บทที่ 637 ความงามอยู่ในสายตาของคนรัก

สถานการณ์ของมู่โจว ร้ายแรงกว่าชีพจรที่หนานซ่งสัมผัสได้

ตอนบ่ายยังเถียงคอเป็นเอ็นกับลั่วอินได้ ทั้งคู่อายุรวมกันร้อยกว่าปียังทะเลาะกันจนหน้าแดง ทักทายบรรพบุรุษของกันและกันสิบแปดชั่วอายุคน

หนานซ่งช่วยมู่โจว ยิงปืนใหญ่ใส่ลั่วอิน ถูกลั่วอินด่าว่าเป็นคนอกตัญญู ช่วยคนนอกไม่ช่วยคนใน

ยวี่จิ้นเหวินฟังอยู่เงียบ ๆ รู้ว่าแม่ลูกคู่นี้พยายามรักษาจิตใจของอาจารย์มู่ด้วยวิธีนี้ ให้เขามีชีวิตอยู่

แต่จุดจบกำลังจะมาถึง ช่วงค่ำ มู่โจวนอนอัมพาตสะลึมสะลืออยู่บนเตียง

ทำได้เพียงออกเสียง หายใจเข้าออกช้า ๆ

“แม่ แบบนี้ไม่ได้การ รีบพาไปโรงพยาบาลเถอะ”

หนานซ่งในฐานะแพทย์ก็ยังตื่นตระหนก อาการแย่ลงเร็วเกินไป ใช้การฝังเข็มอย่างเดียวไม่พอ

ลั่วอินจับชีพจรของมู่โจว แล้วถอนหายใจอย่างแรง จากนั้นก็ส่ายหน้า

“เขาปรารถนาแบบนี้ ไม่มีความคิดที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ”

ลั่วอินมองไปทางกู้ฟาง “ตกลงว่าซ่งซีเอาอะไรไป พวกเขาจะทำอะไรอีก?”

กู้ฟางส่ายหน้า แสดงออกว่าเธอก็ไม่รู้

ยวี่จิ้นเหวินกับหนานซ่งอยู่ข้างเคียงเงียบ ๆ มองดูมู่โจวที่ซูบผอมราวกับไม้ขีดไฟ ในใจรู้สึกอึดอัด ไม่อยากพูดจา

กู้ฟางตบบ่าพวกเขา พูดเสียงเบา: “ให้เหล่ามู่นอนสักครู่เถอะ พวกเธออย่าเข้าใกล้มากเกินไป ในห้องแออัด ไปเดินในสวนเถอะ”

วัยรุ่นสองคนก็ถูกไล่ออกไปแบบนี้

ศาลาทรุดโทรม ดอกไม้ต้นไม้ เป็นระเบียบเรียบร้อย ฉากไหน ๆ ก็สามารถใช้เป็นภาพพื้นหลังสำหรับละครย้อนยุคได้

แต่ตอนนี้ หนานซ่งกับยวี่จิ้นเหวินกลับไม่มีความสนใจชื่นชมทิวทัศน์ที่สวยงาม

ทั้งคู่ไขว่ห้างข้างสระน้ำ แล้วถอนหายใจ

พระอาทิตย์ตกที่สวยงาม ใกล้พลบค่ำเท่านั้น

หนานซ่งพิงไหล่ของยวี่จิ้นเหวิน ยวี่จิ้นเหวินจับไหล่ของเธอ ให้เธอพิงตัวเองมั่นคงกว่าเดิม แล้วถามขึ้นเสียงเบา “หนาวไหม?”

“ไม่หนาว”

หนานซ่งรู้สึกอึดอัดใจเป็นอย่างมาก “นายว่าช่วงนี้พวกเราดวงไม่ดีไหม ไม่มีเรื่องที่ได้ดังใจ ถูกหลอกแล้วถูกหลอกเล่าไม่ขาดสาย”

เธอคิดว่าตัวเองเป็นผู้หญิงแปลก ๆ ที่มีความสามารถในการทนต่อแรงกดดัน แต่ก็ใกล้จะถูกเรื่องราวที่ทยอยมาทำให้หดหู่แล้ว

ยวี่จิ้นเหวินพูด “นั่นคือเก้าในสิบสิ่งในชีวิต เกิด แก่ เจ็บตาย การจากลา ทุกคนรู้ว่าหลบหนีไม่ได้ แต่การเผชิญหน้าต้องใช้ความกล้าหาญ

”

ผู้ชายไม่ร้องไห้ง่าย ๆ น้ำตาไหลอยู่ในหัวใจ

ยวี่จิ้นเหวินอดกลั้นตลอดตอนบ่าย คอแหบหมดแล้ว เขาก้มหน้าเล็กน้อย “เพียงแต่...”

“เพียงแต่อาการป่วยของอาจารย์มู่ครั้งนี้มาอย่างกะทันหันเกินไป แล้วก็แปลกประหลาดเกินไป”

หนานซ่งรับคำพูดของเขาต่อ เธอขมวดคิ้ว “ทั้ง ๆ ที่ครั้งที่แล้วตอนที่พวกเรามาที่นี่ อาจารย์มู่ร่างกายยังดี ๆ อยู่ กินอะไรก็อร่อย กระปรี้กระเปร่ามาก เหมือนจะกลายเป็นเทพแล้ว ระยะเวลาสั้น ๆ แค่เดือนกว่าสองเดือน ก็ทำให้ตัวเองเป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้าย...ปัญหาอยู่ที่ตัวซ่งซี”

ซ่งซีมาสร้างเรื่องที่เมืองหนาน มีคนตายนับไม่ถ้วน ดูเหมือนทุกอย่างไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ แต่พวกมันเชื่อมโยงกับเธออย่างแยกไม่ออก และตัวตนของเธอ ก็เยอะแยะมาก เดี๋ยวเป็นโค้ชสอนเทควันโด เดี๋ยวเป็นคุณหนูตระกูลซ่ง เดี๋ยวเป็นลูกศิษย์ของมู่โจว

สถานะเยอะมาก แทบจะเทียบกับหนานซ่งแล้ว

และตัวตนที่อันตรายที่สุดของเธอ มีความเกี่ยวข้องกับเฉียวเหลิ่ง เป็นคนที่ออกมาจากเมืองฝั่งตะวันออก

ดังนั้นหนานซ่งจึงไม่อาจปฏิบัติต่อเธอเหมือนศัตรูธรรมดาได้ อิทธิพลเบื้องหลังเธอ เป้าหมายที่เธอมาเมืองหนาน ใช้เวลาขบคิดเนิ่นนานเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย

ยวี่จิ้นเหวินดวงตาเคร่งขรึม “อาจารย์มู่ให้ซ่งซีเอาของแบบนั้นไป ไม่มีทางที่จะเป็นของธรรมดา น่าจะเป็นของประเภทสารเคมี”