บทที่ 860 มู่โจวกับซูอิงเป็นพ่อลูกกัน

ซูอิง!

ลูกสาวแท้ ๆ ของมู่โจวคือซูอิง!

“พี่สะใภ้สามของหนู!” หนานซ่งอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ ถึงว่าเธอรู้สึกว่าเรื่องที่อาจารย์มูเล่าเหมือนเคยได้ยินมาก่อน

นี่มันเรื่องราวชีวิตของพี่สะใภ้สามไม่ใช่เหรอ!

ตอนแรกที่พ่อบุญธรรมของพี่สะใภ้สามออกมาสร้างเรื่อง ซูอิงจึงเล่าเรื่องชีวิตของเธอให้พวกเขาฟัง

ซูอิงคือชื่อในวงการของเธอ ชื่อเดิมของเธอคือกัวเหยาเหยา เกิดในเมืองเล็กที่ไกลออกไป ตอนนั้นแม่ของเธอท้องก่อนแต่ ในเมืองไม่มีใครกล้าแต่งงานด้วย เพื่อให้ลูกได้ขึ้นทะเบียนบ้าน ถึงได้แต่งงานกับชายโสดคนหนึ่งของเมืองอย่างเร่งรีบ นั่นก็คือกัวโฮว

แต่ปรากฏว่าเธอแต่งงานให้กับสัตว์เดียรัจฉานตัวหนึ่ง ผลลัพธ์จึงเสียชีวิตอย่างน่าอนาถตั้งแต่ยังวัยรุ่น

ซูอิงหนีออกมาจากเมือง ด้วยความงามอันโดดเด่นของเธอ เธอจึงเข้าสู่วงการบันเทิงโดยบังเอิญ

หนานซ่งคิดไม่ถึงว่า อาจารย์มู่กับพี่สะใภ้สามเป็นพ่อลูกกัน!

นี่มันน่าเหลือเชื่อมาก!

ยวี่จิ้นเหวินกับหนานหนิงซงสีหน้าเปลี่ยนไปในเวลาเดียวกัน พวกเขารู้สึกว่าโลกนี้แคบจริง ๆ วกไปวนมาสุดท้ายก็กลายเป็นวงกลม

ลั่วอินเหมือนกับยังไม่เข้าใจ เธอมองดูมู่โจว “ซูอิงที่นายพูดถึง คือลูกสะใภ้ซูอิงของฉันเหรอ?”

กู้ฟางเหลือบมองลั่วอินอย่างไม่พอใจ “พูดจาไร้สาระ เธอรู้จักคนที่ชื่อซูอิงเยอะแยะเหรอ?”

ลั่วอินพูดอย่างภาคภูมิใจ: “ลูกสะใภ้ของฉันเป็นถึงดารายักษ์ใหญ่ พวกนายอย่ามาเกาะกระแสเธอนะ เรื่องนี้รับรองว่าเป็นเรื่องจริงไหม?”

มู่โจวพยักหน้าอย่างจริงจัง “จริงแท้แน่นอน”

“ทำไมนายถึงได้มั่นใจขนาดนี้?” ลั่วอินพูด “นายไม่เคยอุ้มลูก เธอเกิดมานายยังไม่เคยเจอ บนตัวมีปานตรงไหนนายก็ยังไม่รู้เลย นี่ผ่านไปสามสิบปีแล้ว นายจะพิสูจน์ยังไงว่าซูอิงคือลูกสาวของนาย? ตรวจ DNA แล้วยัง?”

“ตรวจแล้ว”

กู้ฟางพูด ภายใต้สายตาตกตะลึงของทุกคน เธอหยิบซองกระดาษ เปิดออกแล้วยื่นให้ลั่วอิน

ลั่วอินเปิดซองกระดาษ ด้านในมีเอกสารชุดหนึ่ง ก็คือผลตรวจ DNA

หลังจากการเปรียบเทียบเลือดและเส้นผมหลายครั้ง ผลการตรวจ DNA ของมู่โจวและซูอิงอยู่ที่—100%

เป็นพ่อลูกแท้ ๆ ที่ได้รับการยอมรับทางการแพทย์โดยไม่ต้องสงสัย

บรรยากาศเงียบไปครู่หนึ่ง

อารมณ์ของทุกคนต้องได้รับการผ่อนคลาย

จู่ ๆ ลั่วอินกลับตื่นเต้นขึ้นมา “ในเมื่อหาลูกสาวแท้ ๆ เจอแล้ว ยังไม่รีบกลับไปเมืองหนานเพื่อพบเสี่ยวซูอีก นายวิ่งแจ้นมาที่เมืองกั่งทำไม? แถมยังพูดพร่ำเพื่อกับพวกเราอยู่นาน? นายรู้ไหมว่านายมีหลานชายแล้ว!”

ขณะที่พูดลั่วอินแทบจะกระโดดขึ้นจากพื้น หนานหนิงซงรั้งเธอไว้ “อยู่ต่อหน้าครอบครัวที่ลูกหลานแต่งงานกัน รักษาท่าทางหน่อย จิตใจสงบหน่อย”

หนานหนิงซงพูดแบบนี้ ลั่วอินถึงได้นึกขึ้นได้ เธอมองดูมู่โจวกับกู้ฟางที่อยู่ตรงหน้า

“ใช่สิ ตอนนี้พวกเรากลายเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว คุณพระคุณเจ้า”

หนานซ่งกับยวี่จิ้นเหวินกลับถอนหายใจในใจ: วงการนี้ช่างมั่วซั่วจริง ๆ

กู้ฟางถอนหายใจ “พวกเรามาเมืองกั่งเพราะถูกหมอดูแก่ของเมืองชิงสุ่ยหลอกเอา เขาบอกว่าลูกสาวของอาสุ่ยฆ่าพ่อบุญธรรมกัวโฮวแล้วหนีไป ตอนนี้ศัลยกรรมหน้าตากลายเป็นคนอื่น หนีมาเป็นผู้หญิงขาย...ที่เมืองกั่ง ที่สำคัญคือคนทั้งเมืองพูดแบบนี้ พวกเราก็หลงเชื่อ จึงมาตามหาที่เมืองกั่ง ผลปรากฏคืองมเข็มในมหาสมุทร ตามหาอยู่นานก็ไม่พบ”

“อ่อใช่” จู่ ๆ กู้ฟางก็นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ “ตอนที่พวกเราตามหาคน ได้เจอเหอซินด้วย”

ลั่วอิน หนานหนิงซงและหนานซ่งสีหน้าเปลี่ยนไปในทันที