บทที่ 753 ล่วงเกินใครก็ได้แต่ไม่ใช่คนอย่างหนานซ่ง

สิ่งที่เลวร้ายที่สุดเกี่ยวกับการพูดจาดูถูกคนลับหลังคือการที่มีบุคคลที่เกี่ยวข้องมาได้ยิน

มันเป็นเพียงฉากความตายทางสังคมขนาดใหญ่!

ไม่เพียงแต่ตาย แต่นักแสดงรู้สึกว่าอาชีพการแสดงของเธอดูเหมือนจะจบลง!

หนานซ่ง เลิกคิ้วขึ้นโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า นักแสดงคนนี้เป็นแค่ตัวประกอบในบทละคร บทบาทของผู้หญิงคนนี้มีไม่มากนักที่จะได้เล่นกับหนานซ่ง ทักษะการแสดงของเธอค่อนข้างโดดเด่น และเธอเป็นนักแสดงมาหลายปีแล้ว ยังไม่เด่นไม่ดัง เมื่อสองสามปีก่อน ได้แต่งงานกับนักธุรกิจผู้มั่งคั่งและคลอดบุตรเป็นแฝดชาย มักออกมาอวดลูกๆ คู่เด็กน่ารักและมีโอกาสแสดงมากขึ้น คนในกองของ "พั่วเจี่ยน (ออกจากรังไหม) " คงมีความสัมพันธ์บางอย่าง

หนานซ่ง รู้จัดสามีของเธอซึ่งเป็นรองประธาน ผู้ร่วมทุนเฟยเผิง ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเขาได้ลงทุนในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์เป็นจำนวนมากและมูลค่าตลาดก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก

บริษัทตระกูลหนาน และ ผู้ร่วมทุนเฟยเผิง มีการตกลงทางธุรกิจ แต่ถ้ามีระดับในวงธุรกิจ รองประธานสูงสุดคือระดับที่สามเท่านั้น

คุณสมบัติยังห่างไกลเกินที่จะกินโต๊ะเดียวกันกับหนานซ่ง และนั่งเท่าเทียมกัน

“ทำไมพี่เติ้งดูอารมณ์โกรธจัง”

หนานซ่งเดินไปเปิดก๊อกน้ำล้างมือแล้วพูดเบา ๆ ว่า "เสี่ยวซ่งประจบฉันแต่ไม่ได้ประจบคุณ ทำให้คุณไม่พอใจเหรอ?"

เมื่อเธอพูดอย่างตรงไปตรงมา ใบหน้าของเติ้งเพ่ยเพ่ยก็ซีดในทันที และเธอก็โบกมือซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ไม่ ไม่ จะเป็นไปได้อย่างไร ฉันแค่ล้อเล่นกับเสี่ยวซ่ง ลองบทในละครชอบได้รับบทรังแกคนเสมอ ฉันอินกับละครเกินไป ฮิฮิ” เธอหัวเราะแห้งๆ

ซ่งอี้เม้มปากและยืนอยู่ข้างๆ ไม่กล้าพูด

หนานซ่งหยิบกระดาษเช็ดมือแล้วพูดอย่างใจเย็นว่า “ชีวิตก็เหมือนละคร ละครก็เหมือนชีวิต แต่แยกชีวิตนี้ออกจากบทดีกว่า การรังแกคนในละครคือสิ่งที่บทบาทต้องการ ในชีวิตจริงมันน่ารำคาญไม่ได้เรียกว่า 'บันเทิง' แต่เรียกว่า ''ไม่บรรลุนิติภาวะ"

เติ้งเพ่ยเพ่ยพูดไม่ออกได้แต่ยิ้มอย่างเขินอาย และหนีไป

ซ่งอี้ทนกลิ่นอายอันทรงพลังของหนานซ่งไม่ไหว ต้องการหนี แต่ไม่กล้า เมื่อรู้ว่าเขากำลังมีปัญหา เขาโค้งคำนับ "ฉันต้องขอโทษด้วยค่ะ ประธานหนาน"

“ไม่ได้ทำอะไรผิด ขอโทษทำไม”

หนานซ่ง โยนลูกบอลกระดาษลงในถังขยะแล้วมองไปที่ ซ่งอี้"เติ้งเพ่ยเพ่ยกล่าวว่าคุณประจบฉันและเขาทำผิดต่อคุณ?"

ซ่งอี้คิดอย่างรอบคอบแล้วพูดเติ้งเพ่ยเพ่ยก็ไม่ผิด เธอประจบประธานหนานจริงๆ แต่เธอแค่พูดประจบสอพลอ เธอแค่ต้องการทิ้งความประทับใจดีๆ ไว้ต่อหน้าหนานซ่ง และจะได้มีโอกาสมากกว่านี้ ในการถ่ายทำในอนาคต เธอจะกล้าเป็นเพื่อนที่ดีกับเธอได้อย่างไร?

เธอส่ายหัวเหมือนเสียงสั่นและพูดว่า “ไม่ คุณไม่ผิด”

“การประจบฉันไม่ใช่เรื่องเลวร้าย ดีกว่าทำลับหลัง”

หนานซ่งกล่าว “แต่เธอยังประจบยังไม่พอ เธอต้องทำให้คนในกองรู้ว่าเธอเป็นคนของฉัน และอย่ากล้ารังแกเธอ”

ซ่งอี้อ้าปากกว้างด้วยความประหลาดใจ “หือ?”

เธอตามสมองของหนานซ่งไม่ทัน จริงๆ

หนานซ่งยิ้มเล็กน้อยและเดินไปจับมือเธอ "ไปกันเถอะ อย่าดมกลิ่นในห้องน้ำเลย วันนี้ยังมีอีกหลายฉาก แสดงดีๆ"

หลังจากถ่ายทำหนึ่งวัน ซ่งอี้ติดตามหนานซ่งไปแทบทุกย่างก้าว

คนในกองเก่งกันทุกคนและมีคนมากมายที่เห็น ซ่งอี้และ หนานซ่ง ใกล้ชิดกันทัศนคติของพวกเขาที่มีต่อเธอเปลี่ยนไปมาก

เติ้งเพ่ยเพ่ยค่อนข้างไม่พอใจ เขาโทรหาสามีโดยเฉพาะและต้องการให้เขาสนับสนุน

แต่เมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้ เขาก็หงุดหงิดทันที ตะโกนใส่ปลายสายอีกข้างหนึ่งว่า “คุณเป็นหมูหรือยังไง ทำไมคุณวิ่งตามหาเรื่องศิลปินของ บริษัทหนานซิงเอ็นเตอร์เทนเม้นท์เธอไม่รู้หรือว่าเจ้านายปกป้องลูกน้องขนาดไหน เธอยังไปกล้ารังแก ถ้าไม่อยากอยู่ในวงการบันเทิงก็รีบกลับบ้านมาเป็นแม่บ้านเต็มตัว อย่าอยู่ข้างนอกสร้างปัญหา! ฉันจัดการเรื่องพวกนี้ให้ไม่ได้ ยังไม่มีใครกล้าแตะต้องเลย คนอื่นไม่ต้องพูดถึง!”

เติ้งเพ่ยเพ่ยได้รับบทเรียนจากสามีของเธอ ตื่นตระหนกและรีบประจบหนานซ่ง

แต่รูปลักษณ์ที่ชัดเจนและไม่แยแสของ หนานซ่ง ทำให้เธอหยุดนิ่ง

หนานซ่ง บอกกับเธอด้วยสายตาว่า: คนอย่างฉันไม่ใช่ใครก็ได้ที่จะสามารถประจบประแจง ต้องดูว่ามีคุณสมบัตินั้นหรือไม่

หลังจากถ่ายทำมาทั้งวัน หนานซ่งเหนื่อยล้าทั้งร่างกายและจิตใจจากการถูกใช้งานของหูจิงเฉิน

เธอมองเห็นได้ หูจิงเฉินดูค่อนข้างสุภาพบุรุษและสง่างาม แต่จริงๆ แล้วมันเป็นเพียงแค่รูปลักษณ์ ท้ายที่สุดแล้ว มันคือ หลินเจวี๋ย ผู้กำกับที่มีความสามารถที่เรียนรู้จากการฝึกงานของเขา เธอเริ่มที่จะหยาบคาย ท้าทายขีดจำกัดทางอารมณ์ของเธอใน วิธีต่างๆ