บทที่ 839 ซ่งซีหนีไปที่สำนักแม่ชี

เช้าวันรุ่งขึ้น โรงแรมนานาชาติถูกพาดหัวข่าวของเมืองกั่งอย่างไม่ต้องสงสัย

สื่อบางแก่งพาดหัวข่าวที่สร้างความตื่นตาตื่นใจว่า “เสิ่นเหยียนลูกเขยของตระกูลหลินนัดพบชายลายเสือดาวในยามดึกแล้วถูกคุณหนูหลินจับชู้ได้คาเตียง” และยังมี “หลานสาวของราชาเรือสำราญโชคร้ายกลายเป็นเมียร่วม” และหัวข้ออื่น ๆ ที่เห็นแล้วก็ต้องรู้สึกแปลกประหลาดอย่างมาก จากนั้นก็ถูกพาดหัวข่าวดังอย่าง “แก๊งอาชญากรแอบเข้าไปในโรงแรมนานาชาติเพื่อปล่อยยา” ปิดบังจนไม่เหลือ ส่วนชายลายเสือดาวที่บุกห้องของเสิ่นเหยียนก็ได้รับการยืนยันว่าเป็นส่วนหนึ่งของแก๊งอาชญากรด้วย

ไม่นานนัก ภายใต้การสืบสวนสอบสวนของตำรวจเมืองดั่ง แก๊งอาชญากรได้ชี้ตัวหัวหน้าของพวกเขาออกมา

ไม่ใช่ใครที่ไหน เธอคือซ่งซีลูกสาวนอกสมรสของประธานซ่งตงเซิง

ชาวเมืองกั่งไม่มีใครไม่คุ้นเคยกับชื่อนี้ ข่าวเสีย ๆ หาย ๆ ปรากฏอยู่บ่อย ๆ ไม่นานมานี้ข่าวของสือเป่าหวาอดีตหัวหน้าแผนกจิวเวลรี่ของเมืองกั่งถูกซ่งซีทำลายจนบ้านแตกสาแหรกขาดจนเป็นข่าวดังไปทั่วเมืองกั่ง คิดไม่ถึงว่าลูกสาวนอกสมรสของตระกูลซ่งจะกลายเป็นหัวหน้าแก๊งอาชญากรไปได้

ตำรวจได้ออกหมายจับ ส่วนทางด้านซ่งตงเซิง ก็ได้รับคำเตือนอย่างรุนแรงจากตระกูลหลิน

ท่าทางของตระกูลหลินนั้นแสดงออกชัดเจนมาก ว่าพวกเขาต้องส่งตัวซ่งซีออกมาโดยเร็วที่สุด!

พ่อหลินไม่สนใจการให้เกียรติเพื่อนร่วมธุรกิจอะไรแล้ว เขาโทรไปด่าซ่งตงเซิงยกใหญ่

“ลูกสาวของนายกล้ามากที่มาทำร้ายลูกสาวและลูกเขยของฉัน สร้างเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ก่อนงานแต่งงานของลูกสาวของฉัน ฉันต้องชำระบัญชีนี้กับนาย! นายเลี้ยงดูลูกสาวได้ดีมาก เลี้ยงจนกลายเป็นแก๊งอาชญากร กล้าวางยาในกลุ่มคน! ซ่งซีกล้าทำขนาดนี้ ตระกูลซ่งของพวกนายจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเลยเหรอ? ฉันไม่สนว่าเรื่องนี้นายจะรู้หรือไม่ สรุปคือนายต้องแก้ปัญหาให้ฉันโดยเร็วที่สุด ภายในสามวันนายส่งตัวซ่งซีออกมา งั้นเราเจอกันที่ห้าง!”

ทิ้งคำพูดไว้ พ่อหลินก็ตัดสายโทรศัพท์ไป หลินลู่ที่อยู่ด้านข้างปรบมือ “คุณพ่อแกร่งมาก!”

พ่อหลินสะบัดผมอย่างเย่อหยิ่ง

ตระกูลซ่งมีอำนาจอยู่บ้างในเมืองกั่ง ซ่งตงเซิงเหมือนกับหมูในสายลม ก้าวทันช่วงเวลาที่ดี เขาไม่ได้เล่ห์ก็เอาด้วยกลและชั้นเชิงแพรวพราวสร้างธุรกิจประเทศมหาอำนาจของตัวเองได้ ยังไงก็ตามธุรกิจประเทศมหาอำนาจของตระกูลซ่งในสายตาของตระกูลหลินก็แค่บ้านอิฐ ไม่มีอะไรพิเศษ ถึงจะมีอำนาจแค่ไหนก็เทียบกับสถานะที่มั่นของตระกูลหลินในเมืองกั่งไม่ได้ ตระกูลหลินไม่ค่อยใช้อำนาจข่มเหงผู้อื่น แต่ไม่ได้หมายความว่าพวกเขากลัวปัญหา

มีคนจะรังแกพวกเขา ก็ต้องดูก่อนว่าตัวเองเป็นใคร

ใช้ชีวิตในสังคมนี้ มีความเก่งกล้าในธุรกิจ พึ่งพาความแข็งแกร่งมั่นคง

ตระกูลหลินไม่กลัว ทางด้านซ่งตงเซิงกลัวจนขี้ขึ้นสมอง เขารู้สึกเหมือนโดนฟ้าผ่าลงทัณฑ์ ราวกับจะเกิดภัยพิบัติ

เหมือนกับแขนที่สู้ขาไม่ได้ มีที่พึ่งพาถึงจะราบรื่น

หลายปีมานี้ซ่งตงเซิงทำงานอย่างหนัก เขามุ่งมั่นที่จะสร้างความสัมพันธ์กับตระกูลใหญ่หลายตระกูลในเมืองกั่ง แม้กระทั่งเขายังคิดที่อยากจะเกี่ยวดองกันจากการแต่งงานกับตระกูลหลิน แต่เสียดายที่ตระกูลหลินไม่ชอบลูกชายของเขา คุณหนูตระกูลหลินยอมหาคนจนที่ไร้อิทธิพลไร้อำนาจ ก็ไม่ยอมแต่งงานเข้าตระกูลเขา ตอนนี้เกี่ยวดองกันด้วยการแต่งงานไม่ได้แล้ว แต่กลับเกิดความแค้นกัน...ทุกอย่างนี้ต้องขอบคุณลูกสาวกตัญญูของเขา!

ซ่งตงเซิงโมโหอย่างมาก เขาเรียกซ่งชิงซานลูกชายของเขามาถาม “ฉันถามนาย ซ่งซีนังตัวดีอยู่ที่ไหน?”

ซ่งชิงซานตะกุกตะกัก “ผม ผมไม่รู้”

เขาเพิ่งพูดจบ ก็ถูกซ่งตงเซิงตบบ้องหู จนเขาหมุนไปรอบ ๆ

“แกไม่รู้? อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ต่ำทรามระหว่างแกกับซ่งซี เรื่องนี้กระจายไปทั่วตรอกซอกซอยเมืองกั่ง ฉันอยากสนใจพวกแก ก็เพราะฉันไม่ได้เห็นซ่งซีเป็นลูกสาวของฉัน แต่แก แกเป็นลูกชายของฉัน ในอนาคตธุรกิจของตระกูลจะถูกส่งต่อให้แก สอนให้แกหาเงินแกไม่เรียน ไม่ได้สอนเรื่องผู้หญิงให้แกแกเรียนรู้ได้เก่งมาก เก่งจนเล่นถึงน้องสาวตัวเอง ผู้หญิงในโลกนี้ตายไปหมดแล้วหรือยังไง?”

ซ่งชิงซานถูกด่าอย่างเลือดเย็น เขาพึมพำด้วยความไม่พอใจ “งั้นพ่อยังเล่นถึงแม่ชีได้เลย...”

“แกว่าอะไรนะ?!” ซ่งตงเซิงถลึงตาโต

ซ่งชิงซานใจฝ่อจนก้าวถอยหลัง “ไม่ ไม่ได้พูดอะไร”

ซ่งตงเซิงเท้าสะเอวหายใจรุนแรง รู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาสนใจเรื่องพวกนี้ “บอกฉันมา ซ่งซีอยู่ไหน?”

ซ่งชิงซานยังตะกุกตะกักไม่อยากพูด ซ่งตงเซิงตบเขาอีกครั้ง ซ่งชิงซานสะดุ้ง ในที่สุดก็เปิดเผยออกมา “ผมไม่รู้จริง ๆ ว่าซีเอ่อร์อยู่ไหน ทุกครั้งเธอนัดเจอผมที่โรงแรม แต่เธอเอากุญแจคฤหาสน์เหยียนเจียวของผมไปแล้ว...”

ซ่งตงเซิงด่าลูกชายอีกยก แล้วพาเขาขึ้นรถไปคฤหาสน์เหยียบเจียว

ผลปรากฏว่าว่างเปล่า

หนานซ่งและพรรคพวกมาถึงคลินิกของเหยาอวี้ แต่ก็ไร้ประโยชน์เช่นกัน