บทที่ 19 ผู้ชายที่ปากไม่ตรงกับใจ

ในห้องสูท ฟู่ยวี่ส่องกระจกในห้องอาบน้ำแล้วแตะมุมปากที่เขียวช้ำของตัวเอง จากนั้นก็โอดครวญเสียงเบา

"เราสองคนไม่ได้เจอกันมาตั้งกี่ปี เจอหน้ากันก็ชกฉันแบบนี้ สมควรเหรอ?"

เขามองผู้ชายใบหน้าเยือกเย็น ที่นั่งอยู่บนโซฟาอย่างโกรธเคือง

ยวี่จิ้นเหวินเม้มปากเงียบ ตอนนี้ในหัวเขามีแต่ท่าทางของหนานซ่งเมื่อกี้ ภาพเหตุการณ์เอาแต่ฉายในหัวเขา คำพูดทุกคำพูดของเธอก็วนเวียนอยู่ที่ข้างหู

ท่าทางที่ดูสง่าดูชิลล์ แล้วก็คำพูดเสียดสีพวกนั้น คือลู่หนานซ่งจริงๆเหรอ?

เขาตกอยู่ในภวังค์แห่งความสงสัย

ฟู่ยวี่นั่งอยู่ตรงข้ามเขา แล้วจุดบุหรี่ จากนั้นก็บ่นต่อ "เมื่อคืนเพิ่งโดนผู้หญิงของแกตบ เช้านี้เจอหมัดของแกอีก ฉันนี่ซวยจริงๆ ฉันว่า พวกแกสองสามีภรรยานี่อำมหิตจริงๆ เหมาะสมกันมาก เอาล่ะปัญหาก็คือ ทำไมอยู่ดีๆ แกถึงหย่า?"

ยวี่จิ้นเหวินเงยหน้าขึ้น แล้วเอ่ยอย่างเยือกเย็น "ภรรยาเก่า"

เขากำลังแก้คำที่เขาพูดว่า"พวกแกสองสามีภรรยา"

ฟู่ยวี่เกือบจะสำลักบุหรี่ แล้วเลิกคิ้วมองยวี่จิ้นเหวิน "แคร์ภรรยาเก่าขนาดนี้? ฉันแค่บอกว่าเขาอยู่เมืองหนาน ก็รีบมาทั้งคืนเลย? นี่เพื่อน ปากแกไม่ค่อยตรงกับใจเลยว่ะ"

ยวี่จิ้นเหวิขมวดคิ้ว ไม่สนใจคำพูดหยอกล้อของเขา แล้วเอ่ยเสียงเข้มว่า "อย่าพูดมาก ลู่หนานซ่งเป็นใครกันแน่?"

"ลู่หนานซ่งอะไร เขาสกุลหนานชื่อซ่ง ลู่หนานซ่งชื่อนี่เป็นแค่ชื่อปลอม"

ฟู่ยวี่เปิดไวน์ขวดหนึ่ง แล้วเทออกมาสองแก้ว สบตากับสายตาที่เยือกเย็นของยวี่จิ้นเหวิน มุมปากเขาจึงเลิกขึ้น แล้วรู้สึกสงสารเพื่อนที่โดนหลอกมาสามปี จึงทำใจบอกเขาว่า "เขาเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลหนาน หนานซ่ง"

"หนานซ่ง"ชื่อนี้เหมือนเป็นระเบิด แล้วระเบิดเสียงดังข้างหูยวี่จิ้นเหวิน จนสติเขากระเจิง

เอารายละเอียดกับความสงสัยต่างๆของกี่วันนี้มารวมกันเป็นเส้นตรง คนที่อยู่ๆก็หายตัวไป แล้วอยู่ๆก็โผล่มา สุดท้ายก็รวมเป็นคนเดียวกัน

หนานซ่ง นี่สินะเป็นตัวตนที่แท้จริงของเธอ

……

ตื่นมาแล้วเจอสามีเก่าตั้งแต่เช้า อารมณ์ของหนานซ่งจึงซับซ้อนมาก

แล้วพอมาเจอฉินเจียงหยวนที่ห้องทำงานอีก อารมณ์ของเธอจึงแย่ไปกว่าเดิม โดยเฉพาะฉินเจียงหยวนยังนั่งอยู่บนเก้าอี้ของเธอ แล้วยิ้มเรียกว่า"เสี่ยวซ่ง"อีก

ขนลุกซู่ทั้งตัว ขนลุกเพราะขยะแขยง

สีหน้าหนานซ่งเย็นชา แล้วหันไปถาม "ใครเป็นคนปล่อยเขาเข้ามา?"

"ขอโทษครับประธานหนาน พวกผมไม่ระวังเอง ผมจะรีบจัดการเดี๋ยวนี้ครับ"

กู้เหิงที่เป็นหัวหน้าผู้ช่วยโค้งขอโทษ จากนั้นก็เรียกยามขึ้นมา จะลากตัวฉินเจียงหยวนออกไป

ฉินเจียงหยวนเห็นว่าจะทำจริง จึงรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ พร้อมฉีกยิ้มเดินไปหาหนานซ่ง "อะไรเนี่ยเสี่ยวซ่ง ฉันเพิ่งมาเธอก็จะไล่ฉันไปเลยเหรอ"

น้ำเสียงของเขาทะเล้น ผู้ชายตัวใหญ่ขนาดนี้กลับพูดอ้อนเหมือนผู้หญิง ไม่รู้เพราะว่าหนานซ่งไม่ชอบวิธีนี้หรือเปล่า หนานซ่งไม่มีความคิดอื่นเลย นอกจากอยากจะลากตัวเขาออกไป