ตอนที่ 813 ท้อง(2)

อรุณสวัสดิ์ ท่านประธานาธิบดีที่รัก! – ตอนที่ 813 ท้อง(2) ตอนที่ 813 ท้อง(2) โดย Ink Stone_Romance “ถังเจวี๋ย คุณจะล้อเล่นไม่ได้นะ…” เธอยังคงเสียงใจเย็น ต่อให้ยังไม่คุ้นชินกับการกระทำอุกอาจของเขาอย่างตอนนี้ แต่ยังเสียงเล็กเสียงน้อยอยู่

“อืม ผมไม่ล้อเล่น” ถังเจวี๋ยกอดเธอไว้ เชิดหน้าขึ้น “งั้นก็บอกผมมาซะดีๆ ว่าเมื่อกี้จ้องเย่เซียวตลอด คิดอะไรอยู่?”

“…” หญิงสาวเงียบเสียง

“อยู่ข้างผม แต่จ้องผู้ชายคนอื่น ฉี้ฉี้ คุณกล้าดีจริงๆ” เส้นเสียงถังเจวี๋ยเอื่อยเฉื่อยไร้พิษสง นอกหน้าต่างมีภาพทิวทัศน์ที่หรูหราที่สุดในเมือง แสงไฟหลากสีตกกระทบใบหน้าหล่อเหลาของเขา เขาสง่าสูงส่งมาดดีและดูท่าทางได้รับการอบรมมาอย่างดี แต่ดวงตาเย็นยะเยือกเข้ากระดูกคู่นั้นยังคงทำให้ฉี้ฉี้รู้สึกได้ถึงระยะห่างระหว่างพวกเขา

เขาถังเจวี๋ย เป็นคุณชายผู้สูงศักดิ์ที่อยู่เหนือกว่าคนนั้นเสมอ

เวลามีความสุขอาจจะมีความอดทนไว้หยอกล้อคุณบ้าง ส่วนตอนไม่พอใจ…

ไม่ว่าใครก็เป็นเพียงของเล่นในกำมือเขา

อย่างเช่น เธอ

“ฉันไม่ได้จ้องแค่เขา แต่เป็นเขากับภรรยาของเขา” ฉี้ฉี้มองเขาแวบหนึ่งถึงพูดต่อ “ฉันอิจฉาพวกเขามาก”

“อิจฉาอะไร?” เขาพูดปนขำ

ฉี้ฉี้ไม่ตอบ

เขากลับพูดขึ้นอีก

“อิจฉาพวกเขาสองสามีภรรยาที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง ต่างพึ่งพากันและกัน” อารมณ์ถังเจวี๋ยบทจะเปลี่ยนก็เปลี่ยน น้ำเสียงได้แฝงความเย้ยหยันและประชดประชัน “คุณกับโม่ซวิ๋นทำไม่ได้เลยอิจฉาขนาดนี้เหรอ? แล้วมองผู้ชายคนอื่นขณะที่คิดถึงโม่ซวิ๋นของคุณ?”

‘โม่ซวิ๋น’ เป็นหนามยอกหัวใจเขามาโดยตลอด

ฉี้ฉี้ที่คอยฟังอยู่เริ่มรู้สึกอึดอัดขึ้นตาม “ถังเจวี๋ย เรากลับกันเถอะ”

ถังเจวี๋ยเงียบ

เธอลงจากหน้าตักเขาคว้ากระเป๋าใบเล็กของตัวเองหมายจะเดินไป เหนือคาดที่เขาไม่ได้ห้ามเธอไว้ ใจเธอกลับยิ่งไม่ไว้วางใจขึ้นมา ตุ้มตุ้มต่อมต่อม

“ฉี้ฉี้ กลับมานะ” เสียงดังขึ้นจากข้างหลัง อ่อนโยนแต่ฉี้ฉี้รู้ว่าถังเจวี๋ยผู้อ่อนโยนอันตรายกว่าเขาในตอนคุกรุ่นเสียอีก มือของเธอที่จับกระเป๋าอยู่กำแน่น

“เด็กดี เชื่อฟังนะ ไม่อย่างนั้นผมเกรงว่าถ้าผมโกรธขึ้นมาจะสั่งสอนคุณเสียตรงนี้เลย…” นิ้วยาวของถังเจวี๋ยเคาะหน้าโต๊ะเบาๆ เป็นจังหวะ ก่อนจะหยุด “หรือว่าคุณเองก็อยากลอง?”

คำที่อันตรายขนาดนี้ในที่สาธารณะเช่นนี้ ทุกพยางค์ที่เขาพ่นออกมากลับไม่แตกต่างจากน้ำเสียงตอนหยอกเย้าสักนิด เคล้าด้วยเสียงแหบพร่าที่ฟังดูคลุมเครือปนความยั่วยุของกามอารมณ์

แม้แต่บริกรชายที่เดินผ่านไปยังหน้าแดง

ถังเจวี๋ยน่ะ เย้ายวนงดงามสำหรับทั้งชายและหญิง

——————

ภายหลัง

เย่เซียวกับไป๋ซู่เย่ย้ายออกมาจากคฤหาสน์ไฟ ทีแรกไฟเรนเซ่ไม่อนุญาตให้พวกเขาย้ายออกมาแต่เย่เซียวยืนยันที่จะย้ายออกมาเพื่อต้องการใช้เวลาสองต่อสองที่เหลือเพียงไม่กี่เดือนให้หนำใจ หลังลูกคลอดคงยากถ้าอยากใช้เวลากันสองต่อสองแบบสงบ

สุดท้ายไฟเรนเซ่จำต้องล้มเลิกความคิดที่จะหยุดพวกเขาอย่างห้ามไม่ได้ แต่เงื่อนไขคือพวกเขาต้องกลับไปทานอาหารกับเขาและคุณแม่เย่ทุกสัปดาห์

เมื่อได้ข้อสรุปพวกเขาได้ย้ายมาพักในบ้านหลังเล็กๆ ภายในบ้านมีคุณป้าทำอาหารกับคนรับใช้ เย่เซียวไม่ไว้วางใจเลยติดตั้งกล้องวงจรปิดในบ้านทุกหัวมุม!

ไป๋ซู่เย่ค่อนข้างคิดหนักกับเรื่องกล้องวงจรปิด

อยากจะแอบดื่มน้ำเย็นสักหน่อย เพิ่งยัดหลอดเข้าปากก็มีสายตรงเข้ามาทันที เสียงที่ดังขึ้นไม่ใช่โทรศัพท์เธอแต่เป็นโทรศัพท์บ้าน หลังคนรับใช้รับสายก็รีบเดินมาแย่งแก้วน้ำเย็นจากมือเธอไปทันที

“คุณนาย นายท่านบอกว่าถ้าคุณนายแอบดื่มน้ำเย็นอีก พรุ่งนี้จะยกตู้เย็นในบ้านออกไป”

“…”