บทที่343 ส่งข่าว

หนานซ่งไม่อยากรบกวนการพักผ่อนของพี่ใหญ่ จึงเดินออกไปจากห้องของเขา

ทันทีที่กลับถึงห้องของตัวเอง ก็ได้รับรูปถ่ายและวิดีโอสองสามรูปจากลั่วโยว

ในรูปภาพ ใบหน้าที่บอบบางของโจ๋เซวียนบวมและแดง แทบจำใบหน้าเดิมของเธอไม่ได้ เธอคุกเข่าอยู่กับพื้น ก้มหน้าลงและตัวสั่น

นี่คือการลงโทษ?

ความคิดแวบเข้ามาในหัวของหนานซ่ง เธอคลิกที่วิดีโอ เห็นเพียงฝ่ามือขนาดใหญ่กำลังตบหน้าของโจ๋เซวียน เสียงดังฟังชัด

เพียะ!

แม้ว่าจะดูรุนแรง แต่สำหรับโจ๋เซวียนแล้ว หนานซ่งไม่รู้สึกเห็นใจเลย รู้สึกสะใจด้วยซ้ำ

ลั่วโยวโทรมา “เป็นไง เห็นเมียน้อยโจ๋โดนตบแบบนี้ สะใจไหม?”

"สะใจมาก"

หนานซ่งเปิดประตูด้วยรอยยิ้มและถามว่า “คนดีคนไหนเป็นคนทำ?”

ลั่วโยวยิ้มอย่างเต็มเปี่ยมที่ปลายสาย "เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ดี แต่คนทำไม่ใช่คนดี”

เธอบอกหนานซ่งว่าคนทำคือเพื่อนสมัยเด็กของเธอ ฝีมือของเฮ่อเสี่ยวเหวิน

หนานซ่งรู้สึกคุ้นเคยกับชื่อของเฮ่อเสี่ยวเหวิน เธอคือภรรยาของหัวหน้าหวังใช่ไหม?

“เธอรู้จักเฮ่อเสี่ยวเหวินเหรอ?” หนานซ่งรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ลั่วโยวตอบว่า "พวกเราโตมาด้วยกันในเขตทหาร เล่นด้วยกันตั้งแต่เด็ก ฉันปกป้องดูแลเธอมาตลอด ต่อมา พ่อของเธอถูกย้าย เราก็เลยไม่ได้เจอกัน แต่ยังคงติดต่อหากัน”

“เมื่อเทียบกับผู้หญิงอย่างฉัน เธอเป็นเจ้าหญิงที่สมบรูณ์แบบ ตอนเด็กเธอมีบุคลิกที่อ่อนโยนและน่ารัก ต่อมา... คงเป็นเพราะแม่เลี้ยงของเธอ ทำให้อารมณ์ของเธอเปลี่ยนไปมาก เธอกลายเป็นคนเกรี้ยวกราด”

ลั่วโยวพูดถึงตรงนี้ หนานซ่งเองก็พอจะเข้าใจขึ้น

พ่อของเฮ่อเสี่ยวเหวินคือประธานาธิบดีคนปัจจุบันของเมืองหนาน ดำรงตำแหน่งสำคัญ และเคยแต่งงานมาแล้วสองครั้ง หลังจากที่แต่งงานกับภรรยาใหม่ เธอหาคู่แต่งงานให้เฮ่อเสี่ยวเหวินมาแล้วสามครั้ง

แต่งงานกับหวังผิง เป็นการแต่งงานครั้งที่สาม

การแต่งงานของทั้งสอง เป็นเพียงผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่าย

การแต่งงานของครอบครัวที่มั่งคั่ง ส่วนใหญ่ไม่เป็นไปตามความสมัครใจ

ลั่วโยวไม่ใช่คนที่ชอบนินทา เธอบอกเรื่องพวกนี้กับหนานซ่ง เพื่ออธิบายตัวตนที่แท้จริงของเฮ่อเสี่ยวเหวิน

"วิดีโอและรูปภาพนี้ เสี่ยวเหวินเป็นคนขอให้ฉันส่งต่อให้เธอ”

หนานซ่งหรี่ตาลง "เฮ่อเสี่ยวเหวินขอให้เธอส่งมันมาให้ฉัน?"

"ใช่"

ลั่วโยวกล่าว: "เธอบอกว่าพวกเธอถูกผู้หญิงคนเดียวกันทำลายความรัก หัวอกเดียวกัน และวันหนึ่งพวกเธออาจจะเป็นเพื่อนกันได้"

“ใช่สิ เธอยังขอให้ฉันบอกกับเธอว่า หวังผิงคือหวังผิง เธอคือเธอ ทุกสิ่งที่หวังผิงทำนั้นเป็นความต้องการของเขาเอง ตระกูลเฮ่อและเฮ่อเสียวเหวินไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง”

เมื่อหนานซ่งได้ยินคำเหล่านี้ รู้สึกตระหนักทันที

ประโยคสุดท้ายคือประเด็น

ดูเหมือนว่าการแต่งงานครั้งที่สามของเฮ่อเสี่ยวเหวินจะจบลงในไม่ช้า

หนานซ่งแสดงความเข้าใจ

“เลิกพูดถึงเรื่องพวกนี้ดีกว่า” ลั่วโยวกล่าว “ไม่ค่อยมีเวลาโทรคุยกับเธอเลย อยู่ประเทศY เป็นยังไงบ้าง เจอคนเย้า~ยวนบ้างหรือเปล่า?”

หนานซ่งหัวเราะและบ่นว่า: "อยู่ภายใต้สายตาของพี่ใหญ่ อย่าว่าแต่คนเย้า~ยวนเลย ไม่ขังฉันไว้ก็ถือว่าบุญแล้ว”

ลั่วโยวหัวเราะ

“อย่าเพิ่งหัวเราะ แล้วเธอกับพี่สองของฉันล่ะเป็นยังไงบ้าง? เขาจริงจังกับเธอมาก ”

เมื่อลั่วโยวได้ยินชื่อเฉวียนเยี่ยเชียน เธอก้มศีรษะอย่างเขินอาย “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันไม่มีปัญหาอะไรเกี่ยวกับเขาเลย แต่สถานการณ์ของเราทั้งสองครอบครัวตอนนี้สิสำคัญ ต้องดูว่าพ่อกับแม่จะยอมรับไหม”

“ไม่ต้องห่วง ชะตากรรมลิขิตไว้แล้ว ตัดยังไงก็ตัดไม่ขาด”

หนานซ่งปลอบเธอ

“แล้วเธอกับไอ้ยวี่ล่ะ?”

ลั่วโยวถามเธอกลับ “โชคชะตาระหว่างเธอกับเขา หมดหรือยัง?”