บทที่ 704 หนานใจกล้าเล่นบันจี้จัมพ์

หนานซ่งยิ้มและเดินกลับไปตลอดทาง และเมื่อไปถึงโรงแรม เธอไม่สามารถอดกลั้นได้อีกต่อไป และทรุดตัวลงบนโซฟาพร้อมกับรอยยิ้ม

"ซีเหมินชิ่ง ฮ่าฮ่าฮ่า......"

เธอชื่นชมตรรกะของเพื่อนต่างชาติจริงๆ

เธอไม่เคยคาดหวังว่ายวี่จิ้นเหวินจะมีความสัมพันธ์กับซีเหมินชิ่ง

"หยุดหัวเราะได้แล้ว"

เมื่อเห็นว่ากำลังจะร้องไห้ ยวี่จิ้นเหวินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะตัวเอง มีชื่อเสียงในโลกใบนี้........

"โอ้โห ฉันไม่ไหวแล้ว หัวเราะจนปวดท้องหมดแล้ว"

หนานซ่งลุกขึ้นจากโซฟา เช็ดน้ำตาจากหางตา และมองยวี่จิ้นเหวินด้วยรอยยิ้ม

"ข้าราชการชั้นสูงซีเหมิน คุณรู้สึกอย่างไรในขณะนี้?"

ยวี่จิ้นเหวินยิ้มและจ้องมอง "ผมเป็นข้าราชการชั้นสูงซีเหมินแล้วคุณล่ะ คุณเป็นอะไร?"

"ฉันก็เป็นฉันนี่แหละ ฉันไม่ใช่พานจินเหลียน ฉันไม่ใช่หลี่ผิงเอ๋อ ไม่ใช่ผางชุนเหม่ยและฉันจะไม่เข้าร่วมกองกำลังกับคุณ"

ยวี่จิ้นเหวินเลิกคิ้วเมื่อเขาเห็นว่าสิ่งที่เธอพูดนั้นจริงจัง "คุณเคยอ่านเหรอ?"

"หนังสือคลาสสิกแบบนั้น ฉันเคยอ่านมาแล้ว"

หนานซ่งถอดรองเท้า นั่งไขว่ห้างบนโซฟา แล้วพูดว่า "ตอนแรกก็อยากรู้จริงๆเลยแอบอ่าน ต่อมาเห็นบางอย่างที่ต่างออกไป ชีวิตจริงที่มืดมิดและเลวร้ายจะทำให้มนุษย์ธรรมชาติจะบิดเบี้ยว และศีลธรรมจะค่อยๆเสื่อมลง นางเอกทั้งสามคนในนั้นก็น่าสงสารในแบบของตัวเอง คนที่เกลียดที่สุดคือซีเหมินชิ่ง คนที่กินผู้หญิงและใช้ผู้หญิง นอกใจผู้หญิง ตีผู้หญิง ไอ้เลวทราม!"

เมื่อเห็นว่าเธอเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองอันชอบธรรม ยวี่จิ้นเหวินคิดว่าหัวข้อนี้จบลงแล้ว

หนานซ่งยิ้มและบีบใบหูของเขาทันที

"คุณยวี่กันของฉันไม่ใช่ซีเหมินชิ่งแน่นอน ซีเหมินชิ่งจะน่ารักขนาดนี้ได้ยังไง?"

ยวี่จิ้นเหวินถูกง้อทันที

——

การมาตุรกีเป็นเรื่องยาก แต่ก็ถือว่ามาไม่เสียเที่ยว

ในตอนบ่าย หนานซ่งและยวี่จิ้นเหวินไปที่ Rose Valley ในแคปพาโดเชีย เดินผ่านถนนวงกลม ชื่นชมหินปล่องไฟนางฟ้าที่สวยงามตลอดทาง และยังไปเยี่ยมชมโบสถ์ในถ้ำหลายแห่ง ซึ่งดึงดูดใจด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนังที่สลับซับซ้อนและการแกะสลักหินด้านบน

หนานซ่งเรียนรู้ที่จะแกะสลัก และทันทีที่เธอสัมผัสการแกะสลักหิน เธอก็เกิดโรคจากการทำงาน เมื่อมองดูลวดลายที่วิจิตรบรรจงเหล่านี้อย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว ยากกว่าการแกะสลักหยก แต่ช่างแกะสลักก็สามารถแกะสลักลวดลายที่วิจิตรงดงามบนมันได้ ซึ่งทำให้เธอประหลาดใจ

ต่อมา ไปพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งเกอเรเมและสุเหร่าโซเฟียเพื่อสัมผัสถึงวัฒนธรรมคริสเตียนที่เข้มแข็ง

ทริปนี้มีเวลาเหลือเฟือ ยวี่จิ้นเหวินและหนานซ่งไม่เร่งรีบ พวกเขาเล่นกันขณะเดินและพยายามพักผ่อนให้มากที่สุด

หนานซ่งเหนื่อยจากการเดิน ดังนั้นยวี่จิ้นเหวินจึงอุ้มเธอขึ้นขี่บนหลังของเขา หรือไม่ก็ทั้งสองคนหาที่นั่งทานอาหารกันสักพักหนึ่งซึ่งก็สบายมาก

ในอดีตมีคำกล่าวว่าถ้าจะดูว่าเหมาะสมกันไหม ก็แค่ออกไปเที่ยวด้วยกันก็จะรู้เอง

การอยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืนจะเผยให้เห็นข้อบกพร่องมากมาย

หนานซ่งและยวี่จิ้นเหวินก็มีข้อบกพร่องเช่นกัน หนานซ่งใจร้อนและบางครั้งก็คิดว่าจะออกมาได้ง่ายหรือไม่ ยวี่จิ้นเหวินเป็นนักวางแผนมากเกินไปถ้าเขานัดไปที่จุดหนึ่งในตอนบ่ายถ้า ไปไม่ทันจะรู้สึกในใจนิดหน่อย แต่โชคดีที่ทั้งสองสื่อสารกันทันเวลา ในทุกๆคืนจะนั่งเผชิญหน้ากันบนเตียงเพื่อทบทวนกิจการของวันนี้ พูดสิ่งที่อยู่ในใจของตนให้เปิดกว้าง จะไม่ทำให้เกิดเรื่องผิดใจกันในอนาคต

ความจริงแล้ว ปัญหาที่แก้ไขได้ด้วยการสื่อสารนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่ เมื่อคนสองคนอยู่ด้วยกัน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความเข้าใจและความอดทน

มีจิตใจพร้อมจะใช้ชีวิตร่วมกัน ตามสมมติฐานนี้ มีอะไรที่แก้ไม่ได้กันล่ะ?

บางครั้งเรื่องทางอารมณ์ก็ขึ้นอยู่กับว่าต้องการหรือไม่ ไม่ใช่ว่าทำได้หรือไม่

ในไม่ช้าทั้งสองก็พบจังหวะที่เหมาะสม

วางแผนสำหรับวันพรุ่งนี้ล่วงหน้าหนึ่งวัน และพยายามทำให้เสร็จทันทีที่ทำ เวลาที่เหลือนั้นฟรี และสามารถทำทุกอย่างที่คุณต้องการ

มีสถานที่ที่น่าสนใจมากมายในตุรกี และพวกเขามาที่นี่ แน่นอนว่าต้องไปทุกที่ให้คุ้ม

ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ยวี่จิ้นเหวินและหนานซ่งไปบนเรือใบไม้แบบดั้งเดิมในตุรกีเป็นเวลาสี่วันและสามคืนในการเดินทางสีน้ำเงินตามทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ข้ามชายฝั่งที่เขียวชอุ่มไปยังทะเลเดดซี ว่ายน้ำและดำน้ำตื้นที่เกาะเซนต์นิโคลัส ก่อนเดินทางต่อไปยังชายหาดของหุบเขาผีเสื้อ

บนชายหาดมีผู้ชายที่ไม่มีเสื้อและสาวบิกินี่ในกางเกงขาสั้นลายดอกไม้ตัวใหญ่แหวกว่ายในน้ำและอาบแดด