ตอนที่ 811 กอดคุณเป็นเรื่องปกติ (4)

อรุณสวัสดิ์ ท่านประธานาธิบดีที่รัก! – ตอนที่ 811 กอดคุณเป็นเรื่องปกติ (4) ตอนที่ 811 กอดคุณเป็นเรื่องปกติ (4) โดย Ink Stone_Romance ไป๋ซู่เย่แอบหยิกมือเขาทีปล่อยให้ร่างกายพิงเขา เขาก้มมองเธอรู้ว่าเธอกำลังหมายถึงให้เขาเงียบเสียง

การกระทำเล็กๆ น้อยๆ ทั้งหมดนี้ตกอยู่ในสายตาของฮูหยินไป๋เหมือนเป็นการหว่านสายตาหากัน ทะเลาะหยอกเอินกัน อีกทั้งในฐานะผู้ที่เคยอาบน้ำร้อนมาก่อนอย่างตนก็ดูออกว่าเย่เซียวจริงใจต่อลูกสาว ความรักที่อีกคนมีต่ออีกคนจากสายตาก็ดูออก อย่างไรเสียสายตาของเขาไม่เคยละห่างจากตัวลูกสาวเธอเองนานเกินหนึ่งนาทีเลย

แน่นอนว่าฮูหยินไป๋ไม่คิดจะโทษพวกเขาแต่แรกอยู่แล้ว แค่ตักเตือนลูกสาวไม่กี่คำ ตอนนี้ก็ทำแค่พยักหน้าหงึก นึกบางอย่างได้ก็กล่าวอีก “ตอนนี้พวกลูกร่างกายไม่แข็งแรงเท่าไหร่ ฉะนั้นหักห้ามใจบ้างนะ!”

ไป๋ซู่เย่และเย่เซียว“…”

“พอแล้วพอแล้ว กลับไปนอนต่ออีกหน่อยไป นี่ยังเช้าอยู่เลย!อ้อ นั่นสิ เรื่องทะเบียนสมรสของพวกลูกสองคน คิดจะไปจดกันเมื่อไหร่?”

“วันนี้ค่ะ” ไป๋ซู่เย่เพิ่งดึงสติกลับมาจากความเคอะเขินได้พลางตอบกลับฮูหยินไป๋ เรื่องนี้เธอกับเย่เซียวเคยปรึกษากันแล้ว

ฮูหยินไป๋รับคำที “รีบทำซะก็ดี แม่กับพ่อของลูกจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องลูกอีก ต่อจากนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของสามีลูกคิดหนักแทนแล้วกัน”

คำว่า ‘สามี’เรียกให้เย่เซียวตัวสะท้านไปชั่วขณะ

รู้สึกแปลกนิดหน่อย

แต่ก็ช่างวิเศษ ทำให้เขาอยากได้ยินจากปากของซู่ซู่เหลือเกิน

เขากุมมือเธอแน่นก่อนกล่าวลาฮูหยินไป๋ ฮูหยินไป๋เดินออกไปแล้วส่วนเขาฉุดร่างเธอให้กลับเข้าไปในห้อง

จากนั้น…

ตลอดช่วงเช้าในห้องนอนมีแต่เสียงที่เขาบอกให้เธอเรียก ‘สามี’บนเตียง เธอไม่ยอมเรียกโดยการแกล้งหลับตลอด ผลสุดท้าย…

ย่อมถูกใครบางคนทำโทษไปหนึ่งชั่วโมงเต็ม

เมื่อตื่นมาลงไปทานข้าวชั้นล่างอีกทีก็เลยเวลาอาหารเช้าไปแล้ว

————

หลังแต่งงาน พวกเขากลับไปเมืองเยียว

ช่วงนี้เย่เซียวร่วมงานกับถังเจวี๋ยมากขึ้นเรื่อยๆ เขามีความคิดที่จะส่งต่อธุรกิจสีเทามากมายให้ถังเจวี๋ยต่อ ส่วนเขาเริ่มทำหน้าที่สามีคนหนึ่งอย่างสบายใจ

เพราะมีการพูดคุยเจรจากันทำให้ถังเจวี๋ยเองก็ย้ายจากทะเลทรายซ่าเหยียนกลับมาพักอาศัยที่เมืองเยียว พร้อมทั้งเรียกถังซ่งกลับมา มีน้องชายอัจฉริยะคนนี้ก็ต้องวางให้เขาอยู่ข้างกาย เผื่อเรียกใช้ประโยชน์ได้ทุกเมื่อ

วันนี้ ไป๋ซู่เย่กำลังจัดรูปวาดในห้องโกดัง ได้ยินพนักงานร้านเรียกเธอจากข้างนอก “เจ้านาย สามีคุณมาถึงแล้วค่ะ!”

เย่เซียว?

ไป๋ซู่เย่มองนาฬิกาข้อมือแวบหนึ่ง นี่เพิ่งห้าโมงกว่าเอง วันนี้เขามาเร็วกว่าปกติตั้งเยอะ

“งั้นเธอมาจัดการตรงนี้ที ฉันขอออกไปดูสักหน่อย” เธอมอบหมายงานให้พนักงานอีกคน

“ค่ะ คุณรีบไปเถอะ”

พนักงานยิ้มรับ

จะว่าไปก็น่าขัน เริ่มแรกที่เย่เซียวปรากฏตัวในร้านนี้นั้นพนักงานสาวอายุน้อยสองคนคิดว่าเขาเป็นลูกค้าเอาใจยากอีกคน ต่างหวาดผวาถอยกรูดเพราะท่าทางเย็นชาของเขาเลยไม่กล้าพูดมาก สุดท้ายพอเขามาไม่พูดอะไรทั้งสิ้น บอกแค่ว่าจะหาเจ้านายพวกเธอ พวกเธอยิ่งกลัวเข้าไปกันใหญ่

ต่อจากนั้นอีก…