บทที่ 938 สาบานว่าจะปกป้องบ้านของพวกเขา

หนานซ่งและยวี่จิ้นเหวินฟังคำพูดย้อนหลัง หันศีรษะไปพร้อม ๆ กันและกะพริบตา

เหมือนพวกเขาได้ยินอะไร

คือสิ่งที่พวกเขาคิดว่ามันหมายถึงอะไร?

หลัวกัง ได้ยินก็หันศีรษะและมองกลับมาด้วยคิ้วหนักสองข้าง "คุณกำลังพูดถึงอะไร?"

เจ้าเด็กพวกนี้จะทำให้เขาสับสนว่านายเค และเขาจะเหมือน จี้อวิ๋นและเฉิงเซี่ยน

พวกเขาเป็นคู่แล้วพวกเขาคืออะไร

เขาต้องการเป็นเจ้านายของเขา แต่ หลัวกัง ต้องการหรือไม่?

แม้ว่าเขาจะเป็นเช่นเดียวกับซุนหงอคงกระโดดออกมาจากรอยร้าวในหินโดยไม่มีพ่อหรือแม่ เขาก็ไม่ต้องการอาจารย์ที่เหมือนพระถังอยู่เคียงข้างเขา และสวดมนต์บทสวดที่แน่นแฟ้นตลอดทั้งวัน

มันทั้งรำคาญและน่าเบื่อ

เขาแตะถุงหัวใหญ่ที่กระแทกไปข้างหน้า และมองดูหลัวกังอย่างงงๆ “คุณไม่ได้ต่อสู้กับอาจารย์ทั้งวันและขู่ว่าจะฆ่าเขาเหรอ?”

อะไรคือ "คำพูดที่ไม่น่าแปลกใจที่ตาย" หลังจากฟังไปข้างหน้า พวกเขาอดไม่ได้ที่จะจับหน้าผากของพวกเขา แต่ หนานซ่งและ ยวี่จิ้นเหวินหันศีรษะอย่างรวดเร็วเพื่อมองไปที่ หลัวกัง

คำว่า "ซุบซิบ" ถูกเขียนขึ้นทั่วใบหน้าของเขา

หลัวกัง ได้ยินคำพูดที่ดูถูกเหยียดหยาม: "เขายังบอกว่าเขาจะฆ่าฉัน ปล่อยให้เขาลองดู"

หนานซ่ง : "..."

เห็นได้ชัดว่าคนตรงหน้าเริ่มหยาบ สหายหลัวยังไม่เข้าใจว่า 'การกระทำ' นี้ไม่ใช่ 'การกระทำ' ของอีกฝ่าย

เธอและ ยวี่จิ้นเหวินมองหน้ากันอย่างเงียบ ๆ และตัดสินใจที่จะระงับความอยากรู้อยากเห็นชั่วคราวและรอการพัฒนาที่ตามมา

*

โดยระหว่างทางมีบอดี้การ์ดไปด้วย พวกเขามาถึงเมืองเป่ยด้วยความปลอดภัย

เมื่อรู้ว่าหนานซ่งและ ยวี่จิ้นเหวินกำลังจะกลับมาอาศัยอยู่คฤหาสน์เก่าตระกูลยวี่ นายหญิงยวี่สั่งให้คนใช้ทำความสะอาดและเปลี่ยนของใช้ใหม่ในห้องไว้ล่วงหน้าหนึ่งวัน

“เอาของแหลมๆ พวกนี้ออกให้หมด แล้วในห้องน้ำมีเสื่อกันลื่นไหม...”

คุณหญิงยวี่สองและคุณหญิงยวี่สามก็ตรวจดูมุมห้องทีละมุมด้วย และพวกเขาระมัดระวังตัวมากกว่าตอนตั้งท้องเองเสียอีก

“แม่!” ยวี่เจ๋ออวี่ตะโกนออกไปข้างนอก “พี่ชายและพี่สะใภ้ของกลับมาแล้ว!”

"มาถึงแล้วหรือ"

คุณหญิงยวี่สองและคุณหญิงยวี่สามรีบทักทายพวกเขาจากสนาม พวกเขาดีใจมากเมื่อเห็น หนานซ่งพูดว่า "โอ้" ด้วยตัวเอง และไม่มี ยวี่จิ้นเหวินอยู่ในสายตาของพวกเขา

ไม่เพียงแต่พวกเขา คุณท่านยวี่สองและคุณท่านยวี่สามก็เป็นเช่นนี้ เมื่อ หนานซ่งเข้ามาที่ประตู รอยยิ้มบนใบหน้าของพวกเขาไม่เคยหยุดนิ่งและพวกเขาก็มีความสุขมากกว่าตอนที่พวกเขากำลังจะเป็นพ่อ

ยวี่เฟิ่งเจียวและ หนานซ่งจับมือกันราวกับเป็นพี่น้องกัน ล้อมรอบไปด้วยทุกคนและพูดคุยกัน ยวี่จิ้นเหวินไม่มีความรู้สึกถึงการดำรงอยู่เลย และทุกคนก็แออัดอยู่ด้านนอก

'สถานะในครอบครัวของเขาในตอนนี้ได้หายไปแล้ว

ยังดียังมี ยวี่เจียหางและ ยวี่เจ๋ออวี่ ที่ยังสนใจถามเขา

“พี่ใหญ่ กำลังจะเป็นพ่อคนแล้ว มาสัมภาษณ์หน่อย รู้สึกยังไงบ้าง?”

ยวี่จิ้นเหวินมองดู ยวี่เจ๋ออวี่ แยกฟันขาวขนาดใหญ่มาทางเขา ยิ้มเหมือนลิงปากใหญ่และพูดว่า "ผมมีความสุขมากที่ได้พบพี่"

“แน่นอน มีความสุข!” ยวี่เจ๋ออวี่ ดูได้ใจ “ผมจะเป็นลุงเล็กเร็วๆ นี้ ผมจะไม่ใช่คนที่เล็กที่สุดในครอบครัว และจะมีหลานชายตัวน้อยที่สามารถรังแกได้”

ฉันว่าแล้วเด็กคนนี้ต้องมีความคิดนี้

ยวี่จิ้นเหวินเหลือบมองเขาด้านข้าง บีบคอของเขาด้วยฝ่ามือขนาดใหญ่ “ต้องการรังแกลูกสาวของฉันเหรอ ห๊ะ?”

ยวี่เจ๋ออวี่ หดคอของเขาและพูดด้วยความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะอยู่รอด "ถ้าเป็นหลานสาวตัวน้อยฉันจะไม่รังแก แต่พี่ใหญ่ เป็นลูกสาวเหรอ?"