บทที่ 918 ฉันจะเป็นฝันร้ายของเธอตลอดไป

“จริงๆ แล้ว ชือ เจ้าไข่สุนัขนั้นก็ค่อนข้างดี มีคนเคยบอกไว้ว่าตั้งชื่อง่ายก็จะเลี้ยงง่ายไม่ใช่หรือ”

ยวี่จิ้นเหวินยิ้มเล็กน้อย

หนานซ่งชักส้อมไปที่หน้าอกของเขา แล้วพูดขึ้น "ห้ามใช้เด็ดขาด! ฉันไม่ต้องการให้ลูกๆ มาด่าฉันในอนาคต ชื่อนี้ต้องใช้กันไปทั้งชีวิตของคนคนหนึ่ง ดังนั้นจึงไม่ควรตั้งอะไรก็ได้ ชื่อไม่ควรหยาบคายต้องสง่างาม เป็นที่ชื่นชมทั้งหรูหราและเป็นที่จับใจ ต้องมีความหมายที่ไม่ธรรมดา"

ยวี่จิ้นเหวินอดหัวเราะไม่ได้ มันเป็นสิ่งที่ยากที่สุดที่จะนึกถึงความหมายที่หรูหรา จับใจ และไม่ธรรมดานี้

หลังจากพลิกพจนานุกรมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็ไม่มีที่ถูกใจ ทั้งคู่เหนื่อยมากล้มลงนอนบนเตียงเพื่อพักผ่อน

ยวี่จิ้นเหวินจับมือ หนานซ่ง บีบไปรอบ ๆ แล้วพูดว่า "ชื่อของคุณนั้นดีมาก หนานซ่ง, เสี่ยวซ่ง ซ่งที่หมายถึงเพลง บางทีเมื่อตอนที่พ่อแม่ของคุณตั้งชื่อให้คุณ พวกเขาต้องหวังสูงสำหรับเสียงร้องของคุณ..."

ก่อนที่เขาจะพูดจบประโยค หนานซ่งก็ตบหน้าอกเขา “คุณกำลังมองหาการตบอยู่หรือเปล่า!”

ยวี่จิ้นเหวินหัวเราะเบา ๆ

ตามหลักการของการสรรเสริญซึ่งกันและกันของสามีและภรรยา หนานซ่งก็พูดต่อ: "ชื่อของคุณก็ดี จิ้นเหวินมีส่วนเกี่ยวข้องกับ จิ้นเหวินกง (* กษัตริย์แห่ง รัฐจิ้น ใน ยุควสันตสารท) หรือไม่"

"มี."

ยวี่จิ้นเหวินกล่าวว่า: "ชื่อนี้ปู่ของผมเป็นคนตั้งให้และถูกนำมาจาก จิ้นเหวินกง แห่ง จิ้น ในช่วงยุควสันตสารท เหวินกง แห่ง จิ้น มีความโดดเด่นในด้านศิลปะการต่อสู้ เขาเป็นคนถ่อมตัวและกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้ ต่อมาเขากลายเป็นผู้ปกครองยุควสันตสารท ได้สร้างอำนาจปกครองอาณาจักรจินมายาวนานนับศตวรรษ ผมคิดว่าคุณปู่ของผมก็หวังไว้สูงกับผมไว้เช่นกันที่ ."

หนานซ่งเอียงศีรษะมองเขาด้วยรอยยิ้มเป็นประกายในดวงตาของเขา “คุณก็ไม่ได้ทำให้เขาผิดหวังเช่นกัน”

ยวี่จิ้นเหวินขดริมฝีปากและโน้มตัวไปจูบเธอ

ทั้งคู่คุยกันอยู่ครู่หนึ่ง และยวี่จิ้นเหวินก็มีแรงบันดาลใจขึ้นมาทันที จ้องมองไปที่หนานซ่ง “คิดได้แล้ว!”

หนานซ่ง : “หือ?”

ยวี่จิ้นเหวินกลิ้งตัวและลุกจากเตียง หยิบพจนานุกรมหนังสือกางออกบนพื้นด้วยขายาวของเขา เดินไปที่โต๊ะ ฉีกโน้ต ดึงปากกาและเขียนชื่อสองชื่อบนนั้น แล้วนำมันกลับมา ให้หนานซ่งดู

หนานซ่ง มองไปที่สองบรรทัดอันทรงพลังในบันทึกย่อ และอ่านอย่างช้าๆ: “ยวี่มู่หนาน”

จากนั้นเขาก็พูดชื่อที่สองว่า "ยวี่ซ่งวาน"

ในชื่อทั้งสองชื่อของเขาถูกใส่ด้วยชื่อของเธอ

เขียนได้ดี อ่านแล้วติดหู

หนานซ่ง อดไม่ได้ที่จะมองไปที่ ยวี่จิ้นเหวินและโบกมือให้เขาอธิบายกับเธอด้วยสายตาของเขา

ยวี่จิ้นเหวินหยิบกระดาษโน้ตเขียนว่า "มู่" ข้างๆ "มู่" และพูดขณะที่เขาเขียนว่า: "มู่ เป็นคำพ้องเสียงของ 'มู่' ยวี่มู่หนานหมายถึง ยวี่จิ้นเหวินรัก หนานซ่ง ถ้าเป็นเด็กผู้ชาย ใช้ชื่อนี้”

เขาเขียนชื่อต่อไปนี้อีกครั้ง “ถ้าเป็นผู้หญิง เรียกว่า 'ซ่งวาน'”

หนานซ่ง กะพริบตาและมองมาที่เขา ตั้งตารอฟังความหมายที่ดี

ยวี่จิ้นเหวินกล่าวว่า: "มันไม่มีความหมายใด ๆ ผมแค่คิดว่ามันฟังดูดี เป็นชื่อลูกสาวของผม"

หนานซ่ง: "-_-|| "

แต่จะว่าไปแล้ว หนานซ่ง ครุ่นคิดว่าชื่อ "มันฟังแล้วดีมาก"

ยวี่จิ้นเหวินเขียนชื่อทั้งสองไว้ทั้งตรงกลางของชื่อ - หนานเป่ยเฉา

เขาใช้ปากกาหมุนวงกลมไปมาทั้งสามชื่อ “มู่ก็มีแล้ว เฉาก็มีแล้ว วานก็มีแล้ว ล้วนเป็นสัญลักษณ์ของความรักของเราซึ่งมึครบตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ลูกทั้งสามคือสัญลักษณ์แห่งความรักของเรา”

หนานซ่งฟังคำอ่อนหวานไพเราะของเขาจนหัวเราะอย่างมีความสุข คิดว่าสามชื่อนี้ฟังดูดี

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอยิ้ม เธอรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

เมื่อมองไปที่ ยวี่จิ้นเหวินเธอตอบสนองด้วยการมองย้อนกลับไป "เดี๋ยวก่อน คุณพูดว่าอะไรนะ ลูกสามคน?"

ยวี่จิ้นเหวินกะพริบตาอย่างไร้เดียงสา

ห้องเงียบไปครู่หนึ่ง และทันใดนั้นก็มีเสียงคำรามจากหนานซ่ง——

“จะให้ฉันคลอดลูกถึงสามคน!!! นี่คุณเห็นฉันเป็นแม่หมูหรือ???”

*