ตอนที่ 2

ห้องอยู่ติดกันอาจจะได้ยินเสียงครางด้วยความลืมตัวของหล่อน

“อู้ววว… ขมิบแรงเหลือเกินแม่คุณ… ”

อาบังขบกรามแน่น…

เส้นเลือดปูดโปนเป็นริ้วที่ขมับสองข้าง ขยับบั้นเอวชักลำเนื้อออกจากสองกลีบที่โดนทะลวงจนกลวงโบ๋แล้วกดใบหน้าเข้าหาง่ามก้นอย่างกระหาย

ใยบัวสะดุ้งเฮือก ไม่คิดว่าเขาจะปาดลิ้นเสยเข้าใส่รูสวาท ไล้เลียความฉ่ำลื่นของหลืบรูอย่างกระหายทั้งที่เพิ่งชักลำเอ็นออกมา

อำเภอบางพลี สมุทรปราการ

ตอนสายของวันเสาร์ ที่ห้องเช่าแห่งหนึ่งตั้งอยู่ใกล้กับนิคมอุตสาหกรรม

“บัว… เดือนนี้เธอยังไม่ได้จ่ายดอกเบี้ยเงินกู้เลยนะ… ฉันมาทีไรทำไมเธอต้องหลบตลอด… ”

ลุงบัง ชายวัยสี่สิบปี ตัวใหญ่ ผิวเข้ม ใบหน้าคมคร้ามหล่อเหลาร้องเรียกเสียงดังเมื่อเห็น ‘ใยบัว’ หญิงสาววัยยี่สิบปีซึ่งเป็นลูกหนี้เงินกู้กำลังนั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อนหน้าห้องพัก

ใยบัวกำลังลุกขึ้นเพื่อจะหลบเข้าห้องของเธอ เมื่อเหลือบไปเห็นรถกระบะคันใหญ่ของลุงบังขับมาจอดที่หน้าห้องเช่า

“เอ่อ… ลุงบังจ๋าหนูขอผัดไปเดือนหน้าได้ไหมจ๊ะ… ช่วงนี้หนูเพิ่งได้งานใหม่… รอสิ้นเดือนนี้นะจ๊ะเงินเดือนออกหนูสัญญาว่าจะจ่ายให้แน่ๆ… ”

หญิงสาวที่กำลังจะเดินหนีถึงกับชะงักกับเสียงเข้มดุของชายร่างสูงใหญ่ที่วันนี้มาโดยไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทั้งที่ปกติแกมักจะมาวันเสาร์หรือไม่ก็อาทิตย์

“ไม่ได้… เธอผิดนัดมาสองเดือนแล้ว… ”

ลุงบังส่ายหน้า เดินอาดๆ เข้ามาหาใยบัว

“โธ่ลุงจ๋า… สงสารหนูเถอะนะ… ”