บทที่ 923 เฮ่อเสี่ยวเหวินถูกลักพาตัว

พูดถึงเฮ่อเสี่ยวเหวิน

หลังจากที่เธอขึ้นรถ เธอก็รู้สึกแปลก ๆ

เมื่อกี้รีบร้อนไปหน่อย เธอจึงไม่ทันได้มองว่าคือรถอะไร แต่นี่ไม่ใช่รถตำรวจแน่ ๆ

จู่ ๆ เธอนึกขึ้นได้ ตอนที่หวังผิงออกไปเขาหยิบกุญแจบนโต๊ะน้ำชา ขับรถส่วนตัวออกไป ต่อให้หวังผิงเกิดอะไรขึ้น รถที่มารับเธอก็จะต้องเป็นรถตำรวจที่อยู่ในเหตุการณ์ จะเป็นรถส่วนตัวไปได้ยังไงนะ?

อีกอย่างต่อให้เป็นรถส่วนตัว ก็น่าจะเป็นรถของเฮ่อคุนเอง

เฮ่อคุนชื่นชอบรถสปอร์ต และเปลี่ยนรถบ่อยมาก เรื่องนี้แม่ของเขาตามใจเขามาก แต่เกรงว่าเขาในฐานะข้าราชการ ขับรถสปอร์ตไปทำงานจะสะดุดตาเกินไป จึงซื้อรถเบนซ์ให้เขาคันหนึ่ง และเห็นได้ชัดว่ารถคันนี้ไม่ใช่รถเบนซ์

คนขับรถและคนที่นั่งข้างคนขับทั้งสองไม่ได้สวมชุดตำรวจ

เฮ่อเสี่ยวเหวินเกิดความระแวงขึ้น เธอเหลือบมองเฮ่อคุนที่นั่งอยู่ด้านข้าง เขานั่งอยู่ไกลจากเธอ ท่าทางพะว้าพะวังไม่เป็นสุข ขาสองข้างสั่นอยู่ตลอดเวลา เห็นได้ชัดว่าเขากำลังรู้สึกกลัวอยู่

เขากลัวหวังผิงพี่เขยของเขาจริง ๆ แต่ไม่ได้กลัวหวังผิงจะเกิดอะไรขึ้น

และทางที่รถคันนี้ขับเคลื่อน ก็ไม่ใช่ทางไปโรงพยาบาลของเมือง

ถูกหลอกแล้ว!

ความระแวงของเฮ่อเสี่ยวเหวินเริ่มทำงาน ถึงได้มั่นใจว่าตัวเองขึ้นรถผู้ร้าย

“โอ๊ย!”

จู่ ๆ เฮ่อเสี่ยวเหวินโก่งตัว กุมท้องไว้

เฮ่อคุนที่ประหม่าอยู่แล้ว เมื่อได้ยินเฮ่อเสี่ยวเหวินตะโกน เขาหวาดผวาไปหมด จนแทบจะกระโดดลุกจากที่นั่ง เขาถลึงตาโตมองเฮ่อเสี่ยวเหวิน “พี่ พี่เป็นอะไร?”

“ฉันปวดท้อง...”

เฮ่อคุนได้ยินแบบนี้ดวงตาแทบจะทะลักออก “หา? ไม่ใช่ว่าพี่จะคลอดแล้วหรอกนะ?”

เขาตื่นตระหนก มองไปทางสองคนข้างหน้า “พี่สองคน ทำยังไงดี...”

เฮ่อเสี่ยวเหวินก้มตัว มือแอบกดโทรศัพท์ เธอกำลังจะส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือให้หนานซ่ง ก็ได้ยินเสียงเย็นชามาจากด้านบนหัว “เธอทำอะไรน่ะ?”

หลังจากนั้น ปืนกระบอกหนึ่งก็จ่อเข้าที่หัวของเธอ ทำให้เฮ่อเสี่ยวเหวินมือชะงัก

กดเบอร์โทรออก เพียงแต่ภายในรถมีการติดตั้งอุปกรณ์ป้องกันสัญญาณ การโทรออกไร้ประโยชน์

โทรศัพท์ถูกคนที่นั่งอยู่ข้างคนขับยึดไป จากนั้นก็โยนออกไปนอกหน้าต่าง

รถที่ผ่านไปมาทับโทรศัพท์ ล้อบดขยี้จนแหลกละเอียด

เฮ่อเสี่ยวเหวินเริ่มใจสั่นขึ้นมา

เธอมองไปทางเฮ่อคุน ดวงตาเย็นชา แดงก่ำ เธอกัดฟันพูด “นายหักหลังฉัน”

เฮ่อคุนสบตาเข้ากับสายตากินคนของเธอ เขาสะดุ้งตกใจ หลบไปทางหน้าต่าง “พี่ พี่อย่าโทษฉัน ฉันไม่มีทางเลือก ฉัน...ถ้าฉันไม่ฟังพวกเขา ไม่ใช่แค่ฉัน พ่อแม่ก็ต้องตายไปด้วย...”

เฮ่อเสี่ยวเหวินหัวเราะเยาะ สายตาของเธอเย็นชา

“ดังนั้นพวกนายจึงใช้ชีวิตของฉัน แลกกับชีวิตของพวกนาย?”

“ยัง ยังไงพี่ก็เป็นผู้หญิง ลูกสาวที่แต่งงานออกไปคือน้ำที่สาดออกไป ฉันต่างหากที่เป็นอนาคตของตระกูลเฮ่อ”

จู่ ๆ เฮ่อคุนพูดได้เต็มปากเต็มคำ “เพื่อตระกูลเฮ่อ พี่เสียสละหน่อยเถอะ”

เขามองไปทางสองคนข้างหน้า แล้วประนมมือ อ้อนวอนอย่างต่ำต้อย “พี่ชายทั้งสอง พวกพี่ให้ฉันทำ ฉันก็ทำแล้ว ตอนนี้ปล่อยฉันไปได้แล้วยัง? ฉันรับรองว่าออกไปแล้วจะลืมเรื่องนี้ซะ ไม่มีทางพูดซี้ซั้วเด็ดขาด”

รถหยุดกะทันหันข้างทาง เฮ่อคุนเดินโซเซลงจากรถ เฮ่อเสี่ยวเหวินฉวยโอกาสนี้อยากจะกระโดดลงจากรถ แต่กลับถูกคนคว้าหลังคอไว้ และเฮ่อคุนก็ขวางประตูรถไว้ จากนั้นก็ปิดประตูลงต่อหน้าเธอ