บทที่ 761 เซียวเอินก็เป็นน้า

หลังทานอาหารเย็น ลั่วอินเห็นหนานซ่งดูเหนื่อยๆ รู้ว่าวันนี้เธอยังคงลำบากใจและยังต้องถ่ายทำทั้งวันเธอคงเหนื่อยมาก ได้แต่บอกให้ยวี่จิ้นเหวินและเธอกลับเข้าห้อง แตะหัวเธอก่อนจากไป “ไม่ต้องห่วง พ่อกับแม่อยู่ข้างๆเสมอ”

กระแสน้ำอุ่นไหลผ่านหัวใจ หนานซ่งมองไปที่ ลั่วอินและยิ้ม "แม่ วันนี้แม่เต็มไปด้วยความเป็นแม่ หนูไม่ชินกับมันเลย"

ลั่วอินใช้นิ้วแตะหน้าผากเธอ "แบบนี้ถึงจะชินหรือ เจ้าเด็กน้อย อย่าเพิกเฉยต่อท่ามกลางความสุขที่อยู่ข้างหน้า"

“ไม่มีทาง หนูรู้จัดความสุขและหวงแหนความสุข รู้ว่าพ่อแม่ดีที่สุดในโลก”

หนานซ่ง กล่าว เอนตัวขึ้นหอมแก้มลั่วอิน ลั่วอินพูดอย่างรังเกียจว่า "อ๊ะ" และเช็ดใบหน้าของเขา

ไม่ว่าเธอจะชอบหรือไม่ก็ตาม หนานซ่งไม่สนใจหันไปหอมที่หนานหนิงซงทีหนึ่ง

ยวี่จิ้นเหวินมองจากด้านหลังด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่น

หลังหอมพ่อแม่เสร็จแล้ว หนานซ่งโบกมือให้พวกเขาฝันดี ไป๋ลู่ยวี๋ไม่มีความสุข ชี้ไปที่ใบหน้าของเขา “แล้วพี่ล่ะ?”

หนานซ่ง : “อะไร”

ไป๋ลู่ยวี๋มอง “พ่อแม่เป็นพ่อแม่ที่ดีที่สุดใน ดังนั้นพี่ไม่ใช่พี่ชายที่ดีที่สุดเช่นกันเหรอ?”

“ใช่ ๆๆ” หนานซ่งพูดปลอบแล้วหอมเขา “พอใจยัง?”

ไป๋ลู่ยวี๋: "ฮึ่ม! ทำเป็น!"

เขายังไมคิดหยุด

ยวี่จิ้นเหวิน เข้ามาและพูดว่า "ถ้าอย่างนั้น ผมมาทำแทนต่อได้ไหม"

“อา?” ไป๋ลู่ยวี๋เบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อและก้าวถอยหลัง สงสัยว่าทำไมยวี่จิ้นเหวินถึงมีความคิดที่อันตรายเช่นนี้?

หนานซ่ง สุขใจที่ได้เห็นมัน “ฉันอนุญาต”

ลั่วอินและ หนานหนิงซง ดูความสนุกนั้น

“ผมไม่ต้องการ ผมยังชอบผู้หญิง!”

ไป๋ลู่ยวี๋ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด ในขณะที่วิ่ง เขาหันกลับมา "ตกลงคนในครอบครัวนี้เป็นอะไรกันไปหมดแล้ว!"

หนานซ่ง และคนทั้งสี่มองไปที่ ไป๋ลู่ยวี๋หัวเราะเสียงดัง

หลังจากกล่าวราตรีสวัสดิ์ หนานหนิงซง ก็พา ลั่วอินกลับไปที่ห้อง

ไม่ได้เจอหน้ากันครึ่งเดือนถึงแม้จะวิดีโอคอลกันทุกวันแต่ก็ยังคิดถึงกัน ทันทีที่ประตูปิดลง ทั้งสองมองหน้ากันแล้วจูบกันอย่างดูดเดือด

จูบที่แสนหวานและยาวนาน พวกเขาต่างแสดงความปรารถนาต่อกันและกันด้วยความคิดถึง

หลังจากอาบน้ำและเป่าผมจนแห้ง หนานซ่งเอนกายพิงไหล่ยวี่จิ้นเหวิน และพูดคุยกับเขา

ยวี่จิ้นเหวิน สัมผัสผมนุ่มๆ ของ หนานซ่งที่ยังมีอาการหวาดกลัวเล็กน้อย “วันนี้ทำเอาผม ตกใจจริงๆ”

“พูดตามจริง เมื่อตอนที่ซ่งอี้วิ่งเข้ามาปกป้องฉัน ฉันกลัวมากเลยในตอนนั้น”

หนานซ่งลืมตาขึ้นเล็กน้อย “โชคดีที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ซ่งอี้กลับมาเจ็บแทนฉัน ฉันรู้สึกเสียใจกับมันมาก”