บทที่117 ตามง้อภรรยาไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ชีวิตก็สำคัญเหมือนกัน

ฝนตกหนักพร้อมพายุ พายุในคืนนี้ค่อนข้างรุนแรง

ยวี่จิ้นเหวินและเหอจ้าวยืนอยู่ท่ามกลางพายุ

เหอจ้าวยืนถือร่มข้างยวี่จิ้นเหวิน ประธานยวี่ไม่ให้เขาไป เขาก็ทำได้เพียงยืนอยู่ตรงนี้ ไม่คิดว่าลมจะแรงขนาดนี้ เริ่มรู้สึกทนไม่ไหวแล้ว...

“ประธานยวี่ เรากลับไปที่รถกันเถอะ ฝนตกหนักมาก!”

เหอจ้าวรู้สึกขมขื่น อยากจะบอกว่า ตามง้อภรรยาไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ชีวิตก็สำคัญเหมือนกัน จะเป็นศัตรูกับพระเจ้าหรือไง?

ใบหน้าของยวี่จิ้นเหวินเย็นชา และยืนนิ่งอย่างหนักแน่น

พูดตามตรง เขารู้สึกว่าการ “เปียกฝน"วิธีนี้เป็นวิธีที่งี่เง่ามาก ราวกับละครน้ำเน่า ไม่เหมาะกับวิถีของเขา เขาเหมาะกับละครศิลปะการต่อสู้มากกว่า

ยิ่งไปกว่านั้นวิธีนี้ใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ถ้าใช้อีกจะดูออกว่าปลอม

แต่ฟู่ยวี่บอกเขาว่า--

“นายต้องเชื่อฉัน ฉันเคยมีแฟนมาเยอะ ผู้หญิงมักใจอ่อน พวกเธอทนไม่ไหวกับการแสดงที่น่าสงสารท่ามกลางสายฝน ในเมื่อพระเจ้าปูทางมาให้แล้ว นายก็ลองๆไปเถอะ”

ที่อาคาร พนักงานของบริษัทหนานจิวเวลรี่พากันยืนดูอยู่ที่หน้าต่าง มองดูฉากนี้ ราวกับว่าพวกเขากำลังดูละคร

“โอ้พระเจ้า การแสดงของคุณยวี่ยอดเยี่ยมมาก ยืนอยู่กลางสายฝนก็เหมือนภาพวาดด้วยหมึก รู้สึกเหมือนเป็นพระเอกในละคร ฉันชอบฉากนี้มาก”

“ข้างนอกฝนตกหนักมาก ดูผู้ช่วยเหอสิ รู้สึกเหมือนเขากำลังจะปลิวไปตามลม ร่มก็พัง ช่างอนาถเหลือเกิน!”

คุณเอด้าไดเรกเตอร์แผนกออกแบบเอนตัวไปมอง และอดไม่ได้ที่จะพูดกับหนานซ่ง "คุณเรียกเขาเข้ามาไหม หรือไม่ก็ลงไปดูสักหน่อย ข้างนอกฝนตกหนักมาก ถ้าไม่สบายขึ้นมาจะทำอย่างไร?”

หนานซ่งมีสีหน้าเย็นชา สีหน้าของเธอไม่แยแส "ถ้าอยากไม่สบายก็ปล่อยให้เขาไม่สบาย”

พูดจบเธอก็หันหลังเดินจากไปอย่างเฉยเมย

"..."

พนักงานมองหนานซ่งที่กำลังจากไปอย่างเงียบๆ และอุทานว่า "นี่คือความใจแข็งของสตรีผู้แข็งแกร่ง"

ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ?

เอด้าคิดทบทวนสิ่งที่หนานซ่งพูด อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ และเตือนนักออกแบบหญิงคนอื่นว่า "อย่าเลียนแบบประธานหนานนะ ปากร้าย ใจแข็ง เดี๋ยวจะหาแฟนไม่ได้”

“อาจารย์” หนานหลินทนไม่ได้ที่มีคนว่าพี่สาวของเธอ

เอด้ารีบเปลี่ยนคำพูด “แน่นอน ถ้าพวกเธอสวยและรวยเหมือนประธานหนาน ก็ไม่จำเป็นต้องแต่งงาน มีเงินมากมายไว้ใช้เองสบายจะตาย~”

ผู้หญิงทุกคนหัวเราะ มันคือความฝันของพวกเธอ

“แต่ประธานยวี่ก็ไม่เลวเหมือนกัน ทั้งหล่อและรวย แถมยังโสดด้วย เหมาะสมกับประธานหนานของเราที่สุด ถ้าพวกเขาอยู่ด้วยกัน ก็คงจะเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่ง ไร้เทียมทาน!”

“ฉันเห็นด้วย! แถมประธานยวี่ยังเป็นคนสง่างาม ไม่ดูอ่อนแอเหมือนทายาทเศรษฐีบางคน ไม่ว่ายังไงก็ดีกว่าคนตระกูลฉิน”

“ไม่รู้ว่าประธานยวี่จะยืนอยู่ตรงนั้นอีกนานแค่ไหน ฉันรู้สึกปวดใจ…”

ทุกคนแสดงความสงสาร อยากเข้าไปเกลี้ยกล่อมให้ประธานหนานใจอ่อน แต่ทันใดนั้นก็เห็นยวี่จิ้นเหวินจัดเสื้อผ้า แล้วขึ้นรถจากไปอย่างสง่างาม

“ไป...ไปแล้ว?”

ทุกคนมองดูยวี่จิ้นเหวินขึ้นรถอย่างแปลกใจ และรถสีดำค่อยๆขับหนีฝนไป ทุกคนต่างมองหน้ากัน: แค่นี้?

——