บทที่ 755 จูบแรกของซูยิน

ฟู่ยวี่ตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของ ซูรุ่ย

เขาไม่ได้คาดหวังว่าซูรุ่ยจะพูดตรงๆแบบนี้ แม้ว่าความหมายของคำจะฟังดูแปลก ๆ แต่ในคำหนึ่งนั้นคือการเห็นด้วยว่าเขาและซูยินสามารถคบกันได้

เขาเข้าใจผิดหรือเปล่า?

“คุณ ให้เราคบกันใช่ไหม”

ฟู่ยวี่นั่งลงอย่างมีความสุข เหยียดบาดแผลบนร่างกายของเขา และยิ้มด้วยความเจ็บปวด แต่ดวงตาสีพีชของเขาเป็นประกาย และเมื่อเขาได้พบกับท่าทางที่เย็นชาและแข็งกร้าวของซูรุ่ย เขาก็สงบลงอย่างรวดเร็วและถามอย่างอ่อนแรงว่า “ผม... ...ผมเข้าใจที่คุณไม่ผิดใช่ไหม ซู...คุณลุง?"

“ลุงซู” เรียกออกมา และเขาก็หุบปากอย่างรวดเร็ว เตรียมให้ซูรุ่ยตบเขา

ดวงตาของ ซูรุ่ย เปิดขึ้น และเขาต้องการตบฟู่ยวี่จริงๆ

ไอ้เด็กปากเหม็นคนนี้ รีบเปลี่ยนคำเรียกเร็ว!

ซูยินรู้สึกว่าทั้งสองน่าจะพูดกันเสร็จแล้ว เธอผลักประตูเข้าไป และเธอก็ตกใจเมื่อได้ยินฟู่ยวี่ เรียก "ลุง" เป็นพ่อเธอ

ถ้าอย่างนั้นก็เรียกลุงแล้วกัน?

เธอมองไปที่รอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้าของ ฟู่ยวี่ ผู้ชายคนนี้ยิ้มอย่างคนโง่ได้อย่างไร?

ดวงตาที่สงสัยมองไปที่ซูรุ่ย

น่าจะคุยกันได้ดี?

ซูรุ่ยพูดไม่ออกหน้าบูดบึ้ง เขาหันศีรษะและพูดกับซูยินด้วยความรังเกียจ: "เลือกไปมากับเลือกได้คนโง่ ดูแลตัวเองด้วยแล้วกัน"

พูดจบก็เดินออกไป

ซูรุ่ยเดินหายไปแล้ว แต่คนโง่ ยังคงมองที่ ซูยิน ด้วยรอยยิ้ม

ยวี่จิ้นเหวิน รู้ว่าต้องทำอะไร และเดินไปหาแล้วแตะหน้าผากของ ฟู่ยวี่ "ดูโง่จริงๆ?"

"นายต่างหากที่โง่!" ฟู่ยวี่และ ยวี่จิ้นเหวิน จิกกันแล้วมองไปที่ ซูยิน "ลุงซูตกลงให้คุณคบกับผมแล้ว"

เขาเลิกคิ้วด้วยความเต็มใจ

ซูยินก็เลิกคิ้วขึ้นเช่นกัน แต่ใบหน้าของเธอสงบนิ่ง "โอ้"

โอ้???

รอยยิ้มบนใบหน้าของฟู่ยวี่ ค่อยๆหายไป "แค่นี้?"

เธอดูไม่มีความสุขเลย

“แล้วจะให้ทำอะไร” ซูยินเหลือบมองเขาเบา ๆ “คุณอยากคุกเข่าขอบคุณไหม”

ฟู่ยวี่: "..."

ยวี่จิ้นเหวิน มองไปที่การแสดงออกของ ฟู่ยวี่ อารมณ์ของเขาถูก ซูยิน จับได้อย่างสมบูรณ์เขาหัวเราะออกมาและถอยห่างออกไปอย่างรู้ทัน

ปล่อยพื้นที่สำหรับพวกเขา

ซูยินเดินไปและเขย่าเตียงเขา

ฟู่ยวี่ มองไปที่ใบหน้าของ ซูยิน และถามอย่างระมัดระวัง "ทำไมคุณดูไม่มีความสุข?"

ซูยินพูดอย่างเฉยเมย: “เรื่องแบบนี้ จะเอะอะไปทำไม?”

เธอถอยหลังหนึ่งก้าว ยืนข้างเตียงแล้วมองมาที่เขา ด้วยท่าทางสงบบนใบหน้าที่สดใสและอ่อนโยนของเธอ

“อาของฉันบอกว่า 'ถ้าชอบจริงๆ คบกับเขาเถอะ ถ้าเขานอกใจ เธอก็ทิ้งเขาไป ถ้าไม่สำเร็จ หักแขนหักขาเขา'' นี้มันคือความสามารถพิเศษของเธอ อย่าจริงจังในการออกเดตมากนัก ไม่เป็นไร สนุกกับมันลองคบหลายๆคน เมื่อตอนอายุยังน้อยและสนุกกับประสบการณ์นั้น

“…” ฟู่ยวี่ตกตะลึง

จิตใจของเขาดูทรุดโทรม และเขามองไปที่ซูยินอย่างไม่เชื่อด้วยใบหน้าที่เจ็บปวด “ดังนั้น คุณแค่ต้องการเล่นกับผมเหรอ คุณไม่ได้จริงจัง?”