บทที่ 919 สัญญาณ

เมื่อตอนหนานซ่งตั้งครรภ์ได้ห้าเดือน เฮ่อเสี่ยวเหวินก็ตั้งครรภ์ได้เกือบเจ็ดเดือน

ทันทีที่หญิงตั้งครรภ์ทั้งสองพบกัน พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะเล่นเอาท้องมาชนกัน" และทักทายกันด้วยท้องที่โปน ไม่เพียงแต่ท้องของเฮ่อเสี่ยวเหวินจะใหญ่กว่าของหนานซ่งเท่านั้น แต่ร่างกายของเธอก็บวมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เหมือนกับเกี๊ยวข้าวเหนียว..

เธอมีความอยากอาหารที่ดี กินอะไรก็หอมไปหมด และลืมรูปร่างของเธอไปโดยสิ้นเชิง

ตั้งครรภ์นั้นลำบาก กินข้าวให้มีความสุขอย่างอื่นค่อยว่ากัน

ด้วยวิธีนี้ น้ำหนักของเฮ่อเสี่ยวเหวินจึงเพิ่มสูงขึ้น จาก 40 เป็น 80 เท่ากับตัวเธอคนหนึ่ง

ในที่สุด หนานซ่ง ก็กินได้และน้ำหนักก็ขึ้นมาเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม ใบหน้าของเธอกลมกว่าเมื่อก่อนและร่างกายเธอกลับเพิ่มมาไม่มาก ทุกครั้งที่ ยวี่จิ้นเหวินบีบข้อมือที่เรียวยาวของเธอ เขาจะรู้สึกเป็นทุกข์

สตรีมีครรภ์สองคนนั่งบนโซฟาทั้งตัว พูดคุยกันถึงปัญหาทั่วไป

เฮ่อเสี่ยวเหวินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ลูกของฉันเกิดมาก็ได้เป็นลุงกับป้าเลย มันวิเศษมาก

“ใช่ น้าสะใภ้ คุณมันสุดยอดมาก”

หนานซ่งดูเธอไม่สนใจ และเมื่อลูกๆ โตขึ้น ก็ปล่อยให้พวกเขาจัดการกันเอง

กลุ่มสาวๆกำลังโต้เถียงกันที่นี่ ขณะที่หวังผิงและยวี่จิ้นเหวินกำลังคุยกันเรื่องสำคัญในห้องหนังสือชั้นบน

หวังผิงเงียบฟังสรุปข่าวกรองที่ยวี่จิ้นเหวินได้รับจาก เหยียนยวนและ ยวี่จิ่นเฉิงและถามด้วยน้ำเสียงที่ลึกล้ำว่า "ตอนนี้เราจะสามารถโจมตีได้หลังจากได้รับสัญญาณจากผู้แจ้งใช่หรือไม่"

ยวี่จิ้นเหวินและ หนานหนิงซ่ง มองหน้ากัน ใช่ แต่ตอนนี้พวกเขาดูนิ่งเกินไป

ตอนนี้ก็ยังทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

หลังออกจากสวนกุหลาบ เฮ่อเสี่ยวเหวินและหวังผิงนั่งเคียงข้างกันที่ด้านหลังรถ รู้สึกว่าเขาอารมณ์ไม่ดี

"มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?"

เฮ่อเสี่ยวเหวินถามหวังผิง “เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?”

หวังผิงเอียงศีรษะเพื่อมองเฮ่อเสี่ยวเหวิน

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะลูกจะคลอดหรือเปล่า ช่วงนี้ใจของเขากระสับกระส่ายมาก กลางคืนนอนไม่หลับบ่อย ลุกไปสูบบุหรี่ที่ระเบียงบ้านมาครึ่งคืนแล้ว เขามีมุมมองที่ชัดเจนเกี่ยวกับชีวิตและความตาย และเขามักจะรู้สึกว่าชีวิตของเขาจะอยู่ได้ไม่นาน แต่เขาก็ไม่เสียใจ

เขาใช้ชีวิตอย่างทรหดและจิตใจของเขาถูกทำให้เย็นลงจนกลายเป็นน้ำแข็งที่เย็นยะเยือกซึ่งไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างง่ายดายและน้อยคนนักที่จะสามารถทำให้มันอ่อนลงได้ แต่ชีวิตนั้นวิเศษมากในวัยนี้กลับได้มีชีวิตแต่งงานมีครอบครัวอีกครั้ง

เขาตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้

ผู้หญิงคนนี้กำลังตั้งท้องลูกของเขา

บางครั้งเมื่อคิดถึงมัน หวังผิงรู้สึกว่ามันไม่สมจริง

แต่ทันทีที่เขาเห็นเฮ่อเสี่ยวเหวิน ความรู้สึกที่แท้จริงก็กลับมา และเตือนเขาว่าเขาเป็นใคร

"ไม่มีอะไร."

หวังผิงเข้าใกล้เธอมากขึ้น จับหน้าท้องอ้วนของเธอ และเตือนด้วยน้ำเสียงอบอุ่นว่า “ยังมีเวลาอีกสองเดือน ดังนั้นอยู่แต่ในบ้านในช่วงนี้ไปก่อน ถ้าคุณอยู่ไม่ไหวจริงๆ แค่เรียกลั่วโยวและชีจิงจิงมาอยู่เป็นเพื่อนกับคุณ "

"ได้."

เฮ่อเสี่ยวเหวิน เชื่อฟัง เธอยังคงรู้สึกสบายเหมือนอยู่ในบ้าน เธอค่อยตกแต่งบ้าน รับประทานอาหารที่แม่บ้านหลิวเตรียมไว้ให้ ดูละครฟังวิทยุหรืออ่านหนังสือ ไม่ต้องพูดถึงว่าน่ารื่นรมย์เพียงใด

ในช่วงเวลานี้ หวังผิงยังลดงานบางอย่างและพักอยู่กับเธอที่บ้าน

คืนนั้น หลังอาหารเย็น หวังผิงนั่งบนโซฟาดูทีวีกับเฮ่อเสี่ยวเหวินเมื่อโทรศัพท์ดังขึ้น

ยวี่จิ้นเหวินโทรมา

หวังผิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและได้ยินคำพูดสองสามคำจากอีกฝั่งหนึ่ง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย

“ได้ ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”

เขาหยิบกุญแจรถและเสื้อคลุมและพูดกับเฮ่อเสี่ยวเหวินว่า “คุณรอผมที่บ้าน ผมจะออกไปสักครู่”