🐱3.หยุดเรียกผัว ว่าลุงได้แล้ว NC25+

ตอนที่ 3 หยุดเรียกลุงได้แล้ว

เสียงนาฬิกาแขวนบนผนังยังเดินเป็นจังหวะช้า ๆ ขณะที่ภายในห้องครัวยังอบอวลสู้ความอบอุ่นจากอ้อมแขนของชายตรงหน้าได้เลย

แคทยังคงนั่งซบอยู่ในอ้อมแขนของอีธาน กลิ่นผิวกายของเขาเองที่ทำให้เธออยากซุกตัวอยู่ตรงนี้นาน ๆ โดยไม่ต้องลุกไปไหน

เขาขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะจับคางเธอให้เงยหน้าขึ้นสบตาเขา

“ฉันไม่เคยรู้สึก มีชีวิตชีวาขนาดนี้มานานแล้วแคท”

เธอยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไร เขากลับเอานิ้วแตะริมฝีปากเธอเบา ๆ แล้วพูดต่อด้วยเสียงทุ้มจริงจัง

“แต่ หยุดเรียกลุงได้แล้วนะ”

“อ้าว ทำไมล่ะคะ หนูก็ชอบเรียกแบบนั้นนี่นา มันติดปากแล้ว” เธอขมวดคิ้วนิด ๆ

“เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันแก่เกินไปสำหรับเธอ” เขาหัวเราะเบา ๆ แต่แฝงด้วยความจริงใจ

“ตอนที่เธอคร่อมอยู่บนตัวฉัน เธอไม่ใช่เด็กคนนั้นที่แอบมาเล่นกับแมวอีกต่อไปแล้ว เธอเป็นผู้หญิงของฉันเต็มตัว และฉันก็ไม่อยากให้เราอยู่ในสถานะ คุณลุงกับเด็กข้างบ้านอีกต่อไป”

แคทนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะยิ้มบาง ๆ

“งั้น...ให้แคทเรียกชื่อคุณแทนได้มั้ยคะ” เธอถาม พลางใช้นิ้วไล้แผ่วเบาที่ต้นคอเขา

“อีธาน” เขาตอบทันที “เรียกฉันว่าอีธานทุกครั้งที่เธออยากจะจูบ อยากจะกอดหรือแม้แต่เวลาที่เธออยากจะควบฉันอีก”

เธอหัวเราะอย่างเขิน ๆ พลางซบหน้าลงกับอกเขา

“อีธาน” เธอกระซิบเรียกเสียงเบา

“แค่พูดชื่อคุณ หนูก็รู้สึกเหมือนได้ครอบครองคุณทั้งตัวแล้ว”

เขาเงียบไปชั่วครู่ มือใหญ่ลูบแผ่นหลังเธอเบา ๆ ก่อนจะกระซิบใกล้หู

“ฉันเป็นของเธออยู่แล้วแคท...ตั้งแต่วันแรกที่เธอเดินเข้ามาในบ้านหลังนี้พร้อมเสียงหัวเราะของเธอ และแมวพวกนั้นก็รักเธอก่อนฉันซะอีก”

เธอยิ้มแล้วเชยคางเขาขึ้น

“งั้นวันนี้ อีธานเป็นของหนูทั้งวันเลยนะคะ”

ดวงตาของเขาฉายแววอ่อนโยนแต่แฝงด้วยไฟปรารถนา เขาโน้มตัวลงมาใกล้จนปลายจมูกชนกับเธอ

“แล้วแคท อยากให้ฉันทำอะไรให้บ้างในฐานะของที่รัก ไม่ใช่คุณลุง”

แคทตอบเขาด้วยรอยยิ้มและการประทับริมฝีปากลงไปอีกครั้ง จูบที่ไม่ร้อนแรงแบบเมื่อครู่ แต่เต็มไปด้วยอารมณ์ที่อ่อนโยน ลึกซึ้งและซื่อตรงต่อความรู้สึกมากยิ่งกว่าใด ๆ

หลังจากจูบจบลง เขาลูบผมเธอเบาๆ “อยากออกไปเดินเล่นมั้ย”

“กับคุณ”

“กับอีธานของแคท” เขายิ้ม

เธอพยักหน้าช้าๆ แล้วกอดเขาแน่นอีกครั้ง

ช่วงเย็นวันนั้น ทั้งคู่พากันออกไปเดินเล่นรอบหมู่บ้าน แคทใส่เสื้อยืดเอวลอยเข้ารูปกางเกงขาสั้นทำให้ขาเรียวของเธอโดดเด่นจนคนผ่านไปมาต้องเหลียวมอง

“คนมองแคทกันเต็มเลย” เขาบ่นเสียงต่ำ

“ก็หนูสวยนี่คะ” เธอตอบยิ้มๆ

“แต่ก็มีแค่อีธานคนเดียวเท่านั้นที่ได้จับ” เธอเอ่ยบอกเขา

เขากลืนน้ำลาย

“ถ้าเธอพูดแบบนี้อีกครั้ง ฉันจะลากเธอกลับไปที่ห้อง และกดที่เตียงทันที”

“ก็อยากให้ทำอยู่พอดีเลยค่ะ” เธอหัวเราะ

เมื่อกลับถึงบ้าน อีธานทำอาหารง่ายๆ ให้เธอกิน สปาเก็ตตี้เนื้อที่เขาทำอย่างพิถีพิถัน แคทนั่งมองเขาขณะทำอาหารด้วยสายตาเปล่งประกาย

“ไม่อยากเชื่อเลยว่าผู้ชายที่ดูนิ่งๆ จริงจังแบบคุณ จะทำอาหารเก่งขนาดนี้”

“เธอจะได้รู้มากกว่านี้อีก ถ้าอยู่กับฉันต่อไป”

“แคทตั้งใจจะกินคุณทั้งตัวทุกมื้อเลย” เธอยิ้มหวาน

เขาหัวเราะในลำคอ เดินเข้ามาหาแล้วกระซิบชิดใบหู

“คืนนี้ฉันจะเป็นฝ่ายควบคุมเธอบ้างแล้วกันนะ ลูกแมวตัวร้ายของฉัน”

เวลาล่วงเข้าสี่ทุ่มกว่าแล้ว… บ้านเงียบสนิท เหลือเพียงเสียงแอร์ที่ครางเบาๆ ในห้องนอนของแคท และแสงจากหน้าจอมือถือที่ยังสว่าง

แคทลุกขึ้นจากเตียงอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะหยิบเสื้อคลุมบางๆ มาสวมทับชุดนอนตัวสั้นที่แทบปิดไม่มิดต้นขา กลั้นหายใจเดินผ่านประตูห้อง เปิดแง้มบานหน้าต่างด้านข้างแล้วสอดตัวออกช้าๆ

เหมือนเคย… เธอรู้ทาง รู้เวลาที่พ่อกับแม่หลับสนิทดีแล้ว

ปลายเท้าเปล่าๆ เหยียบพื้นหญ้านิ่มๆ ในสวนกลางคืนก่อนจะเดินอ้อมไปยังแนวรั้วข้างบ้าน ที่มีช่องลับเล็กๆ อยู่ตรงพุ่มไม้ เธอก้มลง มุดตัวลอดผ่านด้วยหัวใจเต้นระส่ำ

อีกไม่กี่ก้าว...เธอก็จะได้อยู่กับเขา

แคทหยุดหน้าประตูบ้านหลังใหญ่สีขาว เปิดมันอย่างเบามือ และอย่างที่คาดไว้ ไฟตรงห้องนั่งเล่นยังเปิดอยู่รางๆ

กลิ่นหอมประจำตัวของเขาอวลทันทีที่เธอก้าวเข้าไป

อีธานกำลังนั่งเอนอยู่บนโซฟา หนังสือเล่มหนาในมือ เขาเงยหน้าขึ้นช้าๆ มองเธอที่ยืนอยู่ในชุดบางจนแทบเห็นทุกส่วนใต้ไฟสลัว

“แคท...” เสียงเขาทุ้มต่ำเหมือนลมหายใจ

“ยังไม่นอนเหรอคะ…” เธอยิ้มอย่างรู้ทัน

“รอเธออยู่...” เขาวางหนังสือลง แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นเต็มความสูง

เธอก้าวเข้าไปใกล้ ลมหายใจอุ่นของเขาปะทะกับหน้าผากเธอ มือใหญ่ยกขึ้นจับแก้มเธอเบาๆ “มาคนเดียวแบบนี้...ไม่กลัวหรือไง”

“กลัว...” แคทตอบเบาๆ “แต่ยิ่งกลัวก็ยิ่งอยากมา...”

เขาก้มลงจูบเธอทันที ริมฝีปากนุ่มบดเบียดเข้าหาเธออย่างกระหาย แขนแข็งแรงรวบร่างเธอเข้ามาแนบอก ก่อนจะอุ้มขึ้นทั้งตัวโดยไม่รอฟังคำขอ

เขาพาเธอเดินตรงไปยังห้องนอนที่อยู่ชั้นบน... คืนนี้เขาจะเป็นฝ่ายควบคุมทั้งหมด

ประตูห้องนอนปิดลงตามหลังพวกเขา อีธานวางร่างบางของเธอลงกลางเตียงใหญ่อย่างนุ่มนวล แต่ดวงตาเขากลับไม่อ่อนโยนอย่างเคย

สายตาคมเข้มนั่นจ้องลึกจนแคทรู้สึกเหมือนถูกกลืนกิน

“คืนนี้...ฉันจะควงคุมเธอบ้าง” เขากระซิบชิดใบหู มือใหญ่เริ่มไล้จากต้นแขนลงสู่สะโพกเธออย่างแน่วแน่