บทที่ 7 ให้ส้งเส่นเอ๋อไปกับเขาหนึ่งคืน

บทที่ 7 ให้ส้งเส่นเอ๋อไปกับเขาหนึ่งคืน

หยินห้าวกับยินถิงพูดอย่างตื่นเต้นออกมาพร้อมกันว่า “พูดได้ดี”

ภายในไลฟ์สด ต่างก็มีแต่เสียงชื่นชม

“หนุ่มหล่อ : นี่สิถึงจะเป็นความใจกว้างที่มหาเศรษฐีควรมี”

“ฉันทำธุรกิจกับแจ็คหม่า : พูดได้ดีจริงๆ แค่ดูก็รู้ว่าเป็นคนที่มีเรื่องราว !”

“ไก่อ่อนในบาร์ : กดไลค์ ดีกว่าบางคนที่คิดว่าตัวเองเป็นมหาเศรษฐีมากโขเลย พ่อซิงเฉิน ตอนนี้บอกได้หรือยัง ครอบครัวเราทำธุรกิจอะไรกันแน่ ?”

ตอนนั้นเอง เกาหยวนนิ่งเงียบไม่พูดไม่จามาตั้งนานแล้ว

ข้อความของระบบปรากฏขึ้นในแถบข้อความอีกครั้ง

“วันหนึ่งก็คือหนึ่งวันออกจากการไลฟ์สด”

เกาหยวนหนีไปแล้ว ด้านในเหลือแต่เสียงเยาะเย้ยของผู้คน

“เจียซิน ซิงเฉินที่อยู่ในไลฟ์สดเป็นใครกันแน่เหรอ” ในหน้าจอไลฟ์สด มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามา สองมือวางอยู่บนไหล่ของจางเจียซิน

ผู้หญิงคนนี้ผมยาว คางแหลม แต่งหน้าอ่อนๆ แต่สวยมาก ตอนโผล่ออกมาในหน้าจอไลฟ์สด ก็ไม่มีอาการเขินอายเลยสักนิด เพียงแค่สองตาที่จ้องมาทางกล้อง ก็ทำให้ใจของคนที่กำลังดูไลฟ์สดกระตุกวูบทันที

“ทุกคนคะ นี่คือเพื่อนร่วมหอของฉันเส้เหวินจี้งคนสวย ช่วยกดติดตามฉันสักนิด แล้วฉันจะให้เลขวีแชทของเธอกับพวกคุณนะคะ” จางเจียซินลากมือของเส้เหวินจี้ง แล้วพูดเสียงหวานกับหน้าจอ

เมื่อครู่เส้เหวินจี้งก็กำลังดูจางเจียซินไลฟ์สด พอเห็นซิงเฉินส่งเรือรบอวกาศให้เธอสิบเอ็ดอัน เธอก็เริ่มอยู่ไม่สุขแล้ว เรือรบอวกาศสิบเอ็ดอันก็เท่ากับเงินห้าหมื่นห้าเลยนะ แน่นอนว่าเธอต้องสนใจมหาเศรษฐีแบบนี้อยู่แล้ว ถ้าซิงเฉินเป็นเพื่อนของจางเจียซิน เส้เหวินจี้งก็เตรียมตัวจะทำความรู้จักไว้สักหน่อย

“เจียซิน เธอยังไม่ได้ตอบฉันเลยนะ ว่าซิงเฉินเป็นใครกันแน่” เส้เหวินจี้งลากเก้าอี้เข้ามา แล้วนั่งอยู่หน้ากล้อง มองดูกล้องอย่างสง่าผ่าเผย อยากให้ซิงเฉินที่อยู่ในไลฟ์สดเห็นเธอชัดๆ

“ฉันไม่รู้จริงๆนะ พี่ซิงเฉินเพิ่งเข้ามาดูฉันวันนี้เอง” จางเจียซินส่ายหน้า จากนั้นก็หันไปมองที่กล้อง

“พี่ซิงเฉินคะ พี่ยังอยู่ไหม”

“อยู่” ซิงเฉินพูดขึ้น

เส้เหวินจี้งดีอกดีใจ ตื่นเต้นมาก เลยแย่งซีนทันที “พี่ซิงเฉินคะ เมื่อกี้พี่หล่อมากเลย ส่งเรือรบอวกาศให้เจียซินทีเดียวตั้งสิบเอ็ดอัน หล่อสุดๆไปเลย ที่จริงฉันก็เตรียมจะเปิดไลฟ์สดเหมือนกัน ถ้าถึงตอนนั้นพี่มาดูฉันไลฟ์สดด้วยได้ไหมคะ”

“ฉินหลั่ง ไม่ต้องดูแล้ว เส้เหวินจี้งยัยxนี่แค่เห็นคนมีเงินหน่อยก็วิ่งเข้าใส่ ช่างหน้าไม่อายจริงๆ” หยินห้าวเห็นฉินหลั่งนอนดูมือถืออยู่บนเตียง แน่นอนว่าต้องดูไลฟ์สดของจางเจียซินอยู่ ก็เลยพูดเตือนขึ้นมาด้วยความหวังดี

ฉินหลั่งไม่ได้สนใจเขา สองตายังคงจ้องหน้าจอโทรศัพท์อยู่

“เหวินจี้ง”

จางเจียซินเรียกเส้เหวินจี้งคำหนึ่งอย่างไม่ค่อยพอใจ ทำไมฉันถึงไม่เคยได้ยินเลยว่าเธอเตรียมจะเปิดไลฟ์สด ถึงแม้ว่าเธอจะเปิดไลฟ์สด แล้วมาแย่งผู้ชมอย่างออกหน้าในไลฟ์ของฉันแบบนี้ได้ยังไงกัน

เส้เหวินจี้งเมินเฉยต่อคำพูดของจางเจียซิน แล้วพูดกับกล้องว่า “พี่ซิงเฉินคะ จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังโสดอยู่ ไม่เจอคนที่เหมาะสมสักที จู่ๆฉันก็รู้สึกว่าถูกชะตากับพี่มาก ถ้าเป็นไปได้ พวกเรามาทำความรู้จักกันหน่อย......”

ขณะกำลังพูด เส้เหวินจี้งที่ทำสีหน้าเขินอาย ก็ค่อนข้างประทับใจคนเหมือนกัน

ซิงเฉินเริ่มพูดขึ้น “เธอยังโสดเหรอ”

เส้เหวินจี้งชะงักไปครู่หนึ่ง ตัวเองสวยขนาดนี้ ถ้ายังโสดก็คงไม่ปกติเท่าไหร่ แต่เพื่อทำให้ซิงเฉินประทับใจ เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการพัฒนาขั้นต่อไป ยังไงก็ต้องยืนยันคำนี้

ครั้งแรกยังไงก็ต้องดึงดูดผู้ชายมากกว่าอยู่แล้ว

“อืม อีกอย่างฉันก็ยังไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลยนะ” เส้เหวินจี้งพูดออกมาอย่างเขินอาย

“เหวินจี้ง เธอไม่ใช่เพิ่งเลิกกับฉินหลั่ง แล้วตอนนี้กำลังคบกับจูจี้เหวินเหรอ” จางเจียซินมองดูเส้เหวินจี้งแล้วถามกลับไปคำหนึ่ง

จางเจียซินเข้าใจนิสัยหน้าซื่อใจคดของเส้เหวินจี้งดี เวลาปกติเธอไม่เคยคิดถือสา แต่ตอนนี้ซิงเฉินเป็นคนที่ส่งของขวัญมูลค่าห้าหมื่นห้าให้เธอ เธอจะยอมให้ซิงเฉินโดนหลอกได้อย่างไร

“หา...” เส้เหวินจี้งก็คิดไม่ถึงว่าจางเจียซินจะเปิดโปงเธอ ก็เลยเลิ่กลั่กไปชั่วขณะ แล้วยิ้มตามเท่านั้น

“ที่จริง...ฉันกับจูจี้เหวินก็แค่...เพื่อนสนิทเท่านั้น ส่วนฉินหลั่ง ฉันก็แค่เห็นว่าเขาจน ก็เลยมักจะไปช่วยเขาทำการทดลอง เพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ ส่วนเรื่องที่ฉันคบกับเขา...ก็เพื่อนร่วมชั้นเข้าใจผิดไปกันเอง......”

ท่ามกลางความลังเลในที่สุดเส้เหวินจี้งก็แต่งเรื่องขึ้นมาได้จนจบ เพื่อแสดงให้ซิงเฉินเห็นว่าเธอยัง “บริสุทธิ์ผุดผ่อง” ก็เลยพยายามอย่างเต็มที่

“พี่ซิงเฉินคะ ถ้าอยากรู้จักเส้เหวินจี้งพี่เพิ่มฉัน......” จางเจียซินพูดได้แค่ครึ่งเดียว ระบบก็แจ้งเตือนขึ้นว่า “ซิงเฉินได้ออกจากไลฟ์สดแล้ว”

จางเจียซินกับเส้เหวินจี้งต่างก็สลดใจทันที

ฉินหลั่งกดปิดมือถือvivo นอนตะแคงอยู่บนเตียง มองไปที่ผนังอย่างว่างเปล่า ในสมองของเขาไม่ได้คิดเรื่องของขวัญราคาหลักหมื่นที่ส่งออกไปเลยแม้แต่น้อย แต่กำลังย้อนคิด ถึงภาพของเส้เหวินจี้งเมื่อครู่นี้

ยังไงเขากับเส้เหวินจี้งก็คบกันมาหนึ่งปี แต่คำพูดหลังจากนั้นของเส้เหวินจี้ง ก็ยังเหมือนดั่งสว่านไฟฟ้า ที่ทิ่มแทงลงบนใจเขาอีกครั้ง

ที่แท้ความรู้สึกช่วงหนึ่งปีที่เธอมีต่อตัวเอง ก็กลายเป็นสิ่งที่เธอเรียกว่าการช่วยเหลือนักศึกษายากจนได้ !