บทที่ 188 มาให้ปู่กอด

คำพูดเรียบๆของเฝิงชิงทำให้ทุกคนตกใจ

ฉินเจียงหยวนเกือบจะก้าวใหญ่ๆลงจากเวที มีความประหลาดใจที่อธิบายไม่ได้บนใบหน้าของเขา "ชิงเอ๋อ คุณท้องอยู่เหรอ!"

"ใช่" เฝิงชิงยิ้มเบาๆบนใบหน้าเล็กๆที่บริสุทธิ์ราวกับรักครั้งแรก และหยิบแบบทดสอบการตั้งครรภ์ให้ฉินเจียงหยวนดู "เขาเป็นลูกของคุณ อายุครรภ์สี่สัปดาห์แล้ว"

ฉินเจียงหยวนมองไปที่แผ่นทดสอบการตั้งครรภ์และคิดว่า "คืนนั้นที่ชานเมือง ตอนที่อยู่ในรถน่ะเหรอ?"

ใบหน้าของเฝิงชิงเต็มไปด้วยความเขินอาย และเธอก็พยักหน้าเบาๆ

ท่ามกลางแขกในงาน ชายหญิงคู่นี้เปรียบเสมือนคู่รักหนุ่มสาวที่ไม่อาจปิดบังความรักของตนได้แม้แต่น้อย เหมือนมีฟองอากาศสีชมพูอยู่รอบๆ และเจ้าสาวที่ยืนอยู่บนเวทีก็เริ่มโดดเดี่ยวเดียวดายและเหงามากขึ้นเรื่อยๆ

หนานหยาเชิญนักข่าวหลายคนสร้างกระแสให้ตัวเอง นักข่าวไม่คิดว่าจะมีอะไรให้ถ่าย พวกเขาบอกว่าเป็นงานวิวาห์แห่งศตวรรษ แต่ผลที่ได้กลับไม่โอ่อ่าเท่างานเลี้ยงงานแต่งของเหล่าดารา ไม่มีแม้แต่ที่ให้นั่ง ทำได้เพียงยืน

นักข่าวก็คิดว่าจะถ่ายทำให้เสร็จโดยเร็วที่สุด เพื่อรับเงิน แล้วจากไป พวกเขาไม่คิดว่าจะรอจนจบงานขนาดนี้

[ในวันแต่งงาน เมียน้อยและลูกชายของเขามาบังคับ] มันร้อนแรงแทบจะระเบิด

กล้องซูมเข้าไปจับใบหน้าของหนานหยา เห็นว่าภายใต้รากฐานอันหนาทึบของเธอ ใบหน้านั้นบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแล้ว สีร้ายกาจพุ่งเข้าใส่ดวงตา ราวกับกรงเล็บกระดูกสีขาวเก้าหยินจะปรากฏขึ้นในวินาทีถัดมา มันทรมานเฝิงชิงทั้งเป็น

มีการพูดคุยกันมากมายในงานเลี้ยง

ฉินเหวินจวินไม่สามารถนั่งนิ่งๆได้ และเดินไปถามลูกชายว่า "ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร? วันนี้วันอะไร นายยังกล้าที่จะพาผู้หญิงที่ไม่ได้เกี่ยวข้องมาด้วยเหรอ? นี่จงใจทำให้ฉันอับอายใช่ไหม!"

ฉินเจียงหยวนพูดว่า "พ่อ นี่คือเฝิงชิง เธอกำลังตั้งท้องลูกของผมอยู่ พ่อกำลังจะมีหลานแล้วนะ"

เฝิงชิงกล่าวทักทายฉินเหวินจวินอย่างเปิดเผย ยิ้มเหมือนดอกไม้บานบริสุทธิ์และน่ารื่นรมย์

ฉินเหวินจวินพบกับใบหน้ายิ้มแย้มที่คดเคี้ยวของเธอ คิ้วขมวดของเขาขมวดขึ้นโดยไม่รู้ตัว ลูกชายที่ดื้อรั้นคนนี้ก็เป็นเหมือนกับตอนที่เขายังเด็ก และเขาชอบสาวน้อยที่ชัดเจนและมีนิสัยแบบนี้

"หลานอะไรกัน ค่อยคุยเรื่องนี้ทีหลัง ให้จบงานแต่งก่อน หลังจากแต่งงานแล้วจะไปแต่งงานกับใครอีกกี่คนก็เรื่องของแก ฉันไม่สน!"

ฉินเหวินจวินลดเสียงและเตือนลูกชายของเขา

หนานหนิงไป่หันรถเข็นด้วยความยากลำบาก เข้มงวด และพูดอย่างเฉียบขาด "เกิดเรื่องอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆก็มีผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น และอะไรคือเธอตั้งท้องลูกของเจียงหยวน? พี่เหวินจวิน คุณช่วยอธิบายให้ฟังหน่อยได้ไหม?"

เขาตะโกนเสียงดัง ฉินเหวินจวินแอบดุคนเก่าๆนี้เพราะไม่กลัวความอับอาย เอนไปข้างหน้าและลดเสียงของเขาลง "น้องชายอย่าเพิ่งตื่นเต้น ผมก็งงๆ นะ อาจจะเป็นหนุ่มๆแกล้งก็ได้ จบงานกันก่อน แขกรออยู่ อย่าให้แขกในงานหัวเราะเยาะเอาได้"

หนานหนิงไป่เป็นคนที่รักในศักดิ์ศรีของตัวเองด้วย จ้องมองที่ฉินเจียงหยวนและในที่สุดก็พยักหน้า

แต่ในเวลานี้หนานหยา ซึ่งเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง เธอรีบลงจากเวทีและกำลังจะไปทุบตีท้องของเฝิงชิง "นังบ้า ยังหน้าด้านมางานแต่งของฉันอีกนะ ฉันจะตบแกให้ตาย——"

เฝิงชิงมองดูเธออย่างไม่เกรงกลัว และเธอก็อยากให้หนานหยาโกรธ

ในสถานการณ์นี้ ยิ่งหนานหยาควบคุมเธอไม่ได้มากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งอับอายมากขึ้นเท่านั้น และโอกาสในการชนะของเธอก็ยิ่งมากขึ้น

เธอรีบวิ่งไปพร้อมกับชุดแต่งงาน แต่รองเท้าส้นสูงอยู่ใต้เท้าของเธอสูงเกินไป เมื่อเธอก้าวลงบันได เธอสะดุดกระโปรงของชุดแต่งงาน ข้อเท้าของเธอพลิก และล้มลงอย่างควบคุมไม่ได้!

——แขกในงานต่างก็พากันตกใจ

หนานหยาก้มหน้าลงกับพื้น และเมื่อเธอเงยหน้าขึ้น เธอก็รู้สึกเวียนหัว มีบางอย่างที่น่าอึดอัดใจมาก เธออ้วกออกมาเบาๆ และฟันหน้าสองซี่ของเธอก็กระแทกพื้นจนเลือดออก

"......."

ในที่สุดสายตาก็กลับมาชัดเจน และความเจ็บปวดก็ท่วมท้น

"อ๊า--" เสียงกรีดร้องอันน่าสะพรึงกลัวพลิกหลังคาและตัดผ่านท้องฟ้า

น่าสงสาร น่าสงสารหนานหยา

——

งานแต่งงานจบลงแบบค้างคาแบบนี้ๆ

เมื่อเขาเดินออกจากโรงแรม รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหนานซ่ง หนานหยาช่างดูโชคร้ายจริงๆ ตลกชะมัด

ดีนะที่มางานแต่งงานวันนี้ ถ้าพลาดโชว์ดีๆ แบบนี้ กลัวจะเสียใจไปตลอดชีวิต