บทที่ 813 แม่ชี

ลั่วอินไม่เต็มใจที่จะคิดถึงเรื่องเก่า โดยเฉพาะความทรงจำที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่

หลังจากที่ซูต๋าเหม่ยรู้ว่าลั่วอินเป็นผู้หญิง ก็ปฏิบัติต่อเธอเปลี่ยนไปคนละขั้ว กล่าวหาว่าลั่วอินทำร้ายเธอ จะไม่เล่นกับเธออีก และก็ปล่อยข่าวเรื่องที่ลั่วอินเป็นเด็กผู้หญิงออกไป เป็นเพราะแบบนี้ จึงเป็นจุดเริ่มต้นสงครามของตระกูลซูต่อตระกูลลั่ว

ยวี่จิ้นเหวินฟังประเด็นสำคัญของปัญหาออก “คุณตาของซ่งซี ไม่ใช่ว่าถูกถอนรากถอนโคนหมดแล้วเหรอครับ?”

ลั่วอินสีหน้าอ่อนลง “คุณพ่อมือเบาเกินไป จัดการเพียงแค่เหล่าซู ไม่ได้จัดการตระกูลซู ตัดหญ้าไม่ถอนโคน ถึงฤดูใบไม้ผลิก็งอกขึ้นมาอีก แต่ว่าตอนนั้นสถานการณ์ค่อนข้างพิเศษ พ่อของซูต๋าเหม่ยไม่ใช่คนดีอะไร ทำความรุนแรงต่อภรรยาและลูกสาว ดื่มเหล้าเมาก็ตบตี ตอนนั้นซูต๋าเหม่ยไม่กล้าอยู่ที่บ้าน กลัวโดนตี เธอหนีออกมาทุกวัน ความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอคือหนีจากตระกูลซูให้ไกล แล้วแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่มีทางตบตีผู้หญิง ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข เธออยากจะแต่งงานเข้าตระกูลฉัน แต่เสียดายที่ตระกูลของฉันมีแต่เด็กผู้หญิง”

หนานซ่งมองดูลั่วอิน แล้วเผลอพูดออกมา “แม่ งั้นเป้าหมายของซูต๋าเหม่ยก็ชัดเจนมาก เธออยากแต่งงานกับแม่ เป็นภรรยาของแม่”

“ใช่ไหมล่ะ?” ลั่วอินมองไปทางหนานซ่ง “ตอนนั้นฉันไม่เคยคิดเกี่ยวกับอนาคตเลย ตอนนี้เข้าใจแล้ว เธอชอบฉัน ลูกว่าเธอชอบก็ชอบแหละ เธออยากแต่งงานกับแม่ก็ไม่ใช่ว่าแม่จะแต่งงานกับเธอไม่ได้ ทำไมต้องเปลี่ยนจากรักเป็นเกลียดด้วยล่ะ

“...” หนานหนิงซงเหลือบมองภรรยา “คุณยังอยากจะแต่งงานกับคนอื่น?”

ลั่วอินมองไปทางเขา แล้วยิ้มยอบฟัน “ฉันก็แค่คิดเฉย ๆ”

หนานหนิงซงถลึงตา “แค่คิดก็ไม่ได้”

“ก็ได้ ๆ คุณพ่อทูนหัว คุณเป็นใหญ่”

ลั่วอินลูบจมูก พูดพึมพำ “ซูต๋าเหม่ยหน้าตาสวยจริง ๆ...”

หนานหนิงซงโมโหจนจมูกจะเบี้ยวแล้ว

ลูก ๆ กลั้นหัวเราะอยู่ด้านข้าง มีภรรยาที่มีเสน่ห์รอบด้านแบบนี้ ไม่เพียงต้องป้องกันจากผู้ชายยังต้องป้องกันจากผู้หญิงอีก เหนื่อยจังเลย

หนานซ่งถามลั่วอิน: “ซูต๋าเหม่ยผิดหวังเพราะต้องการจะแต่งงานกับคุณแม่ จึงเปลี่ยนไปแต่งงานกับพ่อของซ่งซี”

ลั่วอินค่อย ๆ ถอนหายใจ “ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น พูดให้ถูกต้องคือ ตอนแรกซูต๋าเหม่ยถูกคนซื้อไป”

ทุกคนได้ยินแบบนี้ ก็ตกตะลึงจนสีหน้าเปลี่ยนในทันที

ถูกซื้อตัวไป?

“อืม”

ลั่วอินตอบรับเสียงเบา นึกถึงเรื่องในตอนนั้น สายตามืดมน “ซูต๋าเหม่ยเปิดเผยตัวตนของแม่ แน่นอนว่าตระกูลลั่วกลายเป็นจุดวิพากษ์วิจารณ์ของทุกคน และก็ทำให้คุณพ่อถูกคนในตระกูลวิพากษ์วิจารณ์อีกด้วย เพียงแต่ว่าความสามารถของตระกูลซูไม่มากพอ ไม่นานก็ถูกกดขี่ ตระกูลซูจ้องเป้ามาที่ฉัน เพราะรู้ว่าฉันก็เป็นพระแม่มารี มีคนมาที่บ้านทุกวัน มาขอแต่งงาน ต้องการซื้อฉันในราคาสูง ต่าง ๆ นานา พวกเขาถูกคุณพ่อคุณแม่ไล่กลับไป ภายหลังคนพวกนั้นก็เริ่มคิดหาวิธีลักพาตัวฉัน ลักพาตัวกี่ครั้ง ฉันก็หนีกลับไปได้ แน่นอนว่าตอนที่หนีกลับไปมีรอยแผลเต็มตัว คุณพ่อโมโหมาก รู้ว่าเป็นฝีมือของตระกูลซู จึงเริ่มฆ่าคนตระกูลซู...”

“คลืน” เสียงฟ้าผ่า แยกท้องฟ้ายามค่ำคืนสีน้ำเงินเข้ม แสงสีขาวส่องประกายบนท้องฟ้า เผยให้เห็นสำนักแม่ชีบนยอดเขา

ฝนตกทั่วเมืองกั่ง สำนักแม่ชี คืนนี้ไม่มีเสียงป๊อกป๊อกของมู่อวี๋

มีแต่เสียงถอนหายใจที่ลากยาว

หน้าต่างถูกเปิดออก ฝนเย็น ๆ ตกกระทบใบหน้า แม่ชีหน้าสวยคนหนึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่าง หลับตาดื่มด่ำความเย็นนี้ เสียงที่ปะปนกับสายฝน ทำให้ไม่ชัดเจนสักเท่าไหร่ เหมือนกับดังมาจากไกล ๆ “วันนั้น ก็ฝนตกแบบนี้ คุณแม่ คุณน้า คุณลุง ลูกพี่ลูกน้อง...แต่ละคนล้มลงตรงหน้าฉัน ทุกคนตายแล้ว มันเต็มไปด้วยเลือด เลือดสีแดงสด แดงขนาดนั้น...”