บทที่214 ฉันชอบเกมที่น่าตื่นเต้นที่สุด

“ผั๊วะ!”

หมัดหนักต่อยเข้าที่แก้มของหนานหนิงจู๋ ทำให้เนื้อที่แก้มของเขาสั่นอย่างรุนแรง

หนานหนิงจู๋รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของฟัน รู้สึกมึนไปชั่วขณะ รู้สึกเจ็บปวดอยู่เป็นเวลานาน

กู้เหิงยิ้มอย่างชั่วร้ายที่มุมปากของเขา "คุณชายสาม คุณชอบมันไหม?"

“แกกล้าต่อยพ่อตางั้นเหรอ...”

หนานหนิงจู๋จ้องกู้เหิงด้วยดวงตาสลัวและคายเลือดออกจากปากของเขา "แกอย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าแกกำลังคบหาดูใจกับลูกสาวของฉัน แกไม่กลัวว่าฉันจะไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานของพวกแกงั้นเหรอ?”

กู้เหิงเยาะเย้ยอย่างเย็นชา "หลินหลินไม่ยอมรับว่าคุณเป็นพ่อเธอด้วยซ้ำ คุณกล้าเรียกตัวเองว่าพ่อตาเหรอ? จะว่าไป ตอนนี้หลินหลินโตแล้ว ทรัพย์สินก็อยู่ในมือของหนานซ่ง คุณจะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยมันสำคัญด้วยเหรอ?”

“ไอ่ชั่ว...”

หนานหนิงจู๋ด่าไม่หยุด จึงถูกกู้เหิงต่อยไปที่หน้าอีกครั้ง เขาพูดอย่างเย็นชา : “สองหมัดนี้เพื่อหลินหลิน ต่อไปถ้าแกกล้าคิดที่จะแตะต้องเธออีก ฉันรับประกัน ว่าฟันของแกได้ร่วงหมดปากแน่!”

...

หลังจากออกจากโรงพยาบาล หนานซ่งเดินอยู่ข้างหน้า ถามกู้เหิง “หนานหนิงจู๋เป็นยังไงบ้าง?”

กู้เหิงตอบตามความจริง: "ฉันไม่ได้ต่อยแรง ... "

เมื่อเห็นหนานซ่งเหลือบมอง เขาเสริมทันทีว่า “แต่ก็ไม่เบา”

"อืม"

หนานซ่งจึงพอใจและเดินหน้าต่อไป "ต่อไปนี้ฝากนายดูแลหลินหลินด้วยนะ อย่าให้ใครรังแกเธอ ถ้านายทำให้เธอเสียใจแม้แต่น้อย นายได้เห็นดีแน่”

“รับทราบ!” กู้เหิงตอบอย่างเด็ดขาดโดยไม่ลังเล

หลังจากขึ้นรถ รถออกเดินทางไปที่บ้านตระกูลฉิน

กู้เหิงหันไปถาม "ประธานหนาน เราจะไปรับหนานหยากลับมาจากตระกูลฉินจริงเหรอ? ฉันขอพูดอะไรหน่อย หนานหยาถูกหนานหนิงไป่เลี้ยงจนเสียคนไปนานแล้ว ต่อให้คุณสั่งสอนเธอแค่ไหน เธอก็แก้ไม่ได้แล้ว”

“ฉันรู้ เดิมทีฉันก็ไม่มีความคิดที่จะพาเธอกลับบ้าน”

หนานซ่งมองดูการเคลื่อนไหวของบริษัทตระกูลฉินบนแท็บเล็ต ปัดนิ้วบนหน้าจออย่างเงียบๆ และพูดว่า “แต่คุณปู่พูดถูก ตระกูลหนานของเรา จะปิดประตูตีแมวสั่งสอนกันเองยังไงก็ได้ แต่จะไม่ยอมให้คนอื่นมารังแก”

กู้เหิงรู้ว่านายท่านและหนานซ่งเป็นคนดื้อรั้น ดังนั้นเขาจึงหยุดเกลี้ยกล่อม แต่กล่าวว่า "บริษัทตระกูลฉิน มีการเติบโตมากในช่วงนี้ เป้าหมายพุ่งขึ้นสูงเทียบเท่าบริษัทตระกูลหนานเรื่อยๆ”

หนานซ่งยิ้มอย่างเฉยเมยและจ้องไปที่แนวโน้มหุ้มของบริษัทตระกูลฉิน

“หลายปีมานี้บริษัทตระกูลหนานปิดทองหลังพระ ทำให้บริษัทตระกูลฉินได้ผลประโยนช์เข้าไปเต็มๆ ไม่แปลกใจที่พ่อลูกตระกูลฉินจะหยิ่งผยอง คำสุภาษิตพูดว่ายังไงนะ? คางคกขึ้นวอ”

หนานซ่งทำแนวต้านจังหวะของแนวโน้มหุ้น ด้วยสายตาที่เย็นชา

“งั้นก็ให้พวกเขาได้เล่นกับจังหวะการเต้นของหัวใจสักหน่อย ฉันชอบเกมที่น่าตื่นเต้นที่สุด”

——

ออกจากสนามบินเมืองเป่ย ยวี่จิ้นเหวินไม่ได้กลับไปที่คฤหาสน์ยวี่ แต่กลับไปที่บ้านเก่าของเขา

ทันทีที่ไปถึงห้องสมุดก็เข้าไปคุยกับนายท่านยวี่เกี่ยวกับโครงสร้างใหม่ของบริษัทยวี่จิวเวลรี่ ยวี่หังเหยียนฟังอยู่พักหนึ่งก็เข้าใจจุดประสงค์ของเขาทันที “แกอยากปฏิรูป?”

ยวี่จิ้นเหวินยืนอยู่ที่หน้าโต๊ะ “ถ้าพูดว่าปฏิรูป มันฟังดูจริงจังไปหน่อย แต่ก็ต้องยอมรับว่ารูปแบบธุรกิจปัจจุบันของยวี่จิวเวลรี่นั้นเก่ามากจริงๆ ถ้ามันยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ท้ายที่สุดเราจะตามคนอื่นไม่ทัน”

เขาระบุปัญหาในปัจจุบันของบริษัทยวี่จิวเวลรี่ และสภาวะตลาดในปัจจุบันอย่างเป็นระบบ ยอมรับความผิดพลาดของเขาอย่างตรงไปตรงมา