ผัวสองสนองรัก 4

รัมภาเคยได้ยินพี่เชนเล่าให้ฟังว่า น้องชายของเขาไปเรียนปริญญาโทที่ต่างประเทศ พอเรียนจบก็ทำงานที่นั่น ไม่ยอมบินกลับไทย ดังนั้นตั้งแต่เธอมาอยู่กับพี่เชน เธอจึงยังไม่เคยเห็นหน้าและไม่เคยพูดคุยกับน้องชายของเขาเลย แล้วพอได้พบเจอกันครั้งแรก เธอกลับทำอะไรน่าอายแบบนั้นกับเขา มันเป็นอะไรที่ไม่น่าประทับใจเลย

“พะ...พี่ชิน” รัมภาเอ่ยปากเรียกตะกุกตะกัก แหงล่ะ... ใครจะไม่พูดติดขัดกันเล่า ในเมื่อเธอกำลังแต่งตัวเกือบโป๊ยืนให้เขามองสำรวจเรือนร่างอยู่

“ครับ” คชินทร์ยิ้มรับ เขาก้มหัวเล็กน้อยเป็นการทักทายสุภาพสตรีที่เป็นเมียของพี่ชาย

“เอ่อ...ภาขอตัวสักครู่นะคะ” รัมภารีบหันหลังวิ่งกลับเข้าห้องไปด้วยหัวใจที่เต้นแรง อับอาย ขัดเขิน นี่เธอกอดน้องชายของพี่เชน แถมยังจับไอ้นั่นของเขาด้วย เรื่องนี้จะให้พี่เชนรู้ไม่ได้เด็ดขาด มันเป็นเรื่องน่าอายที่สุดเลย

หลังจากสวมชุดเดรสสีครีมแขนกุด กระโปรงยาวเหนือเข่าเล็กน้อยแล้ว รัมภาก็เดินออกมาจากห้องนอน พี่ชินนั่งอยู่ที่โซฟา เธอจึงเดินไปที่เคาน์เตอร์บาร์ รินน้ำมาเสิร์ฟเขา

เมื่อรัมภาวางแก้วน้ำลงตรงหน้า คชินทร์จึงยิ้มให้เธอ

“ขอบคุณครับ” ชายหนุ่มหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มจนหมด แล้วจึงวางแก้วลงบนโต๊ะตัวเตี้ยตรงหน้า พอเห็นว่าเมียของพี่ชายนั่งลงที่โซฟาตรงกันข้ามกัน เขาก็มองสบตาเธอด้วยสายตาเป็นประกายวิบวับ

“เอ่อ...ภาต้องขอโทษด้วยนะคะ ที่เมื่อครู่ทำให้พี่ชินตกใจ”

“ไม่เป็นไรครับ พี่ไม่ถือ”

“เอ่อ...ค่ะ”

เพราะไม่เคยรู้จักกันมาก่อน อยู่ดี ๆ ก็ได้มาเจอกันโดยไม่มีคนกลางแนะนำ รัมภาจึงทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะชวนเขาพูดคุยอะไร หญิงสาวจึงนั่งเงียบ ๆ และเลี่ยงที่จะมองหน้าเขา

เมื่อคนที่ต้อนรับการมาของเขาด้วยการจับเป้าเอาแต่นั่งนิ่ง ทั้งยังไม่ยอมมองหน้าไม่ยอมสบตาด้วย คชินทร์จึงเป็นฝ่ายเริ่มชวนเธอพูดคุยก่อน

“พี่จะย้ายกลับมาอยู่ไทย และจะทำงานที่บริษัทช่วยพี่ชิน ต่อไปเราคงได้เจอกันบ่อยขึ้น”

“ค่ะ” รัมภาพยักหน้า แต่ก็ไม่ยอมสบตาเขา

“พี่กำลังมองหาคอนโดสักที่ แต่ยังไม่เจอที่ถูกใจ ระหว่างที่มองหาคอนโดใหม่ ช่วงนี้พี่ขออยู่ด้วยคนนะครับ”

“ห้องนี้เป็นของพี่เชน พี่ชินเป็นน้องชาย ยังไงพี่เชนก็ให้อยู่ด้วยอยู่แล้วล่ะค่ะ ส่วนภา...ภาเป็นแค่คนอาศัย ไม่มีสิทธิ์ให้ใครอยู่ใครไปหรอกค่ะ”

“ภาอยู่ที่นี่ก่อนพี่ ยังไงพี่ก็ต้องขออนุญาตภาด้วย อีกอย่าง ภาเป็นเมียพี่เชน พี่ต้องขออนุญาตภา ต้องให้เกียรติภาในฐานะพี่สะใภ้”

“เอ่อ...ค่ะ” จริง ๆ แล้วรัมภาอยากจะเถียงว่า เธอเป็นแค่เด็กของพี่เชน เป็นผู้หญิงที่เขารับเลี้ยงมาตั้งแต่สมัยเรียน เธอไม่กล้าเผยอตัวถือศักดิ์ว่าเป็นเมียพี่เชนหรอก เธอเตือนตัวเองว่าให้เจียมตัวเจียมใจอยู่เสมอ

คชินทร์กำลังจะเอ่ยปากพูดต่อ แต่ประตูห้องก็ถูกเปิดออกเสียก่อน รัมภาหันไปมอง พอเห็นว่าพี่เชนกลับมาแล้ว หญิงสาวจึงรีบลุกขึ้นเดินไปรับเขา

ปกติรัมภาจะกอดและจูบต้อนรับพี่เชนทุกครั้งยามเขากลับมาถึงบ้าน แต่วันนี้เพราะมีน้องชายเขาอยู่ด้วย เธอจึงไม่ทำ แต่พี่เชนไม่ยอม เขาต้องการทำเหมือนเดิม