กินเพื่อน (7) | ขอกินน้ำผึ้งหน่อย

ชายหนุ่มเอื้อมมือไปหยิบหลอดน้ำผึ้งที่ถูกใช้ไปแล้วครึ่งหลอด ก่อนจะปิดฝา แล้วใช้อีกมือไปเปิดช่องทางแคบที่ชื้นแฉะ ท่ามกลางสายตาของร่างบางที่มองมาเงียบ ๆ อย่างรอคอยความสนุกที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า

“อ๊ะ” เสียงครางเบา ๆ ดังขึ้นทันที เมื่อติ่งสวาทของเธอสัมผัสกับของเหลวที่เริ่มเย็นเพราะอุณหภูมิห้อง ก่อนที่ของเหลวจะลามสัมผัสไปทั่วทั้งแคมนอกและผ่านเข้าไปในช่องแคบชื้นแฉะ “อื้ออออ”

ชานนท์บีบจนเกือบหมดหลอด ก่อนจะโยนทิ้งลงบนพื้น แล้วพิศดูของสงวนที่ตอนนี้ มีน้ำผึ้งสีอำพันเคลือบฉ่ำไปทั่วบริเวณ พาให้หัวใจชายหนุ่มโลดเต้นด้วยความตื่นเต้นที่ได้ลองทำกับแฟนสาว

“ขอฉันกิน น้ำ-ผึ้ง หน่อยนะ”

ถ้อยคำและน้ำหนักเสียงที่พาให้คนฟังไม่รู้ว่า น้ำผึ้งที่เขาเอ่ยหมายถึงน้ำหวานจากผึ้งที่บินได้หรือน้ำหวานจากผึ้งที่นอนแผ่หราให้เขาเชยชิมอยู่ตรงนี้ แต่ไม่ว่า จะเป็นผึ้งไหนก็ล้วนแต่สร้างความเสียวสะท้านให้เธอได้อยู่ดี

“อ๊ะ อ๊า~~ อื้อออออ” สายน้ำผึ้งลากเสียงครางยาวตามความรู้สึกที่ได้รับจากลิ้นของชายหนุ่ม ชานนท์ไม่เพียงตวัดลิ้นเลียรสน้ำผึ้งแท้ที่ฉาบทั่วของสงวน เขายังดูดดึงและเม้มเบา ๆ ไปทั่วแคมนอกและติ่งไตเล็ก สร้างความหฤหรรษ์ได้เป็นอย่างดี

แผล็บ แผล็บ แผล็บ

ยิ่งเขาได้ยินเสียงคราง เขาก็ยิ่งได้ใจและมั่นใจในฝีลิ้นของตัวเอง แม้สายน้ำผึ้งจะยกสะโพกกลมดิ้นหนีตามอารมณ์ เขาก็ตามติดเข้าไปพัวพัน เมื่อน้ำผึ้งที่ฉาบด้านนอกหมดเกลี้ยงแล้ว เขาจึงย้ายมาห่อลิ้นแทรกซอนเข้าไปในช่องทางแคบ ก่อนจะตวัดลิ้นควักเอาความหวานออกมาอย่างเพลิดเพลิน

เสียงครางผสานเสียงลิ้นกระทบน้ำดังกังวานไปทั่ว พาให้สองคนอารมณ์ยิ่งพุ่งสูง จนเมื่อน้ำผึ้งหมดเกลี้ยงจากเนินเนื้ออวบ เขาจึงยันกายขึ้นมาขยับให้ยอดเห็ดนิ่มจ่อไปที่โพรงสวาท ก่อนจะจ้วงแทงเข้าไปจนมิดลำในคราเดียว

ปัก!!!