บทที่ 1

“นี่ดูนี้สิ พี่เคซื้อให้ฉันเป็นของขวัญวันวาเลนไทน์ด้วยล่ะ”

“ปีนี้ฉันได้เป็นสร้อยรูปหัวใจ เห็นบอกว่าสั่งทำพิเศษมาให้ฉันโดยเฉพาะเลยนะ”

“ของฉันเป็นแหวนจ๊ะปีนี้ ดูสิสวยใช้ไหม”

เสียงพูดของสาวๆ ที่กำลังคุยยกยอถึงแฟนหนุ่มของตัวเองอย่างไม่ยอมกัน โดยมีเพื่อนอีกคนหนึ่งที่ทำได้แต่นั่งฟังเงียบๆ เพราะหญิงสาวเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ยังไม่มีแฟน แล้วดูเหมือนว่าเธอจะไม่มีความสนใจที่จะหาเลยด้วยซ้ำ ตอนนี้เลยเป็นปัญหาของพวกเพื่อนๆ ในกลุ่มที่จะต้องคิดหาวิธีให้เพื่อนของตัวเองหันมาให้ความสนใจในเรื่องความรักพวกนี้กับเขาบ้าง

สาวๆ นั่งคุยเล่นกันอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนใต้ต้นไม้ของมหาลัย เพื่อรอขึ้นไปเรียนคาบเช้ากัน เนย ไอริน และอิงอิง กำลังนั่งพูดคุยเรื่องของแฟนหนุ่มของตัวเองกันอย่างออกรส แต่พอพวกเธอหันไปมองที่เพื่อนของตัวเองอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็รู้สึกเหนื่อยใจขึ้นมาซะทุกที เพราะเพื่อนของพวกเธออีกคนที่ตอนนี้กำลังนั่งก้มหน้าก้มตา กดเล่นเกมปลูกผักขายของในโทรศัพท์ของตัวเองอย่างใจจดใจจ่อ

น้ำอุ่นเป็นพวกโลกส่วนตัวสูงนิดหน่อยไม่ค่อยสนใจสิ่งรอบข้างสักเท่าไร วันๆ หญิงสาวก็เอาแต่อ่านหนังสือดูซีรี่ย์ไม่ก็ก้มหน้าก้มตาเล่นเกมเหมือนกับในตอนนี้ เพราะเธอมีนิสัยแบบนี้ไงถึงไม่มีแฟนกับเขาซะที พวกเนยละอยากจะบ้าตายกับเพื่อนของเธอคนนี้เสียจริงๆ ไม่เข้าใจเลยว่าน้ำอุ่นอยู่กับพวกเธอมาได้อย่างไงตั้งสามสี่ปี ทั้งที่นิสัยแตกต่างกับพวกเธอสามคนอย่างกับฟ้ากับเหวเลยก็ว่าได้

“น้ำอุ่นเธอไม่คิดที่จะหาแฟนกับเขาบ้างเลยหรือไง นี่พวกเราก็ขึ้นปีหนึ่งกันแล้วนะ”

เสียงของเนยพูดถามเพื่อนที่ก้มหน้าเล่นเกมอยู่ข้างๆ ตัวเองอย่างสุดจะทนกับภาพตรงหน้า โตปานนี้แล้วยังมัวแต่นั่งเล่นเกมเหมือนเด็กอยู่ได้ ชีวิตนี้นอกจากดูซีรี่ย์อ่านนิยายและเล่นเกมยัยบ้านี่ไม่คิดจะหาอย่างอื่นทำเลยหรือยังไงกันนะ เธอละอยากจะบ้าตายกับเพื่อนคนนี้เสียจริงๆ

“นั้นสิน้ำอุ่น…เธอไม่เหงาบ้างเลยหรือไงที่ต้องอยู่ห้องคนเดียวนะ เป็นฉันนะอกแตกตายไปนานแล้ว” ไอรินพูดเสริมไป ถ้าให้เธออยู่ห้องคนเดียวแบบนั้นทุกวันเธอคงจะเป็นบ้าตายแน่ๆ แค่แฟนหนุ่มของเธอกลับบ้านไปสองสามวันเธอก็แทบแย่แล้ว

“ก็ไม่นะ…อีกอย่างที่ห้องของฉันก็ยังมี ชาเย็นกับชานม (แมว) อยู่เป็นเพื่อนแล้วไงไม่เหงาอยู่แล้ว” น้ำอุ่นเงยหน้าขึ้นมาจากโทรศัพท์เครื่องหรู แล้วพูดตอบพวกเพื่อนๆ กลับไปตามที่เธอคิด สองตัวนั้นซนกันจะตายไป จะให้เธอเอาเวลาไหนมาเหงากันล่ะ

น้ำอุ่นเป็นลูกสาวคนรองของบ้าน คุณพ่อคุณแม่ของเธอได้หย่าร้างกันตั้งแต่ยังเด็ก น้ำอุ่นมีพี่ชายอยู่อีกหนึ่งคน แล้วก็น้องชายคนละพ่ออีกหนึ่งคน แต่ตอนนี้อาศัยอยู่กับคุณแม่ของเธอ ส่วนน้ำอุ่นเลือกอาศัยอยู่กับคุณพ่อของเธอสองคน

คุณพ่อของน้ำอุ่นทำงานอยู่ต่างประเทศ ท่านจะเดินทางไปๆ มาๆ ตลอด เลยทำให้เธอต้องอาศัยอยู่กับคนรับใช้มาตั้งแต่เด็ก เพราะฉะนั้นเธอเลยรู้สึกชินกับการอยู่คนเดียวแบบนี้แล้ว ส่วนคุณแม่ของเธอนั้นก็ได้แต่งงานใหม่ จากนั้นก็ย้ายไปอยู่ที่ต่างประเทศกับสามีของท่าน นานๆ ถึงจะโทรกลับมาหาเธอสักครั้งสองครั้ง คุณแม่ของเธอก็มาชวนให้ไปอยู่ด้วยเหมือนกัน แต่หญิงสาวไม่ไปเพราะชอบอยู่กับคุณพ่อของเธอมากกว่า

“มันก็คนละอย่างกันไหมคนกับสัตว์มันจะเหมือนกันได้อย่างไง” อิงอิงรีบพูดแย้งออกมาทันที คนก็คือคนสัตว์ก็คือสัตว์มันจะมาแทนกันได้ยังไง เธอล่ะปวดหัวกับความคิดของเพื่อนตัวเองเสียจริงๆ ยัยบ้านี่คิดจะอยู่กับสัตว์เลี้ยงพวกนั้นไปจนตายเลยหรือไงกัน

“……” น้ำอุ่นนั่งเงียบไม่ได้พูดโต้ตอบอะไรเพื่อนๆ ออกไปอีก เพราะหญิงสาวรู้ดีว่าถึงพูดไป เพื่อนๆ ของเธอก็ไม่เข้าใจอยู่ดี ก็คนมันชอบอยู่แบบนี้นี่นาใครจะทำไม