บทที่15 ถ่านไฟเก่ายังร้อน

ยวี่จิ้นเหวินเดินออกมาจากอพาร์ทเมนต์ พอได้สัมผัสอาการเย็นด้านนอกถึงได้รู้สึกว่าความหงุดหงิดในใจของเขานั้นได้ลดทอนลงไปบ้าง

เหอจ้าวเดินไปเปิดประตูหลังให้กับเขา รอเขาขึ้นรถอย่างนอบน้อม ยวี่จิ้นเหวินหยุดเดินแล้วถามเขา "ตามหาร่องรอยของลู่หนานซ่งเจอหรือยัง?"

"ยังครับ......"

ยวี่จิ้นเหวินหงุดหงิด "ไม่ได้เรื่อง!"

ผู้ช่วยพิเศษเหอก้มหน้าลงต่ำ ชีวิตนี้ยังไม่เคยมีครั้งไหนที่เขาทำพลาดหรือพ่ายแพ้

รู้ว่าบอสนั้นเกลียดข้ออ้างมากที่สุด แต่เขาก็ยังรั้นจะอธิบาย: "ดูเหมือนว่าร่องรอยของคุณนายจะโดนคนอื่นลบไปครับ เหมือนตั้งใจไม่ให้เราหาตัวเจอ นักสืบใต้ดินที่ผมจ้างไว้ดูเหมือนจะไม่เก่งเท่าอีกฝ่าย"

แววตาของยวี่จิ้นเหวินมืดดำ ตกลงแล้วเป็นใครกันที่ต้องการปิดบังร่องรอยของลู่หนานซ่ง?

พอขึ้นรถ เหอจ้าวก็ส่งข้อมูลที่ได้มาจากโรงพยาบาลให้กับยวี่จิ้นเหวิน "ผมไปตามสืบที่โรงพยาบาลมา มีเรื่องน่าสงสัยอยู่สองเรื่อง"

ยวี่จิ้นเหวินพลิกอ่านข้อมูล "ว่ามา"

"เรื่องแรก ตอนนี้ชื่อของคุณนายหายไปจากใบรายชื่อพยาบาลที่ทำงานในโรงพยาบาลซื่อลี่เมื่อสามปีก่อน แต่ตอนนั้นที่บอสกับคุณนายกำลังจะแต่งงานกัน ผมเคยตรวจสอบเธออย่างละเอียดมาแล้ว ตอนนั้นยังมีชื่อของเธออยู่บนใบรายชื่อ"

เขาเอาเอกสารที่ทางโรงพยาบาลเก็บเอาไว้กับเอกสารที่ตัวเองมีมาเทียบกัน ยวี่จิ้นเหวินอ่านมัน ก็เห็นว่ามีเพียงกระดาษแผ่นเดียวเท่านั้นที่มีชื่อ 'ลู่หนานซ่ง' อยู่

ลู่จิ้นเหวินเงียบไปครู่ใหญ่ "เธอเป็นพยาบาลอัตราจ้างหรือเปล่า?"

เหอจ้าวตอบ: "อาจจะเป็นไปได้ว่าโดนเรียกตัวมาให้ช่วยกะทันหันครับ สองสามวันมานี้ผมตามไปสอบถามพวกพยาบาลที่อยู่ในใบรายชื่อ พวกเธอบอกว่าจำคุณนายไม่ได้เลย รู้แค่ว่าเธอนั้นโชคดีมาก ๆ"

ยวี่จิ้นเหวินเงยหน้า ถามขึ้นอย่างสงสัย "โชคดีเรื่องอะไร?"

เหอจ้าวกระแอมเบา ๆ "ได้แต่งงานกับบอสไงครับ"

ยวี่จิ้นเหวินชะงักไปเล็กน้อย คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันทันที "เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว ว่าต่อ"

"ครับ เรื่องที่สองก็คือ ผมบังเอิญตรวจเจอว่าหมอที่มาผ่าตัดให้กับบอสในตอนนั้น ไม่ใช่หมอของโรงพยาบาลซื่อลี่ แต่เป็นหมอที่มาจากต่างประเทศ ชื่อ เกรซ"

ดวงตาของยวี่จิ้นเหวินหรี่ลง อาการของเขาในตอนนั้นสาหัสมาก เรียกได้ว่าเขานั้นถูกช่วยชีวิตขึ้นมาจากประตูนรกเลยด้วยซ้ำ ต้องขอบคุณฝีมือการผ่าตัดของคุณหมอคนนั้น

"แล้วหมอที่ชื่อเกรซคนนั้นตอนนี้ทำงานอยู่ที่ไหน?"

"เรื่องแปลกก็แปลกตรงนี้แหละครับ คุณหมอเกรซ โดนย้ายจากต่างประเทศมาที่โรงพยาบาลซื่อลี่ พอผ่าตัดให้บอสเสร็จก็กลับไปอีก เหมือนกับว่ามาที่นี่เพื่อที่จะมาผ่าตัดให้กับบอสอย่างไรอย่างนั้นเลย"

ยวี่จิ้นเหวินเดาว่าอาจจะเป็นคุณตาที่เป็นคนจ้างหมอมาจากต่างประเทศเพื่อรักษาเขาโดยเฉพาะ เขามองไปทางเหอจ้าว "แล้วเรื่องสองเรื่องที่นายพูดมา มันมีความเกี่ยวข้องกันไหม?"

เหอจ้าวลองคิด ๆ ดู แล้วบอกออกมา: "ดูเหมือนว่าจะไม่มีนะครับ"

ยวี่จิ้นเหวินโยนเอกสารพวกนั้นใส่หน้าเขา เหอจ้าวยื่นมือออกไปรับ แล้วก็แอบซี้ดปากเบา ๆ

ผู้ช่วยอะไรกัน ฝากความหวังอะไรเอาไว้ไม่ได้เลย

ยวี่จิ้นเหวินหงุดหงิดมาก ๆ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาใครบางคน แป๊บเดียวอีกฝ่ายก็รับสาย แต่กลับมีเสียงซี้ดปากดังออกมาให้ได้ยิน เขายิ่งหงุดหงิด "เป็นอะไร บาดเจ็บรึไง?"

"ไม่เป็นไร เมื่อกี้ถูกใจผู้หญิงคนหนึ่ง แต่กลายเป็นว่ายังไม่ทันได้กินเหยื่อก็โดนเธอทุ่มเอาเสียก่อน แถมยังโดนตบด้วย"

สำหรับเพื่อนที่ทำตัวเหมือนเพลย์บอยคนนี้ ยวี่จิ้นเหวินมีให้แค่สองพยางค์เท่านั้น "สมควร"

ฟู่ยวี่โดนตบมาแต่ดูเหมือนจะยังอารมณ์ดีอยู่ "สาว ๆ ที่เมืองหนานทั้งสวยทั้งเด็ด ฉันชอบ"

เรื่องที่ยวี่จิ้นเหวินสนใจไม่ใช่ผู้หญิง เขาถามขึ้นเบา ๆ "แกไปทำอะไรที่เมืองหนาน?"

"ผู้ใหญ่ที่บ้านอยากจะทำสนามแข่งม้าไว้เล่น ถูกใจพื้นที่ฝั่งเหนือของเมืองหนาน เลยให้ฉันมาดู" ฟู่ยวี่ดื่มเหล้าเข้าไปอีกอึก แล้วถามเขา "เป็นไง ธุรกิจสนามแข่งม้า จะลองมาเที่ยวหน่อยไหม?"