ตอนที่ 791

อรุณสวัสดิ์ ท่านประธานาธิบดีที่รัก! – ตอนที่ 791 รักที่มาจากความจริงใจ (4) ตอนที่ 791 รักที่มาจากความจริงใจ (4) โดย Ink Stone_Romance หนึ่งเดือนให้หลัง

ฝนตกหนัก โลกทั้งใบมืดครึ้ม

มืดครึ้มยิ่งกว่าความมืดยามค่ำคืน ลมแรงโบกสะพัด อึดอัดเสียจนหายใจไม่ออก

ด้านใต้ป้ายสุสาน มีเงาร่างสูงของชายหนุ่มในเสื้อโค้ทดำล้วนยืนตระหง่านอยู่ คนข้างกายช่วยถือร่มคันใหญ่ให้เขา

เขาพยายามดูดบุหรี่แรงๆ แต่ไม่เดินไปข้างหน้า ไม่มองป้ายสุสานนั่นสักแวบเดียว

สักพักหยูอันเดินลงมา

สีหน้าหนักอึ้ง

เย่เซียวมองเขานิ่งๆ แวบหนึ่งโดยไม่ถามอะไร แค่ได้ยินหยูอันพูดเสียงทุ้มต่ำว่า “สุสานของเธอ…ไม่มีผิดครับ”

มือที่คีบบุหรี่อยู่กระตุกสั่นทำให้โคนบุหรี่ที่เผาไหม้เป็นขี้เถ้าตกหล่นใส่มือเย่เซียว เขากลับยืนนิ่งค้างตรงนั้นไม่มีปฏิกิริยาพักใหญ่

วันนั้น…

เป็นวันที่เขาไม่ยอมนึกถึงอีก เมื่อเธอถูกยกขึ้นรถพยาบาลเขาก็เป็นลมหมดสติไปเพราะหัวใจที่เต้นผิดปกติ

รอฟื้นมาอีกทีคืออีกสามวันให้หลัง

สิ่งที่ต้อนรับเขากลับเป็นงานศพ

เธอจากไปแล้ว…

นำพาดวงวิญญาณของเขารวมถึงหัวใจของเขาไปด้วย…

อนาคตในวันที่เขาตายตามไป จะต้องหลับใหลเคียงข้างเธอตลอดไปอย่างไม่ต้องสงสัย…

…………

เย่เซียวเร่งเท้ากลับประเทศ T เขาเพิ่งก้าวลงเมืองเยียวสายโทรศัพท์ของถังซ่งก็โทรเข้ามาอย่างตื่นเต้น

“เย่เซียว ฉันหาวิธีได้แล้ว!ฉันหาวิธีที่จะช่วยนาย ช่วยเอาลูกกระสุนตรงอกนายออกมาได้แล้ว!”

ถังซ่งดีใจอย่างมาก

แต่ความดีใจนั่นกลับไม่ส่งผลถึงเขาสักนิด

“ถ้าไม่เอากระสุนนัดนี้ออกมา ฉันน่าจะมีชีวิตอยู่อีกนานแค่ไหน?” เขาถามเสียงเรียบ

“…อย่างมากก็ไม่เกินหนึ่งเดือน”

“งั้นเหรอ?” น้ำเสียงเย่เซียวราบเรียบ “งั้นก็ปล่อยมันอยู่ต่อไปนั่นแหละไม่ต้องเอาออกมาแล้ว”

ถังซ่งชะงัก

ความจริงเป็นคำตอบที่อยู่ในความคาดหมายแต่พอได้ยินเขาพูดออกจากปากเช่นนี้ อีกทั้งยังพูดด้วยอารมณ์เรียบนิ่ง ทำให้ถังซ่งระเบิดอารมณ์ทันที

“เย่เซียว นายมันใช้ไม่ได้ขนาดนี้เลยเหรอ นายไม่อยากมีชีวิตต่อเพราะผู้หญิงคนเดียว? ฉันจะบอกนายให้นะว่าฉันเสียแรงทุ่มเทขนาดไหนถึงจำลองการผ่าตัดได้อย่างคล่องแคล่ว นายกล้าทำให้ฉันผิดหวัง ฉัน—ให้ตายเถอะ!”

ความจริงถังซ่งทำอะไรเขาไม่ได้เลย สุดท้ายได้แค่สบถหยาบออกมาอย่างนึกโกรธ

“ฉันวางสายนะ พี่ของนายโทรมา” เย่เซียวไม่คุยกับถังซ่งต่อก่อนจะวางสายไป ถังเจวี๋ยโทรเข้ามาซึ่งเขาก็กดรับสาย

“เย่เซียว ดีใจที่ได้ร่วมงานด้วย รอเงินถึงมือฉันจะโอนให้บัญชีนายทันที”

“ไม่ต้องหรอก” เย่เซียวตอบ “เงินก้อนนั้นถือว่าฉันให้นาย”

ถังเจวี๋ยนิ่งงันไป

หลังจากที่เงียบไปพักใหญ่ เขาเหมือนจะเดาความคิดของเย่เซียวได้

“เย่เซียว…”

สุดท้ายได้แค่เอ่ยเรียกเขาที อยากปลอบแต่เหมือนไม่รู้จะหาคำพูดไหนมาปลอบโยนเขา