บทที่ 280 เจ็บแทนเธอ

ภายใต้แสงแดดที่ร้อนจัด การมองเห็นของหนานซ่งก็พร่ามัว

หูของเธอดูเหมือนจะได้ยินเสียงหึ่งๆ ซึ่งทำให้เธอรู้สึกว่าหนังศีรษะของเธอกำลังจะระเบิด

ไม่เห็นอะไรเลยไม่ได้ยินอะไรเลย

ตาสีเลือดกระจายอย่างรวดเร็ว

"เสี่ยวลิ่ว! เสี่ยวลิ่ว!"

"รีบขึ้นรถ! ออกไปจากที่นี่ก่อน!"

ซูรุ่ยและคนอื่นๆรีบจับยวี่จิ้นเหวินซึ่งถูกผลักออกจากแขนของหนานซ่ง แล้วเข้าไปในรถ

พอหันไป ก็กลับไม่เห็นหนานซ่งแล้ว

มีเสียงกรีดร้องดังก้องทะลุเมฆหมอก และทุกคนก็มองดู——

เห็นหนานซ่งเหยียบคอคนร้าย มีดในมือของเธอยกขึ้นและตกลงมาบนฝ่ามือของชายคนนั้นแล้ว มันคือมือที่เขาถือแท่งเหล็กและตีหยูจินเหวินซึ่งกลายเป็นมือเปื้อนเลือด!

ใบหน้าของเธอเย็นชา และเสียงของเธอก็เย็นชายิ่งขึ้นไปอีก "พูด ใครส่งแกมาที่นี่?"

"คุณผู้หญิง คุณไม่สามารถ......."

ทันทีที่เจ้าหน้าที่ตำรวจก้าวไปข้างหน้าเพื่อหยุดความโหดร้ายของหนานซ่ง ก็ถูกจ้าวซวี่หยุดไว้

ชายคนนั้นกัดฟันไม่ยอมปล่อย

สีหน้าของหนานซ่งไร้ความรู้สึก เท้ากดคอของเขากดทับคนจนเกือบตาย และมือขวาหมุนเบาๆรูเลือดที่เจาะขยายออกเล็กน้อย และความเจ็บปวดที่คมชัดของการตัดเนื้อและกระดูกทำให้คนเกือบเป็นลม

"อา——อา——อา"

เสียงกรีดร้องทำให้คนที่เดินผ่านไปมารู้สึกทนไม่ได้เล็กน้อย

สีหน้าของหนานซ่งไม่มีอาการคลายเครียดลง มีเพียงริมฝีปากของเธอที่ขยับ และพูดอย่างเย็นชาว่า "พูดมา!"

หยาดเหงื่อเย็นเยียบบนหน้าผากของชายผู้นั้นร่วงหล่นเป็นหยดใหญ่ ในที่สุดไม่สามารถทนต่อการทรมานได้ และพูดว่า

"คือ......เฉียว......."

ก่อนที่คำพูดจะออกไป กระสุนเจาะอากาศและยิงไปหัวของชายคนนั้นอย่างแม่นยำ

สมองกระเซ็นไปทั่วทุกหนทุกแห่ง หนานซ่งถูกสาดด้วยเลือดและร่างกายของเขาก็สั่นสะเทือน

เธอเงยหน้าขึ้นทันทีและเห็นอาคารที่อยู่อาศัยอยู่ไม่ไกล

หลังหน้าต่างกระจก มีชายชุดดำยืนอยู่ ข้างเขา มีมือปืนอยู่ด้วย

ปากกระบอกปืนยังคงเล็งอยู่

ราวกับเป็นรายต่อไป คนที่ถูกยิงหัวอาจจะเป็นเธอ

ชายชุดดำสวมแว่นกันแดดและมีเครา มองไม่เห็นใบหน้าหรือดวงตา เห็นเพียงมุมปากเท่านั้น ดูเหมือนจะยิ้ม...ในชั่วพริบตา หันกลับมาและหายตัวไป

และชายผู้ได้รับคำสั่งให้ก่ออาชญากรรมยังคงคุกเข่าอยู่ที่นั่นจ้องมองเขา

หัวหน้าทีมสืบสวนคดีอาชญากรรมจ้าวซวี่ ตอบโต้อย่างรวดเร็วและรีบพาคนไปที่อาคารที่พักอาศัย

หนานซ่งกำลังจะตามไป แต่ไป๋ลู่ยวี๋ก็กอดจากด้านหลัง

"บรรพบุรุษน้อย อย่าไป รีบขึ้นรถเร็ว!"

เธอถูกบังคับให้ขึ้นรถและเธอยังคงไม่ต้องการออกไป เสียงที่เย็นชาของซูรุ่ยดังมาจากที่นั่งผู้โดยสาร "เธอไม่สนใจชีวิตหรือความตายของตัวเองได้ แล้วชีวิตหรือความตายของยวี่จิ้นเหวินล่ะ?"

คำพูดในประโยคเดียว มันเหมือนกับการเทน้ำเย็นลงบนหัวของเธอ ทำให้หนานซ่งมีสติในทันที

ความโกรธแค้นแผดเผาใจเธอร้อนจัดจนเกือบหมดสติไปเมื่อครู่นี้ เธอไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ เธอมีความคิดเดียวเท่านั้นที่จะหาทางแก้แค้น!

แต่ตอนนี้ มีบางอย่างที่สำคัญกว่าการแก้แค้น...

ยวี่จิ้นเหวินอาการบาดเจ็บเป็นอย่างไร?

—

เมื่อเขามาถึงโรงพยาบาล ยวี่จิ้นเหวินยังคงหมดสติและถูกผลักเข้าไปในห้องตรวจเพื่อทำ CT สมอง

หนานซ่งต้องการติดตามไปโดยไม่รู้ตัว แต่ถูกเฉวียนเยี่ยเชียนรั้งไว้

"เธอจะเข้าไปทำไม? เธอไม่ใช่คนที่ต้องผ่าตัด รอนิ่งๆอยู่ตรงนี้แหละ!"