ตอนที่ 471
บทที่ 481 พี่ชายลุยเลย!
October 22, 2026
ยวี่เจียรุ่ยแสดงจบ ในสวนเงียบไปหมด
มีเพียงแค่เสียงฟืนไหม้ แล้วก็เสียงนกอีกาที่บินผ่านไปมา
แม้แต่นายท่านยวี่สองกับคุณนายยวี่สองก็ยังตกตะลึง นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นลูกชายร่าเริงขนาดนี้ เหมือนกับปล่อยตัวเองเป็นอิสระ
แอลกอฮอล์ทำให้ยวี่เจียรุ่ยเปิดประตูสู่โลกใหม่ ให้พวกเขาเห็นอีกด้านหนึ่งของลูกชายคนโต
จู่ ๆ ก็รู้สึกว่า ถ้าหากลูกชายไม่ใช่นักหมากรุก บางทีอาจจะเป็นนักแสดงก็ได้
ดูสิว่าแสดงดีแค่ไหน สมจริงสมจังมาก
ยวี่จิ้นเหวินหน้าเสียจนอยากจะมุดลงดิน
แล้วอยากจะโยนน้องชายทิ้ง แต่ก็ทำใจไม่ลง
นี่ดีที่เป็นยวี่เจียรุ่ย ถ้าเป็นยวี่เจียหางกับยวี่เจ๋ออวี่ โดนเขาพาไปด้านนอกกำแพง ให้ไสหัวไปไกล ๆ
เขามองไปทางหนานซ่งอย่างระมัดระวัง
ตอนนี้หนานซ่งพูดอะไรไม่ออก ทำได้เพียงเงียบเผชิญหน้า
เดินทีเธอนึกว่ายวี่เจียรุ่ยเมาจนพูดมั่ว แต่หลังจากที่เขาแสดงให้เห็นเต็มตา ราวกับฉากนั้นเกิดขึ้นอีกครั้ง ช่วยฟื้นความจำของเธอ ความทรงจำเหล่านั้นที่ถูกลืมไปจนหมดตอนเมา กลับฟื้นขึ้นมา เปลี่ยนไปชัดเจนมาก แม้แต่ความรู้สึกเธอก็นึกขึ้นมาได้!
ที่แท้ยวี่จิ้นเหวินเคยอุ้มเธอจริง ๆ
แถมอุ้มแบบเจ้าหญิง!
เธอสบตากับยวี่จิ้นเหวิน มีไฟระหว่างทั้งสองคน ราวกับมีเปลวไฟลุกโชนในดวงตาของทั้งสอง
ยวี่เจียรุ่ยล้มลงในอ้อมกอดของยวี่จิ้นเหวิน
ยวี่จิ้นเหวินทำอะไรไม่ถูก จึงพายวี่เจียรุ่ยกลับเข้าไปในบ้าน
แถมถลึงตาใส่ยวี่เจียหางกับยวี่เจ๋ออวี่ “มาช่วยหน่อย!”
เป็นเพราะตัวแสบสองคนนี้!
ยวี่เจียหางกับยวี่เจ๋ออวี่รีบตามไป กระชับก้นโดยไม่รู้ตัว มีลางสังหรณ์บางอย่างว่าจะถูกตี
“ไม่สนใจพวกเขา เราดื่มของเราต่อ”
นายท่านยวี่คืนนี้ดื่มจนสบายใจ ตาหรี่จนเป็นเส้นตรงแล้ว ยังลากหนานซานไฉมาพูดถึงอดีต
หนานหนิงซงกับนายท่านยวี่สอง นายท่านยวี่สาม ด้านนี้ก็พอประมาณเช่นกัน
ผู้ชายดื่มเยอะแล้วก็ชอบคุยโว เรื่องเล็กน้อยเมื่ออยู่ข้างปากพวกเขาก็คุยโวได้เยอะแยะ คุณนายทั้งหลายพากันเบื่อหน่ายจนเบะปาก ไม่ชอบฟังพวกเขา
จึงเดินมาที่ยวี่เฟิ่งเจียวกับลั่วอิน ล้อมเป็นวงแล้วแทะเมล็ดแตงโม กินถั่วลิสง คุยกันเรื่องครอบครัว
ทุกคนเป็นกังวลเรื่องการหาแฟนให้ลูก
คุณนายยวี่สองขอความช่วยเหลือจากชั่วดิน “ด้านของคุณมีเด็กผู้หญิงที่เหมาะสมบ้างไหม ที่จะชอบเจียรุ่ยกับเจียหางของฉัน? เจียหางฉันยอมแพ้แล้ว ขอแค่มีชีวิต เป็นผู้หญิง ไม่รังเกียจที่เขาโง่ก็พอ ที่ฉันเป็นกังวลก็คือเจียรุ่ย อายุไม่น้อยแล้ว แต่ไม่เข้าใจการเข้าสังคมอะไรเลย จะทำยังไงดีคะ?”
“ไม่นะ เจียรุ่ยเชื่อฟังมาก หมากรุกก็เหมือนชีวิต เล่นหมากรุกได้ดีขนาดนั้น จะไม่เข้าใจการเข้าสังคมได้ยังไงคะ”
ลั่วอินเลิกคิ้ว “พวกคุณดูเขาคืนนี้สิคะ แสดงออกดีขนาดไหน เด็กคนนี้เหมือนจะไม่เข้าใจอะไร ที่จริงก็เหมือนกระจกเงาในใจ”
“ใช่ใช่ใช่!”
คุณนายยวี่สามเห็นด้วยเป็นอย่างมาก “ตระกูลพวกเราคนที่ไอคิวสูงที่สุดก็คือเจียรุ่ย อาจิ้นยังด้อยกว่าเขาเลย แต่โลกของอัจฉริยะมักจะแตกต่างจากคนทั่วไปเสมอ อย่ารีบร้อน มักมีเด็กผู้หญิงที่เหมาะสมปรากฏตัวขึ้นอยู่แล้ว ลูกสะใภ้เป็นสิ่งที่ต้องรอ พี่ใหญ่โชคดีที่สุด ได้ลูกสะใภ้เป็นเสี่ยวซ่งที่ดีขนาดนี้ เฮ้อ ถ้าคัดลอกได้ก็ดีสิ”
ยวี่เฟิ่งเจียวภูมิใจ แต่ก็ร้อนใจจริง ๆ เสียดายที่ลูกชายไม่พยายาม ก็เลยทำให้ภรรยาที่ดีขนาดนี้หลุดมือไป
ลั่วอินแม่แท้ ๆ คนนี้รุนแรงยิ่งกว่า “ฉันผ่าเธอออกเป็นซีก แบ่งให้ทุกคน”
“...”