บทที่ 138 หนานซ่งผันตัวเป็นนักจิตวิเคราะห์

ความหมายของหนานซ่งชัดเจนมากแล้ว……ค่าตัวของฉันพวกเขาไม่มีปัญญาจ่าย

เอด้าก็แอบเสียใจที่ทั้งสองบริษัทไม่ได้ร่วมงานกัน แต่ก็จะเปิดเผยตัวตนของประธานหนานไม่ได้ จึงตอบกลับว่าตารางงานปรมาจารย์หยกเต็ม แล้วปฏิเสธการร่วมงานกับยวี่กรุ๊ป

ทางนี้ หนานซ่งไม่สนใจยวี่กรุ๊ปเลย แล้วกำลังตั้งใจมองจอการถ่ายโฆษณา คิ้วก็ขมวดแน่น

สีหน้าผู้กำกับก็ไม่ชิลล์ "สองคนนี้อะไรกัน ตอนถ่ายแยกก็ถือว่าดี แต่ทำไมตอนถ่ายรวมถึงรู้สึกแปลกๆ"

หนานซ่งก็สังเกตเห็นเหมือนกัน สายตาจึงย้ายจากจอไปที่เฮ่อเซินกับซูอิง

ดาราดังสองคนเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับสองผลิตภัณฑ์ที่แตกต่าง

สร้อยคอกุญแจที่เฮ่อเซินใส่ชื่อว่า"ประตูใจ" ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวก็ให้ความรู้สึกสดใสอย่างบอกไม่ถูก คอเสื้อที่เปิดกว้างเผยให้เห็นกล้ามหน้าอก มองจนดีไซเนอร์หญิงข้างๆต้องคอยเอามือโบกพัด เพราะหน้าแดงหูแดงมาก

แล้วที่เซอร์ไพรส์ไปกว่านั้น ดาราชายยอดเยี่ยมที่ผมดำ ไม่เคยย้อมสีผมเลยวันนี้กลับย้อมเป็นสีส้มแดง จะได้คล้องจองกับสร้อยคอ Lady of shalott สีส้มแดง

สุภาพบุรุษที่สดใสเร่าร้อน ทำให้คนดูใจละลายมาก

เพราะหนานซ่งเป็นคนขอร้องเอง เสียน้ำลายไปทั้งวันค่อยเกลี้ยกล่อมพี่สามได้

ซูอิงที่ยืนอยู่ข้างเฮ่อเซิน ก็ไม่น้อยหน้ากันเลย

เธอสวมชุดเดรสยาวสีเหลืองอ่อน แตกต่างกับลุคเซ็กซี่ของเธอ บนตัวไม่มีเครื่องประดับอื่น ผมลอนยาวก็ตัดสั้น แล้วทัดดอกกุหลาบสีเหลืองไว้ที่หู ผู้หญิงที่เย้ายวนใจกลายเป็นผู้หญิงน่ารักทันที

แหวนที่ชื่อว่า"ประตูชีวิต" สวมอยู่บนนิ้วของเธอ แค่ยกมือขึ้นเล็กน้อย ก็มีมาดของราชินีแล้ว

เมื่อกี้ตอนที่ทั้งสองคนแยกถ่ายภาพโฆษณาค่อนข้างดี แล้วนำเสนอแนวคิดการออกแบบของผลิตภัณฑ์ได้ดี แต่พอรวมกันกลับไม่รู้ว่าที่ไหนไม่เข้ากัน

ถึงแม้ทั้งสองคนจะพยายามทำเต็มที่แล้ว แต่ความไม่เข้ากันก็ยังเห็นได้ชัด

ผู้กำกับที่ตาแหลมมองเห็นความผิดปกติ จึงพูดกับหนานซ่งว่า "ทั้งสองคนต้องทะเลาะกันแน่นอนครับ"

ถ้ายังถ่ายทำต่อไปอีกคงไม่ได้ผลงานที่เพอร์เฟค แล้วใกล้จะถึงเวลาพักแล้ว หนานซ่งจึงโบกมือให้ทุกคนไปพักกินข้าว พักการถ่ายทำก่อน

ซูอิงกับสตาฟกลับไปในห้องแต่งหน้า

เฮ่อเซินมองแผ่นหลังซูอิงที่เดินไปจนเหม่อ ตรงหน้าก็มีขวดน้ำลอยมา เขาจึงตั้งสติได้ แล้วรับมาจากหนานซ่ง พร้อมเอ่ยขอโทษ "ทำให้การถ่ายทำเสียเวลา ความผิดพี่เอง"

สำหรับดารามืออาชีพไม่ควรเอาความรู้สึกตัวเองเข้ามาในกองถ่าย หนานซ่งเห็นมากับตาตัวเองถึงแม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่เสียใจหลังจากที่คุณแม่เกิดอุบัติเหตุ เฮ่อเซินอยู่ต่อหน้ากล้องก็ยังทำสีหน้าปกติ แต่วันนี้กลับควบคุมไม่ได้เลย

หนานซ่งพาเฮ่อเซินไปนั่งลงที่โซฟา แล้วถามอย่างเรียบนิ่ง "พวกพี่ทะเลาะกัน?"

เฮ่อเซินดื่มน้ำไปครึ่งขวด แล้วตอบว่า "ไม่เชิง พี่อยากคืนดีกับซูอิง แต่เธอปฏิเสธ"

หนานซ่งเอาขาขึ้นมานั่งขัดสมาธิ เริ่มอยากสอดรู้สอดเห็น

"ตอนนั้นที่พวกพี่เลิกกัน ใครเป็นคนบอกเลิก?"

เฮ่อเซินหันมองน้องสาวที่อยากรู้ แล้วยิ้มอย่างเอ็นดู แต่รอยยิ้มกลับขมขื่นมาก "เขา"

หนานซ่งเลิกคิ้ว "ทำไมคะ?"

เฮ่อเซินมองเธอไม่ตอบ

ในใจหนานซ่งสั่นเกร็ง แล้วนึกถึงสิ่งที่ซูอิงคุยกับเฮ่อเซินในสวนดอกไม้

"พวกนายไม่ใช่พี่น้องแท้ๆแล้วไม่ใช่ลูกพี่ลูกน้องด้วย พี่น้องบ้าอะไรล่ะ! ก็แค่อยากใช้ความเป็นพี่น้องเพื่อเป็นตัวสำรองก็เท่านั้น!"

"ตอนนั้นที่นายคบกับฉัน ก็เพราะหน้าตาฉันเหมือนเขาไม่ใช่เหรอ? คิดว่าฉันเป็นตัวแทน นายคิดว่าฉันไม่รู้เหรอ?"

หนานซ่งอื้อเสียงเบา "หนูคิดออกล่ะ ซูอิงคิดว่าคนที่พี่ชอบคือหนู ก็เลยไม่พอใจ แต่ก็อธิบายกันเคลียร์แล้วไม่ใช่เหรอ หรือว่าตอนนี้เธอยังหึงหนูที่เป็นน้องสาวอยู่?"