บทที่ 4

รุ่นพี่ปีสามที่ยืนอยู่บนเวทีพูดแนะนำตัวกันจนครบทุกคน จากนั้นก็เริ่มพูดเรื่องการทำกิจกรรมรับน้องต่อทันที พวกสาวๆ ที่นั่งกันอยู่ในสนามนั่งจ้องหนุ่มๆ บนเวทีกันตาแทบไม่กะพริบอยู่เมื่อกี้ พอพวกชายหนุ่มกลุ่มนั้นเดินลงเวทีไป ทุกคนก็เลิกให้ความสนใจรุ่นพี่คนอื่นบนเวทีกันทันที แล้วเริ่มหันมาจับกลุ่มพูดคุยกับเพื่อนๆ ของตัวเองหรือคนที่นั่งกันอยู่ข้างๆ อย่างออกรสกันอีกครั้ง กลุ่มของน้ำอุ่นก็ด้วยเหมือนกันพอไม่มีผู้ชายหล่อๆ ให้พวกเธอได้ดูอีก ก็หันมาพูดคุยเรื่องชายหนุ่มที่เดินลงจากเวทีกันต่อทันที พวกเธอถึงจะมีแฟนกันหมดแล้วก็ตาม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่สนใจเรื่องพวกผู้ชายหล่อๆ กันซะเมื่อไหร่จริงไหม อิอิ

แต่ก็ดูเหมือนว่าจะมีคนที่คิดนอกคอกอยู่คนหนึ่งแหละมั้ง ที่ไม่มีความสนใจเข้าร่วมกลุ่มวงสนทนากับพวกเธอเลยสักนิด เพราะในมือของเธอในตอนนี้กำลังจิ้มกดเล่นเกมในโทรศัพท์มือถือของตัวเองอย่างเมามันเลยทีเดียว เนยหันมองคนที่นั่งข้างๆ ตัวเองแล้วถอนหายใจออกมาอย่างสุดจะทน มีผู้ชายที่หน้าตาหล่อเหลามายืนอยู่ตรงหน้า ก็ยังไม่สนใจเพื่อนของเธอคนนี้มันไม่รู้สึกตื่นเต้นอะไรเลยหรือไง ยังมีอารมณ์มานั่งก้มหน้าก้มตาเล่นเกมอยู่อีก แล้วแบบนี้เมื่อไหร่มันจะหาแฟนได้กับเขาสักทีแหละเนี่ย เธอละอย่างจะบ้าตายกับเพื่อนคนนี้จริงๆ!!!

“นี่!… น้ำอุ่นหยุดเล่นได้แล้วเดี๋ยวก็ถูกพวกรุ่นพี่เห็นหรอก” เสียงของเนยพูดเตือนคนก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ออกไปด้วยความเป็นห่วง ก็พวกรุ่นพี่บอกเอาไว้นี่นาว่าห้ามเล่นโทรศัพท์ตอนทำกิจกรรมเด็ดขาด แล้วดูเพื่อนของเธอตอนนี้สิกดเล่นไม่หยุดเลย เดี๋ยวก็ได้โดนทำโทษกันหมดนี้พอดี

“แป๊บหนึ่ง!” น้ำอุ่นพูดตอบเสียงเบา ส่วนมือก็ยังกดโทรศัพท์ของตัวเองไม่หยุด เล่นแป๊บเดียวเองเธอเห็นเพื่อนคนอื่นก็เอาออกมาเล่นกันเยอะแยะนี่นา ไม่เห็นมีใครว่าอะไรเลย

“เธอนี่นะ…จะอะไรนักหนากับเกมเนี่ย!!” อิงอิงส่ายหน้าออกมาอย่างเบื่อหน่ายเมื่อเห็นสภาพของเพื่อนตัวเอง วันๆ เล่นแต่เกมไม่เบื่อบ้างหรือไงกันนะ

“ใช่ของดีๆ …อยู่ตรงหน้ากับไม่สนใจ” ไอรินพูดเสริมขึ้นอีกคน ไม่เข้าใจเพื่อนตัวเองเลยจริงๆ ของดีๆ มาให้ดูอยู่ตรงหน้าแบบนี้ แต่กลับไม่สนใจมัวแต่ก้มดูโทรศัพท์อยู่นั่นแหละ

“ปีหนึ่งใครสั่งให้คุยกันครับ แล้วกลุ่มนั้นก้มหน้าทำอะไรกันครับ!!”

อยู่ๆ ก็มีเสียงตะโกนดังขึ้นมาจากข้างๆ เวที เป็นเสียงที่เย็นยะเยือกและน่าขนลุกสุดๆ พอปีหนึ่งที่นั่งกันอยู่ในสนามได้ยินเสียงนั้นก็หยุดชะงักแล้วตัวแข็งทื่อกันทันที ทุกคนหยุดพูดแล้วรีบหันหน้าไปข้างหน้ากันอย่างรวดเร็ว