บทที่10 แถมยังเป็นผู้หญิงที่หลอกลวง

ตอนเที่ยง ผู้คนในแผนกฝ่ายประชาสัมพันธ์ของบริษัทยวี่กรุ๊ปทำงานล่วงเวลา ยุ่งอยู่กับการถอนการค้นหาที่ยอดฮิต

ห้องทำงานของประธาน ผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์กำลังอธิบาย "ประธานยวี่ คุณหนูโจ๋เป็นคนขอให้เราโพสต์ เนื้อหาในบทความเธอก็เป็นคนเอามาให้เรา และยังกำชับไม่ให้พิมพ์ตกหล่นแม้แต่คำเดียว พวกเราคิดว่าเป็นความปรารถนาของคุณ...”

ยวี่จิ้นเหวินกำลังดูเอกสาร ท่าทางดูเรียบๆ แต่เครื่องแต่งกายสีเข้มบนร่างกายของเขา ผสมผสานกับโทนสีของบริษัท ทำให้ทั้งตัวของเขาดูเคร่งขรึม เย็นยะเยือกราวกับทะเลสาบ

ก่อนที่ผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์จะพูดจบ เขาวางเอกสารในมือลง พูดด้วยเสียงต่ำ “คุณคิดว่า?”

"ฉัน..." ผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์มีเหงื่อออกที่หน้าผาก หลังของเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ มองประธานด้วยแววตาที่อ้อนวอน

มองด้วยสายตาที่เย็นชา และพูดกับผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ว่า “ผมคิดว่า คุณควรยื่นใบลาออกกับฝ่ายทรัพยากรบุคคล”

ผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยลากออกไป

เหอจ้าวที่อยู่ด้านข้างรายงานกับยวี่จิ้นเหวินว่า "ประธานยวี่ การค้นหายอดฮิตถูกลบออกแล้ว และฝ่ายปฏิบัติการบอกว่ามีการถูกแฮ็กถูกแฮ็ก ฝ่ายประชาสัมพันธ์ก็ได้คุยกับสื่อแล้ว หวังว่าจะลดความสูญเสียได้น้อยลง แต่ว่า หุ้นและกองทุนของบริษัทยวี่กรุ๊ปร่วงลงเป็นจำนวนมากเนื่องจากผลกระทบนี้ โดยเฉพาะบริษัทยวี่จวิเวลรี่ สินค้าคอลเลคชั่น ‘หนึ่งเดียวหนึ่งใจ’ ที่กำลังจะวางขาย ชาวเน็ตต่างพากันคว่ำบาตร...”

ในยุคของสื่อ บทความเล็กๆเพียงบทเดียวมีผลรุนแรงมากกว่าที่คิด ยวี่จิ้นเหวินเริ่มรู้สึกกังวล

เหอจ้าวเห็นสีหน้าของยวี่จิ้นเหวิน กัดฟันพูดออกมาว่า: "ชาวเน็ตรู้ว่านี่เป็นการแต่งงานครั้งที่สองของคุณ และตอนนี้กำลังค้นหาภรรยาของคุณ...ไม่ คุณหนูลู่ พวกเขาอยากรู้ว่าสาวธรรมดาแบบไหนทำไมถึงได้แต่งงานกับครอบครัวที่มั่งคั่ง ถ้าเป็นแบบนี้ อีกไม่นานคุณหนูลู่ต้องถูกค้นพบแน่นอน กลัวว่าจะกระทบต่อความปลอดภัยของเธอ คุณว่าเราควร...”

ยวี่จิ้นเหวินขมวดคิ้วและพูดอย่างเคร่งขรึม: "หาเธอให้เร็วที่สุด"

“ครับ” เหอจ้าวตอบและพูดอีกครั้ง: “อีกอย่าง นายท่านโทรมาบอกว่าให้คุณกลับบ้าน”

สีหน้ายวี่จิ้นเหวินยังคงนิ่ง ยืนขึ้น ติดกระดุมชุดสูทของเขา และกล่าวว่า "เตรียมรถ ไปที่บริษัทยวี่จิวเวลรี่ก่อน"

ในรถ เหอจ้าวนั่งเบาะหลัง ถือแท็บเล็ตเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ เขาปัดดูรูปภาพ ทันใดนั้นก็ถูกดึงดูดโดยรูปเงาของประธานหญิง “มีเสน่ห์มาก"

เมื่อรู้สึกถึงการจ้องมองของเจ้านายที่อยู่ถัดจากเขา เหอจ้าวไอแห้ง กำลังจะปัดรูปทิ้งก็ถูกยวี่จิ้นเหวินแย่งแท็บเล็ตไป เขาจ้องมองเงาด้านหลังในรูปภาพ ยิ่งดูยิ่งรู้สึกคุ้นเคย

แต่จำไม่ได้ว่าเคยเห็นที่ไหน

เหอจ้าวใจลอยในเวลาทำงาน เขาจึงรีบกดหาสถานที่ตั้งของรูปถ่ายเพื่อหาข้อแก้ตัวให้ตัวเอง “รูปถ่ายถูกโพสต์โดยพนักงานของบริษัทตระกูลหนาน คนในภาพน่าจะเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลหนาน"

คุณหนูใหญ่ของตระกูลหนาน?

ยวี่จิ้นเหวินซูมภาพ มองไปที่แผ่นหลัง หัวใจของเขาเต้นแรงอย่างอธิบายไม่ถูก เขาเม้มริมฝีปากแล้วถาม "มีรูปถ่ายด้านหน้าไหม?"

เหอจ้าวส่ายหัวด้วยท่าทางเขินอาย “จะว่าไปแล้วก็น่าแปลก คุณหนูใหญ่คนนี้ถูกเลี้ยงดูมาในบ้านตั้งแต่ยังเด็ก ไม่เคยไปโรงเรียน มักจะเรียนที่บ้าน ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับเธอในโซเซียล แม้แต่ชื่อก็หาไม่พบ ผมเคยหารูปของเธอในโซเซียลก็หาไม่เจอ ผมว่ามันน่าแปลกมากที่รูปนี้จะโผล่ออกมา ไม่รู้ว่าเป็นรูปจริงหรือปลอม”

เขาพูดพล่าม ทันทีที่พูดจบ รูปภาพบนแท็บเล็ตก็หายไป แสดงข้อผิดพลาดของข้อมูล กดที่รูปอีกครั้ง แต่รูปถูกลบไปแล้ว และรูปภาพก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ดวงตาของเหอจ้าวเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ "นี่มัน..." เกินไปแล้ว

แม้แต่รูปด้านหลังก็ไม่อนุญาต?

เขาคิดว่าเจ้านายของตัวเองเป็นคนเก็บตัวมากแล้ว ไม่คิดว่าบนโลกนี้จะมีคนที่เก็บตัวกว่าประธานยวี่อีก เข้ากับโลกที่ฉูดฉาดวุ่นวายไม่ได้