ตอนที่ 809 กอดคุณเป็นเรื่องปกติ (2)

อรุณสวัสดิ์ ท่านประธานาธิบดีที่รัก! – ตอนที่ 809 กอดคุณเป็นเรื่องปกติ (2) ตอนที่ 809 กอดคุณเป็นเรื่องปกติ (2) โดย Ink Stone_Romance ไป๋ซู่เย่แนะนำเย่เซียวให้เซี่ยซิงเฉินรู้จัก เซี่ยซิงเฉินเรียก ‘พี่เขย’อย่างชาญฉลาด เย่เซียวชะงักค้าง คำเรียกนี้เรียกให้เขาแสดงสีหน้าที่ใช้คำว่าอ่อนโยนมาอธิบายแทนความเย็นชาที่เคยมีมาตลอด

แต่ต่อจากนั้น…

เซี่ยต้าไป๋เอ่ยประโยคที่ขัดบรรยากาศ“คุณป้าครับ คุณป้าเปลี่ยนแฟนแล้วเหรอ?”

“…”

ประโยคเดียวที่ทำให้ทุกคนในที่นี้ต่างเงียบลงทันใด

เซี่ยซิงเฉินปิดปากเล็กของเซี่ยต้าไป๋พลางพูดตำหนิเขาเสียงเบา “มีอย่างที่ไหนไม่ฉลาดพูดอย่างลูกเนี่ย?”

“ผมพูดความจริงนี่นา ครั้งก่อนผมเพิ่งเคยเจอคุณลุงยวิ๋นช่วนมานี่นา”

“ขอทีล่ะ ลูกอย่าพูดอะไรอีกเลยได้มั้ย?” เซี่ยซิงเฉินทำอะไรเขาไม่ได้ สุดท้ายถูกไป๋เย่ฉิงอุ้มนำเข้าบ้านไปก่อน

ไป๋ซู่เย่มองเย่เซียวแล้วหัวเราะออกมา

“หัวเราะอะไร?” เย่เซียวหยิกมือเธอทีหนึ่งทั้งที่หน้ายังบูดบึ้งอยู่

“เมื่อกี้ฉันยังอิจฉาน่าหลัน ตอนนี้ดูเหมือนว่า…เราเท่าเทียมกันแล้วนะ”

เย่เซียว “…”

เรื่องแบบนี้เท่าเทียมกันได้ด้วยหรือ?

——————

เห็นได้ชัดว่าเย่เซียวลงทุนศึกษาเรื่องการเอาใจผู้ใหญ่มาอย่างดี ฮูหยินไป๋เป็นคนที่เอาใจง่าย เป็นคนที่ไม่ค่อยมีความเป็นของตัวเองดังนั้นเลยไม่ได้มีท่าทีย่ำแย่ต่อเย่เซียวสักเท่าไร เย่เซียวเอายาสมุนไพรราคาแพงที่ขอมาจากถังซ่งมอบให้กับฮูหยินไป๋ ซึ่งพอได้ยินว่าดีต่อผิวหน้าความงามก็ยิ้มหน้าบานเป็นดอกไม้

ส่วนท่านผู้เฒ่า…

เดิมทีเธอหลงคิดว่าท่านผู้เฒ่าคงจะหยิบไม้ไล่ตีคนถึงได้เรียกเย่ฉิงมาเป็นตัวช่วย ผลสุดท้ายเริ่มแรกท่านผู้เฒ่ายังหน้าตึงอยู่จริงๆ แม้แต่เซี่ยต้าไป๋ยังรู้สึกกลัวยามพบเห็น แต่พอเย่เซียวหยิบชุดเครื่องชามาวางตรงหน้าเขา สีหน้าเขาก๋เปลี่ยนอย่างฉับพลัน

ให้คนรับใช้ไปหยิบแว่นหนาเตอะของตัวเองในห้องหนังสือมาศึกษาชุดแก้วน้ำชานั่นพักใหญ่

ชุดเครื่องชานี้ไม่ว่าจะเป็นงานฝีมือหรืองานแกะสลักต่างก็ดีเยี่ยม ภายหลังไป๋ซู่เย่ถึงรู้ว่าชุดเครื่องชานี้เย่เซียวได้มาจากห้องเก็บของของพ่อบุญธรรมเขา ต่อมาไฟเรนเซ่รู้ว่าของรักของหวงชุดนั้นของตัวเองถูกเย่เซียวเอาไปเป็นของขวัญมอบให้กับผู้อื่นก็เกือบจะสลบหมดสติไป

ดังนั้นไม่มีรายการหวดโชว์ใดๆ ไม่มีภาพที่หยิบไม้เท้าขับไล่ใคร ชุดเครื่องชาชุดเดียวเท่านั้นเย่เซียวก็เอาชนะใจท่านผู้เฒ่าได้สำเร็จ อีกทั้งเขาคอยพูดเรื่องชุดเครื่องชานี้กับเย่เซียวตลอด และเย่เซียวตอบทุกคำถามได้ครบครันและถูกต้อง ท่านผู้เฒ่าพยักหน้ารัว ไหนล่ะท่าทีบอกกร้าวก่อนหน้าที่ว่าไม่ตอบตกลง? ฮูหยินไป๋คอยพูดกระแนะกระแหนเขาอยู่ข้างๆ ตลอดว่าเป็นดอกไม้ข้างกำแพงเหมือนตนนั่นแหละ

คืนนั้นเย่เซียวถูกผู้ใหญ่สองท่านรั้งไว้ให้ค้างคืนที่จงซัน

จงซัน

ภายในบ้านคึกคักเป็นพิเศษ

ขณะนี้เป็นช่วงเวลาที่มีพละกำลังที่สุดของเซี่ยต้าไป๋ คอยวิ่งวุ่นไปทั่วสารทิศ ไป๋เย่ฉิงเรียกเขาสองทีเขาถึงได้หยุดพักบ้าง

ไป๋ซู่เย่กับเซี่ยซิงเฉินคอยกล่อมน้องเล็กในห้อง เซี่ยซิงเฉินเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอโดยมีไป๋ซู่เย่คอยช่วยเหลืออยู่ข้างๆ มองเด็กน้อยตัวเล็กนุ่มนิ่มนั่นไป๋ซู่เย่ก็อดนึกถึงลูกที่ไร้วาสนากับตนคนนั้น พาลทุกห้วงอารมณ์ก็ผุดขึ้นมาในใจทันที

“พวกพี่คิดจะมีลูกกันหรือยัง?” เซี่ยซิงเฉินมองอารมณ์เธอออก มือทำงานไปก็คุยกับเธอไป

“ร่างกายของฉันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ คงต้องพักฟื้นสักช่วง” เพราะเคยมีประสบการณ์แท้งลูกมาก่อน ฉะนั้นยิ่งต้องระวังกับการท้องรอบสอง