บทที่ 278 อ่อนน้อมถ่อมตนเพื่อเธอ

ไป๋ลู่ยวี๋เพิ่งจัดกำลังคนเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสาขาลู่หมิง

รอถึงเวลาครบ 24 ชั่วโมง โจ๋เซวียนก็ออกมา และพวกเขาก็ปิดประตูตีแมว! แล้วนำเธอมา!

ทันทีที่เขาวางสาย หนานซ่งมองไปที่หน้าจอและขมวดคิ้ว "เขาเข้าไปได้ยังไง?"

"ใคร?"

ไป๋ลู่ยวี๋โน้มตัวไปดู ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ "สถานการณ์เป็นอย่างไร? ยวี่จิ้นเหวินเข้าไปได้อย่างไร"

ใบหน้าของเธอแข็งด้วยตาเปล่า

"จิ้น พี่จิ้น......."

โจ๋เซวียนไม่รู้ว่ายวี่จิ้นเหวินได้ยินสิ่งที่เธอเพิ่งพูดหรือไม่ การแสดงออกของเธอประหม่ามาก และเธอกำลังจะลุกขึ้นแต่จ้าวซวี่สั่งให้เธอนั่งลง "นั่งลง! นั่งลงให้ดี! สั่งให้ขยับแล้วยัง?"

"จ้าวซวี่?"

โจ๋เซวียนนั่งลงอย่างลังเล "คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?"

จ้าวซวี่มองไปที่โจ๋เซวียนอย่างเย็นชาโดยถือคำสบถ แต่เมื่อเขากำลังจะพูดยวี่จิ้นเหวินก็หันศีรษะและเหลือบมองที่เขาและพูดด้วยเสียงต่ำว่า "นี่ อย่ากดดันเธอ ให้ฉันคุยกับเธอตามลำพังเถอะ"

น้ำเสียงของเขาต่ำและลึกมาก พร้อมกับคำวิงวอนขอร้อง แม้แต่ลมหายใจที่แผ่วเบาเล็กน้อย

โจ๋เซวียนจ้องไปที่ยวี่จิ้นเหวินอย่างว่างเปล่า ดวงตาของเธอเป็นประกาย

ดวงตาของไป๋ลู่ยวี๋มองตรง "ยวี่จิ้นเหวินหมายความว่าไง? เขาจะไปแสวงหาผลประโยชน์จากโจ๋เซวียนเหรอ?"

หนานซ่งจ้องไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างเงียบๆโดยไม่พูดอะไรสักคำ

จ้าวซวี่ก็จ้องตรงไปที่โจ๋เซวียนและสาปแช่ง "เหล่ายวี่ นายไม่ได้บ้าใช่ไหม? นายทำเพื่อผู้หญิงคนนี้ นายขอร้องฉัน? คุณผู้ชายยวี่ที่หยิ่งยโสหายไปไหนแล้ว? คุ้มไหมที่จะต่อต้านครอบครัวของเธอ?"

ยวี่จิ้นเหวินมองย้อนกลับไปที่โจ๋เซวียน

เมื่อมองแวบเดียว รูม่านตาก็ลึกล้ำ รักใคร่ และช่วยอะไรไม่ได้

เขาพูดว่า "มันคุ้มค่า นายพูดแล้วไม่ใช่ แต่ฉันพูดแล้วถือว่าเป็นแบบนั้น"

"......."

ไป๋ลู่ยวี๋ปวดหัวจะระเบิด "บัดซบ! ช่างน่าขยะแขยงจริงๆ! เขาคิดว่าตัวเองไม่ทุกข์พอหรือคิดว่าโง่ไม่พออีกเหรอ? จนตอนนี้ยังปล่อยเมียน้อยโจ๋ไปไม่ได้อีก มาหาคุณด้วยความกระตือรือร้นขนาดนี้?"

หนานซ่งขมวดคิ้ว "พอแล้ว อย่าตะโกนเสียงดัง มันดังเกินไปแล้ว"

ไป๋ลู่ยวี๋ชี้ไปที่หน้าจอ "ดูท่าทางของเขาแล้วไม่โกรธเหรอ?"

"มันก็เป็นเรื่องของเขา ฉันจะไปโกรธทำไม"

หนานซ่งดูไม่ค่อยตื่นเต้นจนเกินไป "ฉันอยากจะดูจริงๆ เขาจะต่ำช้าไปถึงเมื่อไหร่กัน"

"พี่จิ้น......"

โจ๋เซวียนมองไปที่ยวี่จิ้นเหวินด้วยอารมณ์ ดวงตาที่น้ำตาไหล อยากจะกระโดดเข้าไปในอ้อมแขนของเขาและจูบเขาทันที

ยวี่จิ้นเหวินเป็นคนที่หยิ่งยโสคนหนึ่ง อ้อนวอนด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเพื่อเธอ ยื่นบุหรี่ให้คนอื่น เมื่อโจ๋เซวียนเคลื่อนไหว ก็รู้สึกภาคภูมิใจในใจ

ดูสิ เธอรู้ว่าในหัวใจของยวี่จิ้นเหวินมีเธออยู่ เธอใช้หัวใจที่หนักอึ้งเช่นนี้ หนานซ่งสามารถเขย่ามันได้อย่างง่ายดายได้อย่างไร?

คนที่รักมากที่สุดก็คือเธอ มีเพียงเธอเท่านั้น!

จ้าวซวี่นำเจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งหมดออกไปและสั่งคนเป็นพิเศษว่า "ปิดกล้องวงจรปิด"

และบอกยวี่จิ้นเหวินว่า "คำพูดที่ยาวก็รวบรัดพูดแค่สั้นๆ"