บทที่ 404 เขาคือแสงสว่างในโลกมืดของเธอ

กู้เหิงมองดูหน้าจอที่แตกละเอียด

โทรศัพท์...ของผมนะ...ช่างเถอะ

ตอนนี้ที่สำคัญไม่ใช่โทรศัพท์ แต่เป็นประธานหนานของพวกเรา

รูปพวกนั้น หนานซ่งถูกขังอยู่ในกรงเหล็ก บาดแผลเต็มตัว เสื้อผ้าสกปรกมอมแมม ข้อมือข้อเท้าถูกล่ามด้วยโซ่ แถมบนคอยังถูกสวมปลอกคอไว้

หนานซ่งที่เป็นแบบนี้ กู้เหิงไม่เคยเห็นมาก่อน แม้แต่เจี่ยงฟานที่โตมากับเธอก็ยังไม่เคยเห็นมาก่อน

แต่เจี่ยงฟานรู้ได้โดยเร็ว นี่น่าจะเป็นรูปที่ถูกถ่ายตอนหนานซ่งอายุสิบสี่ตอนที่ถูกลักพาตัวไป

เขารู้ว่าหนานซ่งเคยถูกลักพาตัว ตอนที่ถูกช่วยกลับมาบาดแผลเต็มตัว ไม่มีใครรู้ว่าเธอเจออะไรมา หลังจากตอนนั้นเธอพบจิตแพทย์อยู่สี่ปี

ถึงได้กลับเป็นคนปกติ

หนานซ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ ไม่ขยับเขยื้อน กำมือแน่น เล็บจิกลงบนเนื้อ ดวงตาของเธอกลายเป็นสีแดงด้วยความโกรธ ความเกลียดชังในดวงตา อยากจะระเบิดออกมา

เจี่ยงฟานกับกู้เหิงมองดูท่าทางของเธออย่างเป็นกังวล ไม่กล้าพูดชั่วขณะ

เสียงริงโทนโทรศัพท์ดังขึ้น ทำลายความเงียบชั่วขณะ

ไป๋ลู่ยวี๋โทรเข้ามา

หนานซ่งหายใจอย่างแรง สายตาจ้องมองไปที่โทรศัพท์ เสียงดังอยู่ครู่หนึ่ง เธอถึงยื่นมือออกไปรับสาย

กู้เหิงมองดูมือของเธอที่ยื่นออกไปรับโทรศัพท์ ฝ่ามือถูกเล็บจิกจนเลือดออก สีแดงสะดุดตา เขามองดูจนใจสั่น

เมื่อรับสาย ไป๋ลู่ยวี๋ที่อยู่ปลายสายพูดอย่างร้อนใจ “น้องเล็ก รูปตอนที่เธอถูกลักพาตัวถูกคนกลั่นแกล้งลงบนอินเทอร์เน็ต ตอนนี้ฉันกำลังลบอยู่!”

เขาคุยกับหนานซ่งไปด้วย แล้วก็กดแป้นพิมพ์ไปด้วย

แต่ตอนนี้ชื่อเสียงของหนานซ่งไม่เหมือนกับเมื่อก่อน คุณหนูใหญ่ที่ติดอันดับถูกปล่อยรูปพวกนี้ออกมา ก็ขึ้นการค้นหายอดนิยมโดยเร็ว บังคับดึงออกมาก็ทำอะไรไม่ได้

อีกอย่างปริมาณเยอะเกินไป รูปพวกนี้ถูกส่งต่อไปแทบทั้งอินเทอร์เน็ต เวยป๋อ ฟอรั่ม โพสต์ โมเมนต์

บัญชีผู้ใช้เวยป๋อของบริษัทตระกูลหนานและบริษัทยวี่กรุ๊ปก็ตกที่นั่ง เต็มไปด้วยข้อความของชาวเน็ต

โทรศัพท์ถูกโทรจนสายไหม้

ไป๋ลู่ยวี๋โมโหจนสบถด่า “เชี่ย! แม่งใครมันเป็นคนทำวะ ให้กูจับได้แล้วจะจัดการแม่งให้ตายเลย!”

สถานการณ์รุนแรงกว่าที่พวกเขาคิด จัดการได้ยาก

รูปภาพพวกนี้ของหนานซ่งไม่เพียงถูกลงในอินเทอร์เน็ต แต่ถูกตีพิมพ์พาวดหัวข่าวหน้าหนึ่งบนหนังสือพิมพ์รายใหญ่ด้วย ส่วนหนังสือพิมพ์ฉบับเดิมกลับถูกเปลี่ยนกลางทาง

ดังนั้นวันนี้ ภาพถ่ายของหนานซ่งถูกพิมพ์ลงในหนังสือประจำเมืองของเมืองหนานและเมืองเป่ย กระจัดกระจายไปทั่วเมือง

หน้าบริษัทตระกูลหนาน ล้อมรอบด้วยนักข่าวและฝูงชนที่อยากจะเห็นหนานซ่ง อยากจะรู้ว่าเรื่องเป็นยังไงกันแน่

บนโลกอินเทอร์เน็ตวุ่นวายเสียยิ่งกว่า

“คุณหนูใหญ่ตระกูลหนานทำไมถึงถ่ายรูปแบบนี้? เธอไม่ใช่พวกชอบใช้ความรุนแรงใช่ไหม?”

“ต้องใช่แน่นอน เป็นถึงคุณหนูใหญ่ ถ้าหากเธอไม่ได้สมยอมถ่าย ใครจะฝ่ากฎ บังคับเธอได้?”

“ฉันตะลึงจริง ๆ! ถึงว่าที่เธอแสดงเป็นน้องเล็กใน 《ดั่งดอกไม้สองพิภพ》แสดงได้ดีขนาดนั้น แสดงออกมาจากตัวจริง นี่เอาเรื่องจริงย้ายมาอยู่ในจอเหรอ?”

“คนมีเงินเล่นสนุกจริง ๆ ฉันพูดได้แค่...ความสุขของคนรวยฉันไม่เข้าใจจริง ๆ”

ความคิดเห็นบนอินเทอร์เน็ตแตกต่างกันไป

บัญชีผู้ใช้ของบริษัทตระกูลหนานออกมาแถลงการณ์อย่างเร็ว แจ้งว่าได้แจ้งตำรวจแล้ว และจะลบรูปภาพบนอินเทอร์ออก ถ้าหากมีคนส่งต่อ เผยแพร่ด้วยความประสงค์ร้าย บุคคลนั้นจะถูกตั้งข้อหาเป็นผู้ร่วมทางอาญา

บริษัทยวี่กรุ๊ปก็ออกมาแถลงการณ์เช่นกัน ว่าจะรักษาความเป็นส่วนตัวและชื่อเสียงของประธานหนานอย่างเด็ดขาด

ที่ห้องทำงานท่านประธาน หนานซ่งไล่ทุกคนออกไป ปิดโทรศัพท์มือถือ