บทที่33 กฎที่เรียนมาตั้งแต่เด็กมันหายไปอยู่ในท้องเธอหมดแล้วหรือไง!

หนานหยาโดนหนานซ่งสั่งสอนไปชุดใหญ่ จากนั้นเธอก็พอจะดีขึ้นบ้างอยู่สองสามวัน

ตอนแรกเธอนั้นตั้งใจจะบอกเรื่องนี้กับพ่อ จะให้พ่อมาช่วยออกหน้าจัดการแทน แต่ว่าหนานหนิงไป่กับหนานหนิงจู๋ได้ยินมาว่าที่ยูนนานมีนักโบราณคดีมาปล่อยของสะสมดี ๆ หลายชิ้น ทั้งสองก็เลยพากันไป แถมติดต่อใครไม่ได้เลยด้วย

แมวไม่อยู่หนูร่าเริง

ช่วงนี้เจ้าหนูหนานซ่งตัวนี้ก็ไม่ได้ว่าง ตอนนี้หนานหนิงไป่กับหนานหนิงจู๋ไม่อยู่ เธอรับเรื่องต่าง ๆ ในบริษัทตระกูลหนานมาจัดการ ภายในบริษัทก็มีการเปลี่ยนแปลงสายเลือดครั้งใหญ่ วิธีการต่าง ๆ ก็ได้ทำอย่างถูกต้องตามประเพณี-ใครที่ทำตามที่ฉันสั่งคนนั้นก็อยู่รอด ส่วนใครที่ขัดคำสั่งฉันก็ไม่มีที่ยืน

ภายใต้บริษัทใหญ่นั้นก็ยังมีบริษัทเล็ก ๆ อีกมากมาย หลังจากที่ผ่านการคัดเลือกจากแผนกต่าง ๆ ในทุก ๆ วันมักมีเรื่องด่วนเข้ามาให้จัดการจำนวนไม่น้อย วันหนึ่งอย่างน้อยก็ต้องมีประชุมสักสามประชุม เพื่อให้มั่นใจว่างานสำคัญจะสามารถตามกันได้ทัน

"โปรเจกต์เครื่องประดับในหัวข้อ 'ดอกกุหลาบ' โดนพูดถึงเยอะมากและโดนพูดถึงในทิศทางที่ดี เราได้รับการตอบรับที่ดีตั้งแต่เริ่มเปิดตัว ศิลปินที่อยู่ภายใต้สังกัดของบริษัทหนานซิงเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ก็ช่วยกระจายข่าวทำให้ได้รับความสนใจจากเหล่าแฟนคลับ แล้วก็ได้มีการรวบรวมเรื่องราวเกี่ยวกับความรักเอาไว้จำนวนมาก......."

ผู้จัดการฝ่ายการตลาดรายงานถึงความคืบหน้าของงาน ฝ่ายออกแบบก็นำเสนอแบบให้ดู หนานซ่งฟังไปด้วยดูไปด้วย ไม่วายพยักหน้าติดกันซ้ำ ๆ "

ในโลกแห่งยุคโลกาภิวัตน์คนมักจะใส่ใจในเรื่อง 'ทุกคนมีโอกาสเข้าร่วม' เมื่อชาวเน็ตให้ความสนใจและเข้าร่วมกันจำนวนมาก โอกาสในการทำก็จะมีมากขึ้น บวกกับของรางวัลและเงินรางวัลจำนวนไม่น้อยที่เป็นตัวดึงดูดพวกเขา สิ่งที่ได้รับมาก็ถือว่าเป็นผลลัพธ์ที่ค่อนข้างดี

"แบบทั้งสามรูปนี้ดูดีเลยทีเดียว รีบสร้างชิ้นงานออกมาให้ไวที่สุด ถัดไปพวกเราก็สามารถเลือกคนที่จะมาเป็นพรีเซนเตอร์ได้แล้ว"

ผู้จัดการแผนกออกแบบกับผู้จัดการของศิลปินต่างก็พากันพยักหน้าแล้วหันไปมองทางหนานซ่ง "ความหมายของคุณคือ ดาราหนึ่งคนต่อของหนึ่งชิ้น?"

หนานซ่งไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา เธอกำลังตรวจงานบนเอกสารการออกแบบ น้ำเสียงเรียบนิ่ง "ศิลปินภายใต้บริษัทหนานซิงเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ไม่ใช่กำลังว่างงานกันหรือไง อยากจะยกเลิกสัญญาแล้วไปหาบริษัทใหม่กันแล้วเหรอ คนที่รั้งเอาไว้ไม่ได้ก็ยกเลิกสัญญาไปเลย คนที่อยากอยู่ต่อก็ให้คนพวกนั้นเป็นพรีเซนเตอร์ คนที่อดทนรอจะได้เห็นสายรุ้ง อยากจะดังก็ต้องหัดรู้จักรอถึงจะได้"

หลังจากเลิกประชุม หนานซ่งก็กลับไปที่ห้องทำงาน แล้วถามกู้เหิง "วิกฤติของบริษัทยวี่กรุ๊ปได้รับการแก้ไขแล้วเหรอ?"

แต่เช้ามาเธอก็ต้องรีบไปเข้าประชุม เห็นแล้วว่าบริษัทยวี่กรุ๊ปนั้นโดนค้นหาเป็นอันดับหนึ่ง แต่แค่เรื่องของตัวเองก็ยุ่งจนไม่มีเวลาแล้ว เลยไม่ได้กดเข้าไปดู มาตอนนี้ถึงได้นึกออก

"ครับ"

กู้เหิงส่งแก้วน้ำชาหลงจิ่งที่เพิ่งจะต้มเสร็จให้กับหนานซ่ง จากนั้นก็รายงานให้เธอฟังเป็นเรื่อง ๆ โดยไม่มีตกหล่น "มูลนิธิการแพทย์ตะวันตกของบริษัทยวี่กรุ๊ปถูกสื่อมวลชนเอ่ยชม เหล่าสำนักข่าวก็พากันรายงานเพื่อเกาะกระแส เรียกให้ชาวเน็ตหันมาสนใจการกุศลที่บริษัทยวี่กรุ๊ปทำ อย่ามัวแต่สนใจเรื่องส่วนตัวของคุณยวี่"

การที่สื่อมวลชนเอ่ยชมครั้งนี้ ทำให้การพูดถึงแบบปากต่อปากเรื่องบริษัทยวี่กรุ๊ปได้กลับมาอีกครั้ง หุ้นและเงินระดมทุนก็มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ทิศทางเปลี่ยนไปในทันที

ก่อนหน้านี้โดนคนด่าตั้งเท่าไหร่ ตอนนี้ก็มีคนชมจำนวนเท่านั้น ไม่รู้เลยจริง ๆ ว่าจำนวนคนที่ชมในตอนนี้มีคนที่เคยร่วมด่าอยู่จำนวนเท่าไหร่

นี่ก็คือยุคอินเทอร์เน็ตในทุกวันนี้ เฮ้อ โดนพูดถึงในแต่ละครั้งส่งผลกระทบมากจริง ๆ

หนานซ่งมีสีหน้าเรียบเฉย เธอรู้มาตั้งนานแล้ว ด้วยความสามารถของยวี่จิ้นเหวิน เรื่องเล็ก ๆ น้อยพวกนี้เป็นเรื่องง่าย ๆ สำหรับเขา

พ่อเคยบอกเธอเอาไว้ว่า "ถ้าตระกูลหนึ่งอยากจะมีชื่อเสียงโด่งดัง จำเป็นที่จะต้องมีคนคอยเป็นผู้นำ คนที่เหลือก็ต้องรวมใจกันตามคนคนนั้นไป ฟังเขา ช่วยเหลือเขา ถึงจะได้มีอนาคตที่สวยงามด้วยกัน"

ลูกคนที่สองกับสามของตระกูลยวี่ไม่ได้มีอนาคตที่ดี ลูกชายที่พวกเขามีก็ไม่ต่างกัน คนเดียวที่ดูพอจะมีดีอยู่บ้าง ก็คือลูกสาวคนโตของตระกูลยวี่ ยวี่เฟิ่งเจียว และคนที่จะมาเป็นผู้นำตระกูลได้ในอนาคต ก็ดูเหมือนว่าจะมีแค่ลูกชายของเธอคนเดียวเท่านั้น หลานของตระกูลยวี่-ยวี่จิ้นเหวิน"

ยวี่จิ้นเหวินที่เคยโดนพ่อตาชื่นชมเอาไว้ ตอนนี้กำลังอยู่บนถนนที่มุ่งหน้ามาสู่เมืองหนาน

หลายปีมานี้เขาได้เดินทางไปทั่วตั้งแต่เหนือจรดได้ แต่ว่าจำนวนครั้งที่ได้มาที่เมืองหนานนั้นน้อยมากจริง ๆ เคยได้มาครั้งหนึ่งเพราะต้องทำภารกิจตั้งแต่ครั้งที่เขายังอยู่ในทีม

ของที่ขึ้นชื่อที่สุดในเมืองหนาน ก็คงจะเป็นดอกกุหลาบ

ในเดือนพฤษภาคมของทุกปี เมืองหนานจะจัดงานเอ็กซ์โปเกี่ยวกับดอกกุหลาบหนึ่งครั้ง ผู้คนทั่วโลกต่างก็หลั่งไหลมาที่นี่ ในมือของทุกคนจะต้องมีช่อกุหลาบในมืออย่างน้อยหนึ่งช่อ

หนานซ่งชอบกุหลาบขนาดนั้น แต่ในตอนนั้นเขาไม่รู้เลย ว่าเธอเป็นคนเมืองหนาน