บทที่ 746 พี่ชายของฉันใส่เสื้อผ้าผู้หญิง

จี้อวิ๋นพยักหน้า วัดร่างกายของเขา และพูดอย่างเคร่งขรึม "ฉันผอม ใส่ได้"

"......."

หนานซ่งพูดไม่ออก "ประเด็นไม่ใช่ว่าคุณจะใส่ได้ไหม แต่ประเด็นคือ.......คุณใส่เสื้อผ้าของฉันทำไม"

จี้อวิ๋นมองไปที่เธอและกะพริบตา

หนานซ่งไม่รู้ว่าทำไม แต่จู่ๆเธอก็นึกคำหนึ่งขึ้นในใจและโพล่งออกมา "เสื้อผ้าผู้หญิง ชอบใส่เหรอ?"

"คงงั้นแหละ มันก็แค่การใส่เล่นๆเฉยๆ" จี้อวิ๋นขี้เกียจเกินกว่าจะอธิบายให้เธอฟัง และกระตุ้นให้เธอถอดเสื้อผ้าออกโดยเร็ว

ห้านาทีต่อมา หนานซ่งมองไปที่พี่สี่ที่กำลังหยิบและเลือกจากเสื้อผ้าที่กางออกบนเตียง และถือเสื้อผ้าหลายชุดเปรียบเทียบตัวเองกับกระจกสูงจากพื้นจรดเพดาน วุ่นวายไปหมด "พี่เฉิงของฉันรสนิยมที่แปลกขนาดนี้เลยเหรอ?"

"รสนิยมที่แปลกอะไร ฉันใส่เสื้อผ้าผู้หญิงแล้วไม่สวยเหรอ?"

จี้อวิ๋นมองไปที่หนานซ่งและสูดลมหายใจเบาๆ "ขาของฉันยาวกว่าคุณ และก้นของฉันก็เด้งกว่าของคุณ ฉันแน่ใจว่าสวมใส่แล้วจะดูดีขึ้นและสวยกว่าคุณแน่นอน!"

หนานซ่ง "ดึงลงมาสิ ฉันไม่เชื่อ"

"ไม่เชื่อเหรอ? งั้นเดี๋ยวรอก่อนจะใส่ให้ดู"

จิตวิญญาณการต่อสู้ของจี้อวิ๋นสูง เขาหยิบชุดกำมะหยี่สีดำและเข้าไปในห้องน้ำโดยไม่ลืมที่จะตะโกนว่า "ปิดตาสุนัขของคุณด้วย"

"........"

หนานซ่งคิดในใจ: ดวงตาของเธออาจจะบอดไปชั่วขณะหนึ่ง

นี่มันรูปแบบการเล่นอะไรกันแน่ เธอเห็นโลกน้อยเกินไปหรือเปล่า?

หลังจากรอสักครู่ ประตูห้องน้ำก็เปิดออก หนานซ่งนั่งบนโซฟาอย่างเกียจคร้านเล่นโทรศัพท์ ลืมตาขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ แล้ว.......ก็หยุด

อะไรนะ!

สิ่งแรกที่เห็นคือขาสีขาวเรียวและยาว แม้แต่ข้อเท้าก็ยังเรียว

จากนั้นมีช่วงเอวภายใต้การออกแบบรัดตัวกำมะหยี่ เอวบางเพียงสองมือสามารถหนีบได้

ยิ่งไปกว่านั้น หน้าอกที่ยกขึ้นเล็กน้อย กระดูกไหปลาร้าที่ละเอียดอ่อน มุมล่างที่แหลม และใบหน้าที่หน้าเรียวๆ เนียนๆ.......

จี้อวิ๋นสวมเสื้อผ้าสตรีและเอนกายพิงประตูห้องน้ำ อารมณ์ของเขาเปลี่ยนไป

"โอ้พระเจ้า"

หนานซ่งมองตรงไป เธอลุกจากโซฟาไม่ได้ เธอประหลาดใจ "นี่แม่ยังมีน้องสาวให้ฉันด้วยเหรอ?"

เธอเดินไปและจิ้มหน้าอกของจี้อวิ๋น "คุณทำแบบนี้ได้ยังไง?"

"ใช้ฟองน้ำสองแผ่น ทำไมล่ะ ใหญ่กว่าของคุณเหรอ?" จี้อวิ๋นยกคิ้วอย่างภาคภูมิใจ

หนานซ่ง "ไอ้บ้า! ฉันคัพ C โอเคไหม? คุณมากสุดก็คัพ B แหละ!"

จี้อวิ๋นยกหน้าอกทั้งสองของเขาขึ้น มองไปที่กระจกครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "สำหรับพี่เฉิงมันก็พอแล้ว"

หนานซ่งมองไปที่ร่างเพรียวของพี่สี่ที่อยู่ถัดจากเขา และอดไม่ได้ที่จะตะลึง "มันยอดเยี่ยมจริงๆ พูดตามตรง คุณใส่เสื้อผ้าผู้หญิงมากี่ครั้งแล้ว?"

แม้แต่ขายังโกนเกลี้ยงเกลา มันช่างละเอียดอ่อนจริงๆ

เธอรู้สึกว่าเธอไม่สามารถเรียกว่าพี่สี่ได้ในอนาคต และต้องเรียกว่า "พี่สาวสี่" แทน

"ใส่ไม่กี่ครั้งเอง"

จี้อวิ๋นไขว้เอวของเขาอย่าง "ลูกผู้ชาย" ในกระจกแล้วพูดว่า "คุณไม่เข้าใจ สิ่งนี้ไม่สามารถสวมใส่ได้ตลอดเวลาเพียงแค่สวมใส่บางครั้งเพื่อเกลี้ยกล่อมเขา ถ้าใส่มากเกินไปก็จะน่าเบื่อ......ทรงผมของฉันแทบไม่มีความหมาย ทีมงานของคุณมีชุดให้ฉันบ้างไหม? ตอนบ่ายช่วยฉันยืมวิกจากทีมพร็อพหน่อยเถอะผมตรงยาวสีดำก็ได้ พี่เฉิงเขาชอบผมตรงสีดำและผมยาว ตอนนี้ผมของฉันเกือบจะยาวแล้ว"

หนานซ่งไม่มีอะไรจะพูด "พวกคุณเป็นคนในเมือง รู้จักวิธีเล่นจริงๆ"