส่ชุดนักเรียนมัธยมต้นสีหมองๆ แล้วเดินไปยืนต่อแถวรอสั่งก๋วยเตี๋ยว

พอได้มาแล้ว เธอก็เดินถือถ้วยก๋วยเตี๋ยวออกมาปรุง ใส่พริก น้ำตาลทราย แล้วก็น้ำส้มสายชูอย่างละสองช้อนโต๊ะ

จากนั้นก็เอาตะเกียบกับช้อนจุ่มลงในน้ำร้อนเพื่อฆ่าเชื้อ เสร็จแล้วก็ยืนกวาดสายตามองหาที่นั่งในโรงอาหารอย่างเงียบๆ

อิงฟ้ากับกลุ่มเพื่อนที่นั่งทานข้าวกันอยู่ พอเห็นนับหนึ่งเดินตรงมาทางพวกเขา

เพื่อนของอิงฟ้าก็ย้ายโต๊ะกลับมานั่งโต๊ะเดียวกันกับอิงฟ้า เพื่อล่อให้นับหนึ่งมานั่งโต๊ะที่ว่างอยู่

พอนับหนึ่งเห็นว่ายังมีโต๊ะว่าง เลยก้าวตรงเข้ามายังโต๊ะนั้น

อิงฟ้าที่นั่งอยู่ ก็มองหน้ากันกับกลุ่มเพื่อนแล้วยิ้มร้ายออกมาด้วยแววตามีเลศนัย รอทำตามแผน

พอนับหนึ่งเดินเข้ามาใกล้โต๊ะของพวกเขา เธอก็ยื่นขาออกไปปัดขานับหนึ่ง หวังให้เธอสะดุดล้ม

แต่นับหนึ่งกลับแสร้งทำเป็นเดินสะดุดขาตัวเอง แล้วแสดงสีหน้าตกใจออกมา ทำถ้วยก๋วยเตี๋ยวหลุดมือ ตกไปกลางโต๊ะของกลุ่มอิงฟ้า

น้ำก๋วยเตี๋ยวร้อนๆที่ปรุงรสจัดแบบครบรส กระเด็นใส่ทุกคนที่นั่งโต๊ะนั้น จนเสื้อผ้าเปื้อนน้ำก๋วยเตี๋ยว ฉุนไปด้วยกลิ่นน้ำส้มสายชู

ทุกคนต่างลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าอึ้งๆ ส่วนนับหนึ่งก็กระทืบส้นรองเท้านักเรียนลงบนหลังเท้าของอิงฟ้าที่ยื่นออกมาเต็มแรง

จนอิงฟ้าร้องโอดควรญออกมาด้วยความเจ็บปวด สีหน้าบิดเบี้ยวจนไม่น่ามอง เธอโกรธจนหลุดปากด่าออกมาเสียงกร้าว

" โอ้ย! อีนับหนึ่ง นี่แกจงใจเล่นนอกบทเหรอ "

นับหนึ่งยิ้มเหยียดขึ้นที่มุมปากแล้วเอ่ยพร้อมกับจ้องหน้าอิงฟ้าด้วยแววตาเย้ยหยัน

" อะไรคือเล่นนอกบทเหรอ ฉันไม่เข้าใจ "

นับหนึ่งเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับทำหน้าซื่อๆอย่างไม่รู้ไม่ชี้ ก็ยิ่งทำให้อิงฟ้าโกรธมากขึ้นไปอีก

" แก "

เธอกัดฟันเอ่ยออกมาตามไรฟัน จ้องเขม็งนับหนึ่งด้วยแววตาดุร้าย

ทีมงานทุกคนเห็นว่านับหนึ่งเล่นนอกบทแถมยังเล่นจริง ทำให้อิงฟ้าเจ็บจริง ต่างก็ตะลึงอึ้งจนตาค้างไปเลย

แต่ด้วยความเป็นมืออาชีพ แม้จะตกใจ พวกเขาก็ยังคงถ่ายต่อ ทำหน้าที่ของตัวเองต่อไปตราบใดที่ยังไม่ได้ยินเสียงผู้กำกับ

นับหนึ่งจ้องหน้าอิงฟ้าแล้วยิ้มเย็นขึ้นที่มุมปากแล้วหันหลังเดินไปสั่งอาหารต่อ

จากนั้นเธอก็ชักสีหน้าเหยียดๆใส่อิงฟ้าตอนที่เดินผ่านกลุ่มพวกเขา

แล้วมานั่งทานข้าวบนโต๊ะที่ว่างอยู่ โดยไม่สนใจใครอีก ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน