บทที่ 680 ปลาตากแห้งติดหนึบ

หนานซ่งได้ยินคำพูดนั้นก็ตกใจอยู่ครู่หนึ่ง "คุณลุงทุบตีคุณเหรอ เขาข่มขืนคุณ!"

เฮ่อเสี่ยวเหวินหันหน้ามองเธอ หุบปากแล้วพูดว่า "ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น แค่ตบสองครั้ง…...เธอไม่เคยเล่นมาก่อนเหรอ?"

หนานซ่งยังคงจ้องมองไปที่ก้นของเฮ่อเสี่ยวเหวินในความงุนงง เมื่อได้ยินคำพูด ก็ตะลึงอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะรู้ว่าเธอกำลังถามอะไร

"ไม่นะ......." เธอส่ายหน้า แล้วตอบกลับ "เขากล้า!"

เธอยืมความกล้าหาญของยวี่จิ้นเหวิน และผู้ชายคนนั้นไม่กล้ายิงเธอ

เฮ่อเสี่ยวเหวินคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วครุ่นคิด "ใช่ ไอ้ยวี่กำลังจะเสนอตัวให้เธอ แม้ว่าเธอต้องการจะเล่น เธอคือคนที่เล่นเป็นราชินี และไอ้ยวี่ก็กลัวว่าเธอจะเป็นที่หนึ่ง"

หนานซ่งตกใจกับคำพูดของเธอและพูดว่า "เราไม่เล่น! เรามีกลอุบายไม่เท่าพวกคุณ"

เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าสองคนนี้มีรสนิยมพิเศษและชอบเล่นละครเรื่องนี้

แต่ทุกคู่ต่างก็มีวิธีการเข้ากันได้ดี ฉันรู้ว่าบางคนไม่พอใจกับความรักธรรมดาๆ พวกเขาจะใช้กลอุบายบางอย่างเพื่อปรับรสนิยมของตัวเอง และบางคนชอบความรักที่เร้าใจและเจ็บปวด ซึ่งเกี่ยวข้องกับทั้งสรีรวิทยาและจิตวิทยา

ตราบใดที่คุณรักฉัน มันจะไม่เป็นอันตราย มันค่อนข้างเล็กน้อย

หนานซ่งใช้ยาทาที่ก้นบวมแดงของเฮ่อเสี่ยวเหวิน และอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยเธอ "ตอนฉันเป็นเด็กฉันก็เคยโดนแม่ตีก้น คุณบวมขนาดนี้ คุณลงลงมือไม่เบาแน่เลย การเขียนร่วมกับคุณเป็นเวลาห้าชั่วโมงไม่ใช่แค่นั้น นอกจากนี้ยังมีเวลาลงโทษพิเศษ คนเมืองยังเล่นอยู่"

"หุบปาก หุบปาก! ฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวังแบบนี้"

เฮ่อเสี่ยวเหวินตบเธอ นอนอยู่ตรงนั้น และฮัมเพลงอย่างไม่พอใจ "ครั้งนี้เขาทุบตีฉันหนักมาก เมื่อคืนฉันขอความเมตตาเป็นเวลานาน เสียงของฉันแหบแห้ง และเขาไม่ยอมปล่อยฉัน เขาเป็นคนโหดเหี้ยม ไม่รู้จะเกลี้ยกล่อมยังไงดี ออกไปแต่เช้า ไอ้คนใจหมา!"

หนานซ่งได้ฟังแรงผลักดันของเธอกลับมาอีกครั้ง และรู้ว่าความแข็งแกร่งทางร่างกายของเธอเกือบจะฟื้นตัวแล้ว

"เมื่อคืนลุงของเธอโกรธมาก ยังดีที่เธอยังมีชีวิตีรอดอยู่นะ"

หนานซ่งกินยาเสร็จ เก็บกล่องยาและถามเธอว่า "เมื่อวานคุณออกมาเมาหลังจากทะเลาะกับคุณลุงใช่ไหม? ทะเลาะกันเรื่องอะไร?"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ใบหน้าของเฮ่อเสี่ยวเหวินทรุดลงเล็กน้อยอีกครั้งด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย

"ฉันไม่ได้ทำแหวนแต่งงานเก่าหาย ฉันเลยไปซื้อแหวนใหม่ จากนั้นฉันถามเขาว่าเขาอยากแต่งงานกับฉันอีกไหม?" เฮ่อเสี่ยวเหวินหลับตาลงและถอนหายใจเบาๆ "อาจจะมาถามผิดเวลาหรือบางทีเขาอาจไม่ได้ตั้งใจจะแต่งงานกับฉันอีก สรุปว่าหลังจากถามไป ทั้งสองคนก็ทำตัวไม่ถูก เขาไม่พูดอะไรเลย ฉันก็เลยส่ายหน้าไม่ได้ ฉันก็เลยพูดว่า เรากำลังทำอะไรอยู่~เพื่อนนอนเหรอ?"

หนานซ่งขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเรื่องนี้

เฮ่อเสี่ยวเหวินเหลือบมองเธอ "ใช่ นั่นแหละ! ตอบสนองเมื่อได้ยินแบบนั้น และคิ้วของเธอก็ขมวดเข้าหากัน"

หนานซ่งยกคิ้วและถามว่า "แล้วไงต่อ?"

"จากนั้นเขาก็โกรธ ใบหน้าของเขาดำเหมือนก้นหม้อ ฉันยังโกรธและบอกว่าถ้าไม่ต้องการร่างกายของฉันและอยากเล่นกับฉัน ฉันขอโทษ ฉันสามารถเล่นกับคุณได้และฉันสามารถเล่นกับคนอื่นได้เพราะมันเป็น~เพื่อนนอน จากนั้นไม่จำเป็นต้องสร้างซุ้มพรหมจรรย์"

เฮ่อเสี่ยวเหวิน "“ถ้าฉันพูดคำหยาบฉันก็หนีไป ใครจะรู้ มันเป็นคำทำนายและฉันเกือบเสียชีวิต"

หลังจากพูด เธอหัวเราะเยาะตัวเอง "บางทีเขาอาจคิดว่าฉันล้อเล่นลับหลังก็ได้ ไม่งั้นเขาคงไม่โกรธขนาดนั้น"