บทที่77 ให้อภัยคนที่คิดร้ายกับตัวเองไม่ไหว

บนทางไปบริษัท กู้เหิงรายงานเรื่องหลี่ปินให้หนานซ่งฟัง

เมื่อคืนวานทันทีที่เดินเข้าไปในสถานี ไม่ทันได้เริ่มถามคนพวกนั้นก็รับสารภาพแล้ว ตอนได้เจอหน้าตำรวจพวกเขายังดูดีใจกว่าตอนที่เจอหน้าพ่อแม่ของตัวเองเสียอีก พวกเขายอมที่จะอยู่ในคุกไปสักครึ่งชีวิต แต่ไม่ขอเจอหนานซ่งอีก

ผู้หญิงคนนั้น น่ากลัวเกินไปแล้ว!

พวกตำรวจก็พากันมึนงง ตอนแรกก็นึกว่าเด็กพวกนั้นเป็นผู้เสียหาย เพราะคนที่ได้รับบาดเจ็บยังไงก็คือพวกเขา ฟังไปพักหนึ่งถึงได้รู้ ที่แท้พวกเขาก็คือผู้ร้ายที่ลงมือไม่สำเร็จนี่เอง ตั้งใจจะไปทำร้ายคนอื่นแต่กลายเป็นโดนเล่นงานกลับแทน

ยังนึกว่าโดนเจ้าพ่อที่ไหนเล่นงานมาเสียอีก พอกำลังจะเตือนว่าเรื่องนี้ไม่สามารถลงมือลงโทษเองได้ เด็กพวกนั้นก็พูดออกมาเป็นเสียงเดียวกันว่าพวกเขาโดนผู้หญิงคนหนึ่งเล่นงานมา

แค่ผู้หญิงคนเดียว ไม่มีคนอื่น

ถึงแม้พูดออกมาแล้วรู้สึกขายหน้า แต่ว่านี่คือเรื่องจริง พวกเขามีเรื่องกับคนไปทั่วมาครึ่งค่อนชีวิต ไม่เคยนึกเหมือนกันว่าจะมาตายเพราะผู้หญิงคนเดียว

มีทั้งหลักฐานและพยานว่ากลุ่มคนที่หลี่ปินและหมี่ลู่ 'จงใจ' จ้างไปทำร้ายคนอื่นนั้นโดนจับเข้าคุก

"หลี่ปินนี่ไม่สมชายเลยจริง ๆ โยนความผิดไปให้หมี่ลู่คนเดียว บอกว่าเธอเป็นคนต้นคิดเรื่องนี้ แล้วมาใช้ชื่อของเขาไปจ้างคนพวกนั้น เขาไม่รู้เรื่อง เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขา"

ในฐานะผู้ชายเหมือนกัน กู้เหิงถึงกับถอนให้ใจให้กับเรื่องนี้

"ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้เนี่ย?"

หนานหลินโมโหเป็นอย่างมาก "แล้วหมี่ลู่ล่ะ เธอพูดว่ายังไงบ้าง?"

"เธอจะพูดอะไรได้อีกล่ะ?"

กู้เหิงส่ายหน้า "คนที่อ่อนแอกว่าจะสู้คนที่แข็งแกร่งกว่าได้ยังไง ดูเหมือนว่าเมื่อวานพอเกิดเรื่องหลี่ปินก็คงจะเตี๊ยมกับหมี่ลู่เอาไว้แล้ว เธอคงจะได้ประโยชน์อะไรบางอย่าง ถึงได้เป็นคนแบกรับปัญหานี้เอาไว้ และต่อให้หมี่ลู่ไม่ตกลง ชีวิตของเธอก็อยู่ในกำมือของตระกูลหลี่อยู่ดี จะบีบก็ตายจะคลายก็รอด ต่อให้เธอจะปฏิเสธแล้วหันไปต่อสู้กับหลี่ปิน พอเธอออกมาแล้วหลี่หลงเซิงก็คงไม่มีทางปล่อยเธอไปอยู่ดี ถ้าเป็นแบบนั้นจุดจบของเธอก็คงดูแย่กว่าเดิมแน่

หนานหลินฟังแล้วก็รู้สึกหมดหวัง ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้รู้เรื่องพวกนี้มากนัก แต่ว่าการสาดโคลนใส่คนอื่นแบบนี้ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยเจอมาก่อน อย่างน้อยก็รู้ว่ามันเกิดขึ้น

"พี่......"หนานหลินหันหน้าไปมองหนานซ่งด้วยสีหน้าเป็นกังวล "ถ้าเกิดว่าหลี่ปินคนนั้นออกมาได้อย่างไร้รอยขีดข่วน เขาจะต้องโกรธแล้วก็แค้นพี่มากแน่ ๆ แบบนั้นเขาคงหาเรื่องแก้แค้นพี่อีกแน่ จะทำยังไงดีคะ?"

หนานซ่งฟังบทสนทนาระหว่างหนานหลินและกู้เหิง ไม่พูดอะไร

พอหนานหลินถามเธอ เธอถึงได้ตอบออกมา: "ไม่ต้องกังวล เขาไม่ได้ออกมาง่าย ๆ หรอก ต่อให้เขาโดนปล่อยออกมาเพราะไม่มีความผิดก็เถอะ เธอประเมินเขาสูงไป"

ไม่ต้องพูดถึงหลี่ปิน แม้แต่หลี่หลงเซิงเธอยังไม่เคยชายตามอง สองพ่อลูกตระกูลหลี่ มีค่าแค่ไหนกันเชียว?

......

เพิ่งจะมาถึงบริษัทตระกูลหนาน ก็เห็นว่าหลี่หลงเซิงกำลังรออยู่ด้วยท่าทางร้อนรน พอเห็นหนานซ่ง เขาก็รีบเดินเข้ามาในทันที

รปภ.ต่างก็รีบเข้ามาดึงตัวเขาไว้

"ประธานหนาน ประธานหนาน......" หลี่หลงเซิงโดนจับตัวเอาไว้ เขารีบตะโกนออกมา: "ประธานหนาน ผมไม่ได้มีเป้าหมายอื่น ก็แค่อยากจะขอให้คุณปล่อยเขาไปสักครั้งเถอะครับ"

หนานซ่งก้าวเดินไปอย่างมั่นคง เธอเดินไปด้านหน้าไม่แม้แต่จะชายตามองหลี่หลงเซิง