บทที่ 875 ที่ที่เคยถูกคลุมถุงกระสอบ

หนานซ่งโทรหาชีจิงจิง ชีจิงจิงกลับพูดว่า: “แต่งงาน? ไม่ใช่นะ”

“ไม่ใช่เหรอ?” หนานซ่งมองไปทางหยางเคอ หยางเคอประหม่าจนลูบจมูก จากนั้นก็ได้ยินชีจิงจิงพูดในสาย: “เขาขอฉันแต่งงานแล้ว”

หนานซ่งดวงตาเป็นประกายขึ้นมา “ขอแต่งงานแล้วเหรอ?

“ฉันกำลังพิจารณาอยู่ ยังไม่ได้ตอบรับเขา”

เสียงของชีจิงจิงหยุดลงเล็กน้อย “เขาพูดอะไรไร้สาระข้างนอกเหรอ?”

หนานซ่งเลิกคิ้วมองหยางเคอ แล้ว ‘ฟ้อง’ กับชีจิงจิง “ประธานหยางบอกว่า ตอนนี้เขามีภรรยามีลูกแล้ว แถมยังอวดแหวนทองวงใหญ่กับฉันด้วย”

กู้เหิงดูรื่นเริงอยู่ที่อีกฝ่ายของวิดีโอ เห็นคนอื่นตกอับก็ดีใจเป็นอย่างมาก

หนานหลินรีบเข้ามาเพื่อทักทายพี่สาว แต่เมื่อเข้ามาก็เห็นกู้เหิงที่ยิ้มชั่วร้ายอยู่ กู้เหิงทักทายเธอ แล้วลากภรรยามาดูความครึกครื้นด้วยกัน จากนั้นก็พูดกระซิบข้างหูเธอ

หยางเคอรับสายของชีจิงจิงมาจากมือของหนานซ่ง

ชีจิงจิงถามเขา: “นายไปโม้อะไรข้างนอกอีก?”

“ไม่ได้โม้นะ” หยางเคอพยายามมองข้างหนานซ่งและสายตาอยากรู้อยากเห็นของกู้เหิงและหนานหลิน เขากระแอมเล็กน้อย จากนั้นก็พูดกับคนในสาย: “ขอแต่งงานฉันก็ขอแล้ว รับหรือไม่รับเป็นเรื่องของเธอ แต่สำหรับฉันเธอคือภรรยาของฉันแล้ว เชียนเป่าเอ่อร์ก็คือลูกสาวของฉัน ฉันให้เวลาเธอพิจารณา แต่คุณชีจิงจิง เธอหนีไม่พ้นแล้ว”

พูดจบ หยางเคอก็ยัดโทรศัพท์กลับไปในมือของหนานซ่ง จากนั้นหนานซ่งก็ได้ยินชีจิงจิงกัดฟันพูด “หยางเคอ นายมันคนไร้เหตุผล!”

หยางเคอหลบประโยคนี้ได้ จากนั้นก็พนมมือทำหน้าทำตาใส่หนานซ่ง ขอให้เธอช่วยเหลือ

หนานซ่งไม่เคยเห็นประธานหยางที่สุขุม และวางแผนเก่งมาโดยจะขี้ขลาดขนาดนี้ และก็ไม่เคยเห็นชีจิงจิงที่จิตใจสงบ อ่อนโยน เป็นผู้หญิงที่มีสติปัญญา โมโหขนาดนี้มาก่อน เธอรู้สึกแปลกใจมาก

บางทีคนเราเมื่ออยู่ต่อหน้าคนรักกับอยู่ต่อหน้าคนอื่นการแสดงออกแตกต่างกัน ความรักมหัศจรรย์ตรงนี้ เมื่อในใจมีใครบางคน เช่นนั้นคุณก็จะถูกอีกคนส่งผลกระทบต่อจิตใจ ไม่ว่าคนที่ใจเย็นมีสติขนาดไหน ก็เปลี่ยนเป็นกระสับกระส่าย ไร้เหตุผล

หนานซ่งคุยกับชีจิงจิงสองสามประโยค นัดทานข้าวด้วยกันตอนค่ำ

หลังจากวางสาย หยางเคอถอนหายใจเล็กน้อย กู้เหิงถือโอกาสหัวเราะเยาะเขา

แถมยังลากหนานซ่งมาอวดต่อหน้าเขา เหมือนกำลังพูดว่า: “ฉันมีภรรยา นายมีไหม?”

“ไอ้นี่อย่างลำพองใจไป ฉันก็จะมีในไม่ช้า!” หยางเคอพูดออกมาอย่างฮึกเหิม

หนานซ่งรีบหยุดสงครามได้ทันเวลา “พอแล้ว นายสองคนแยกย้ายได้แล้ว ฉันจะคุยกับน้องสาวฉันหน่อย”

ตั้งแต่ที่กู้เหิงไปทำงานที่เขตฮวาเป่ย หนานหลินแต่งงานกับคนแบบไหนก็ตามเขาทุกอย่าง ชีวิตของคู่รักตัวน้อยที่ผสมทั้งน้ำมันกับน้ำผึ้งจนชุ่มชื้นมาก หนานซ่งเห็นว่าหนานหลินอ้วนขึ้นเยอะ

หล่อเลี้ยงด้วยความรัก แรงบันดาลใจของหนานหลินก็พรั่งพรูไม่ขาดสาย แบบร่างออกมาทีละแผ่นทีละแผ่น ตอนที่คุณเอด้าไดเรกเตอร์แผนกออกแบบของบริษัทหนานจิวเวลรี่โทรมาระบาย “ฉันที่เป็นอาจารย์ถ้ายังไม่พยายาม คงจะถูกลูกศิษย์ตบตายอยู่ที่ทะเลทรายแล้ว เธอจะแซงหน้าฉันไปแล้ว...”

สองพี่น้องคุยกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้นช่วงนี้ หนานซ่งไม่ได้บอกเรื่องที่กู้ฟางเจอเหอซินที่เมืองกั่งโดยบังเอิญให้หนานหลินฟัง เหอซินคือคนที่ทำร้ายหนานหลินมากที่สุด หนานซ่งไม่อยากบอกหนานหลินว่าตอนนี้เหอซินเป็นหรือตาย มีชีวิตที่ดีหรือร้าย เธอหวังเพียงว่าเหอซินจะถูกกำจัดออกจากโลกของหนานหลินไปจนหมด

ชีวิตที่สงบสุขของน้องสาว ไม่จำเป็นต้องให้ใครมารบกวน

พลบค่ำยวี่จิ้นเหวินขับรถมาที่บริษัทตระกูลหนาน หนานซ่งกับหยางเคอขึ้นรถ จากนั้นก็ไปรับชีจิงจิงกับเชียนเป่าเอ่อร์ที่จินจิงจิวเวลรี่ พวกเขาไปทานอาหารที่ร้านสือเว่ย