บทที่ 305 รถแรงม้ากับการแข่งรถใต้ดิน

เมื่อหนานซ่งกลับจากตารางงานที่ยุ่ง เห็นใบหน้าที่ยิ้มเล็กยิ้มน้อยของลั่วโยวบนหน้าจอคอมพิวเตอร์

ผู้หญิงที่เคยเป็นม้าทองและมีอำนาจเหนือใคร ตอนนี้ขาของเธอขดอยู่บนเก้าอี้เจ้านาย เธอกลับดูเป็นเด็กผู้หญิงในท่านั่งของเธอ

นี่หรือพลังแห่งความรัก?

เธอเอนตัวไปที่กรอบประตู ซาบซึ้งกับมันอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นยกมือขึ้นแล้วเคาะประตู “คุณลั่ว ไปได้หรือยังค่ะ”

ลั่วโยวขยับเมาส์โดยไม่เงยหน้าขึ้น "ยังมีภาพอีกสองสามภาพ รอให้ฉันดูหมดก่อน"

ตามคาด ผู้หญิงทุกคนนั้นควบคุมยาก

หนานซ่งเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม "ไม่ต้องรีบ ค่อยๆดูไป"

ลั่วโยวไม่เต็มใจที่จะละสายตาจากหน้าจอ รู้สึกอยากดูมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า: “พูดถึงพี่ชายของคุณ เขาเป็นคนที่ยิ่งแก่ยิ่งหล่อจริงๆ”

“ว่ากันว่าผู้หญิงอายุ18จะมีการเปลี่ยนแปลง แต่ว่าเด็กผู้ชายก็สามารถเปลี่ยนตอนอายุสิบแปดได้เมื่อโตขึ้น ไม่สิ ต้องบอกว่าเปลี่ยนตอนสามสิบหก”

"ภาพที่ถักเปียไม่กี่รูปพวกนี้ ช่างเหมือนดาราเซียะถิงฟงช่วยส่งให้หน่อยได้ไหม จะได้เก็บไว้เป็นภาพหน้าจอ!"

หนานซ่งกล่าว "ไม่มีปัญหา ฉันจะส่งให้คุณ นำมันกลับไปแล้วค่อยๆ ดู"

"ดีมาก!"

ลั่วโยวยิ้มและจับคางแบบคาดหวัง: "คงจะดีถ้าลูกชายของฉันสามารถหล่อได้เท่านี้ในอนาคต"

หนานซ่งกล่าวอย่างเคร่งขรึม: "ถ้าอย่างนั้นคุณต้องหาพ่อที่หล่อเหลาเหมือนพี่สองของฉัน"

ลั่วโยวคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ฉันคิดว่าคุณพูดถูก"

ดูเธอจริงจังกว่าหนานซ่ง "เหตุผลหลักคือยีนของครอบครัวคุณดีเกินไป มันจะน่าเสียดายมากถ้าหากพลาดมันไป ฉันรีบโทรหาพี่คุณบอกตกลงเขาดีกว่า"

หนานซ่งตกใจ "... หา ตกลงเรื่องอะไร"

"เรื่องแต่งงานไง."

ลั่วโยวกะพริบตาโตคู่สวย “เขาไม่ใช่เคยบอกว่าเขาต้องการจะแต่งงานกับฉันในฐานะภรรยาของเขา”

พูดเสร็จก็หยิบโทรศัพท์ออกมา

“เฮ้ เดี๋ยวก่อน!”

หนานซ่งจับมือเธอ บีบรอยยิ้มแข็งๆ เล็กน้อย และพูดเป็นนัย "เธอจะหุนหันพลันแล่นเกินไปหรือเปล่า"

ลั่วโยวมองไปที่ หนานซ่งอย่างจริงจัง "ดูเหมือนว่าจะเร็วเกินไป"

หนานซ่งพยักหน้า “ใช่”

โชคดีที่เธอยังคงมีเหตุผล

“แล้วพรุ่งนี้ล่ะ”

"พรุ่งนี้?!"

“ใช่ พรุ่งนี้ฉันจะกลับไปหาเขา”

ลั่วโยวเก็บโทรศัพท์คืนด้วยใบหน้าจริงจัง นั่งไขว่ห้างบนเก้าอี้เจ้านาย และซุกโทรศัพท์ไว้ใต้บั้นท้าย “ฉันเป็นผู้หญิง ต้องสงวนตัวไว้ พรุ่งนี้ค่อยไปตอบตงลงกับเขา” "

หนานซ่งรู้สึก "มึน"

มุมปากของเธอกระตุก เธอก็อดไม่ได้ที่จะปรบมือให้ลั่วโยว"...แน่นอนว่าเธอต้องสงวนตัวไว้ให้มาก"

ลั่วโยวพอใจกับการตัดสินใจของเขามาก ตบก้นแล้วยืนขึ้น "ถ้าอย่างนั้นทำตามนี้ คุณพร้อมหรือยัง ออกไปกัน"

"……ดี."

หนานซ่งมองดูลั่วโยวเดินออกไปพร้อมกับยกไหล่ขึ้นแล้วเงยหน้าขึ้นมองลั่วโยวที่ดูสดใสและตื่นเต้น รู้สึกทั้งมีความสุขและเศร้าแทนพี่สองของเขา

โชคดีที่พี่สองของฉันกำลังจะแต่งงานกับคนโง่ที่สุด...โอ้ ไม่นะ พี่สะใภ้แสนสวย

น่าเศร้าที่ดูเหมือนว่าเขาจะเลือดออกอีกครั้ง

คราวนี้เป็นฝีมือของเธอ ต้องสังหารเขาอีกสักครั้ง!

มีสถานที่ที่น่าสนใจมากมายในเมืองหนาน และไม่สามารถดูให้หมดได้ภายในสามวันสามคืน

เดิมที หนานซ่งวางแผนที่จะพาลั่วโยวไปหาสถานที่สนุกสนานหลายแห่งในพื้นที่และหาอะไรอร่อยๆ ด้วยเหตุนี้ลั่วโยวจึงได้แต่ติดตาม เฉวียนเยี่ยเชียนไปยังสถานที่ส่วนใหญ่ที่ควรค่าแก่การเยี่ยมชม

ไม่น่าแปลกใจเลยที่กลับมาสายทุกวันเมื่อสองวันก่อน และดูเหมือนจะสนุกจริงๆ

หนานซ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ทำไมไม่พาไปที่สนุกในที่ที่ตื่นเต้นกว่านี้”