บทที่ 1

ฉันชื่อมีนาเพิ่งตกลงปลงใจเป็นแฟนพี่ต่อหลังจากที่คุยกันมาได้ซักระยะแล้วนึงแล้ว

และแล้ววันนี้ฉันก็ได้มาหาเขาที่คอนโดนี้ในห้องนั้นเงียบกริบ... เงียบจนฉันได้ยินเสียงแอร์ครางหึ่งๆ

ฉันนั่งนิ่งอยู่ปลายเตียง มือยังกำแก้วน้ำแน่นไม่กล้าขยับตัว เพราะตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมหัวเตียงทำให้บรรยากาศมันดูอึมครึม น่าเสียตัวเป็นอย่างมาก

คืนนี้ไม่มีดอกไม้ ไม่มีความโรแมนติกแบบในละคร

มีแค่เสียงหัวใจฉันเนี่ยแหละ... ที่มันเต้นตึกตักจนกลัวว่าคนข้างๆจะได้ยิน

ฉันเหลือบตามองเขาแว๊บนึง "พี่ต่อ" นั่งพิงหัวเตียงอยู่ตรงนั้น เขาดูสบายๆ ผิดกับฉันที่เกร็งไปหมด สายตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องมาที่แผ่นหลังฉันไม่วางตา

"จะนั่งเป็นหุ่นยนต์อีกนานไหมมีนา" เสียงทุ้มๆ ของเขาทำลายความเงียบ "หนาวหรือไง"

ฉันสะดุ้งโหยง หันขวับไปมองเขา "ป...เปล่าค่ะ"

พี่ต่อตบที่ว่างข้างตัวเบาๆ ปุๆ สายตาเขามันช่างเย้ายวนซะเหลือเกิน "งั้นก็มานี่สิ... มานั่งตรงตักพี่นี่ รับรองอุ่นแน่นอน"

ประโยคนั้นมันธรรมดา แต่ทำไมพอออกจากปากเขา มันฟังดูร้อนแรงกว่าไฟลามทุ่งก็ไม่รู้ ฉันวางแก้วน้ำลงแบบเก้ๆ กังๆ ก่อนจะค่อยๆ เขยิบตัวเข้าไปหาเขาเหมือนลูกแมวกลัวฝน

ทันทีที่ระยะห่างเหลือศูนย์ พี่ต่อไม่รอช้า มือหนาคว้าข้อมือฉันหมับ! แล้วดึงวูบเดียว ตัวฉันก็ปลิวไปแปะอยู่บนอกกว้างๆ ของเขา

"อุ๊ย พี่ต่อ..."

"ตัวเล็กนิดเดียวเองว่ะ..." เขาพึมพำ ลมหายใจร้อนจัดเป่ารดต้นคอฉันจนขนลุกชันไปทั้งตัว "แต่แปลกนะ ตัวแค่เนี้ย... ทำให้พี่ขึ้นได้ขนาดนี้"

หน้าฉันร้อนวูบ ยิ่งกว่าโดนน้ำร้อนลวก หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุอก

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง จมูกโด่งๆ นั่นกดลงมาที่ซอกคอฉันทันที สูดดมแรงๆ เหมือนคนหิวกระหาย

"หอม..." เสียงเขาพร่าลง "รู้ไหม... แค่ได้กลิ่นตัวเรา พี่ก็อยากกระแทกจะแย่อยู่แล้ว"

"พี่ต่อ...อื้อ" ฉันเรียกชื่อเขาเสียงสั่น มือเผลอจิกไหล่เขาแน่น

เขาไม่รอให้ฉันทักท้วง มือใหญ่จับไหล่ฉันพลิกให้หันหน้าเข้าหา แล้วบดริมฝีปากลงมาทันที เขาจูบฉันอย่างจาบจ้วงแบบคนตะกละตะกลาม ลิ้นร้อนๆ สอดเข้ามาควานหาความหวานจนฉันแทบขาดใจ

มือเขาอยู่ไม่สุข เลิกเสื้อยืดฉันขึ้นสูง นิ้วสากๆ ปัดผ่านหน้าท้องขึ้นมาจนถึงยอดอก

"อื๊อออ..." ฉันหลุดครางในลำคอ เมื่อปลายนิ้วเขาบี้ยอดอกฉันที่มันแข็งสู้มือ

พี่ต่อผละริมฝีปากออก จ้องตาฉันเขม็ง แววตาเขาตอนนี้มันน่ากลัว... แต่มันก็โคตรเร้าใจ

"คืนนี้พี่ไม่อ่อนโยนนะ บอกก่อน" เขาแสยะยิ้มร้ายๆ "อดอยากมานาน... อยากรู้นักว่าตัวแค่นี้จะรับของพี่ไหวไหม"

สิ้นเสียง เขาผลักฉันนอนราบลงกับเตียง แล้วตามมาคร่อมทันที เงาของเขาบดบังแสงไฟจนมิด เขาจัดการรูดกางเกงยีนส์ตัวเองลงอย่างรวดเร็ว

ภาพตรงหน้าทำเอาฉันตาค้าง...

คือฉันก็พอรู้ว่าเขาตัวใหญ่... แต่นี่มัน... เกินไปหรือเปล่าแท่งเอ็นตรงหน้ามันผงาดขึ้นมาชี้หน้าฉัน เส้นเลือดปูดโปนเต้นตุบๆ สีคล้ำเข้มดูดุดัน มันดูพร้อมรบสุดๆ

ฉันเผลอกลืนน้ำลายดังเอือก ความกลัวปนความเสียวแล่นปราดไปทั่วท้องน้อย ยอมรับตรงๆ ว่า... อยากโดนไอ้แท่งนี้กระแทกจะแย่แล้ว เห็นแล้วท้องน้อยมันวูบวาบจิ๋มฉันเริ่มเปียก

พี่ต่อหัวเราะหึๆ ในลำคอ เหมือนอ่านใจฉันออก เขาคว้าหมับเข้าที่สะโพกฉัน บีบแน่นจนเนื้อปลิ้น

"อย่าหลบตา... มองมันไว้มีนา" เสียงเขาสั่งเฉียบขาด "เดี๋ยวไอ้แท่งนี้แหละ จะเข้าไปกระทุ้งในตัวหนู... จำใส่หัวไว้เลยนะ ว่าใครที่จะทำให้หนูร้องจนเสียงแหบคืนนี้"

"พี่... อื้อ!"

คำพูดฉันถูกกลืนหายไป เมื่อเขากดส่วนหัวบานๆ นั่นแทรกผ่านกลีบเนื้อฉันเข้ามา

"ซี๊ดดดด..." เสียงเราสองคนสูดปากพร้อมกัน

เขาไม่ปรานีเลยสักนิด พอมันเข้ามาได้ครึ่งทาง เขาก็สวนสะโพกเข้ามาจนสุดโคน

ปั่ก!

"อร๊ายยย" ฉันหวีดร้อง ตัวงอเป็นกุ้ง มันใหญ๋มากจนจิ๋มของฉันแทบฉีกทั้งแน่นทั้งเสียวอะไรขนาดนี้

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นห้อง เขาโถมตัวเข้าใส่ฉันเหมือนพายุ ทั้งหนัก ทั้งแม่น ทั้งลึกขนฉันลุกชูชันไปหมด

"แน่นชิบหาย... อา..." พี่ต่อคำราม เสียงแหบพร่า "พี่ไม่ให้ได้นอนแน่คืนนี้ เตรียมตัวไว้เลย"

เตียงสั่นเอี๊ยดอ๊าดแข่งกับเสียงครางระงมของเราสองคน มันไม่ใช่แค่เซ็กส์... แต่มันเหมือนเขากำลังระบายความโหยหาที่อัดอั้นมานานใส่ตัวฉัน ทุกจังหวะที่กระแทกเข้ามา มันย้ำเตือนว่าเขาต้องการฉันมากแค่ไหน

และฉันก็เต็มใจให้เขากระแทกเข้าๆออกๆจนข้างล่างของเปียกชุ่มทั้งน้ำตัวเองแล้วน้ำพี่ต่อ เวลาสาวท่อนเอ็นเข้าออกแล้วมีเสียงน้ำดัง แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ จนฉันล่องลอยรสสวาทที่เขามอบให้

บ่ายวันต่อมา