ตอนที่ 6
บทที่ 6 ความชอกช้ำ
October 22, 2026
เสียงคำรามของเขาดังกึกก้องไม่ต่างจากเจ้าป่าโดนลอบยิ่ง ความอุ่นร้อนที่ฉีดพ่นเข้ามามันสร้างความอุ่นซ่านลึกในหัวใจสาวอย่างมหาศาล
ร่างกายกำยำซวบซบลงมาในขณะที่มือบางโอบกอดเขาเอาไว้ทั้งกาย แต่เมื่อสติสัมปัญชัญญะเริ่มทำงานความละอายจึงเริ่มบังเกิด
สิ่งที่เกิดขึ้นมันแค่อารมณ์ชั่ววูบ...มันเป็นแค่เซ็กซ์ความบริสุทธิ์ของหล่อนมันไร้ความหมายสำหรับเขา
หล่อนมันน่าสมเพชยิ่งนักที่เปลือยเปล่าให้เขาเชยชมในขณะที่ชายหนุ่มนั้นเสื้อผ้าอยู่ครบทุกชิ้นมีเพียงท่อนเอ็นท่อนนั้นที่เขาควักออกมา
“ลุกออกไปเถอะค่ะ ช่อแก้วหนัก”
หล่อนกลั้นใจพูดมันออกมาความอับอายทำให้หล่อนไม่กล้าที่จะสู้หน้าเขาได้อีก
“เป็นอะไรแค่นี้ทำเป็นหนัก ทีตะกี้ไม่เห็นพูดสักคำ”
เขาผละกายลุกขึ้นในขณะที่หล่อนรีบลุกขึ้นเก็บเสื้อผ้าที่ตกอยู่ข้างเตียง
“โอ๊ย...”
ความเจ็บปวดกลางร่างทำให้หล่อนต้องเผลออุทานออกมา
“เจ็บมากไหม”
ชายหนุ่มรีบประคองหญิงสาวทันทีด้วยความเปนห่วงแต่หล่อนกลับสะบัดแขนออกพร้อมกับพูดจาประชดประชัน
“ช่อแก้วไม่เจ็บหรอกค่ะ คุณขุนพลน่าจะรู้ดี”
หล่อนพูดจบก็เชิดหน้าขึ้นในขณะที่เขาใช้สายตาคมกริบตวัดมองด้วยความเดือดดาล
“อย่างนั้นหรือ...ช่อแก้ว ถ้าเธอไม่เจ็บก็ดีน่ะสิ”
เขาสาวเท้าเดินเข้ามาประชิดกายหล่อนอีกครั้งโดยที่หล่อนยังไม่ทันได้สวมใส่เสื้อผ้า
“ยะ อย่านะคะ ไม่เอาแล้ว ช่อแก้วไม่ต้องการ อ๊ะ...”
ท่อนเอ็นที่มันผงาดโผล่พ้นกางเกงมันยังคงผงาดแข็งชันไม่มีทีท่าจะสงบลงแม้แต่น้อย
“ปากเก่งแบบนี้อีกสักน้ำสองน้ำคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง”
หล่อนถดถอยหนีจนแผ่นหลังชนกับกระจกด้านหลัง
“ถ้า..ถะ ถ้าคุณขุนพลไม่หยุด ช่อแก้วจะตะโกนให้คนช่วยนะคะ”
แทนที่เขาจะหวาดกลัวแต่กลับหัวเราะออกมาอย่างน่าหวาดวิตก
“เอาเลย ฉันก็ไม่ได้ห้ามเธอ แถมยังจะช่วยเธออีกด้วยนะ”
เด็กสาวยังคงไม่เข้าใจสถานกาณ์แต่ทว่าเขากลับผลักร่างของหล่อนเข้ากระจกบานใสพร้อมกับประกบชิดแนบจากด้านหลัง
“อ๊ะ...ยะอย่า ค่ะ เดี๋ยวมีคนเห็น อ๊ะ...”
ความแข็งชันถูไถที่บั้นท้ายอวบโดยที่กลีบสาวมันกลับตอดขมุบขมิบอีกครั้งอย่างน่าละอาย
“เปิดหน้าต่างเรียกคนมาช่วยสิ ช่อแก้ว...เรียกเลย อ่า หรือว่าจะให้ฉันช่วยเรียก...”
โชคดีที่ห้องพยาบาลอยู่ในมุมอับของชั้นบนสุดไม่เช่นนั้นหล่อนคงไม่อาจมีหน้าไปพบใครได้อีก
“อ๊ะ ยะ อย่า...ได้โปรด อ๊า พอเถอะค่ะ”
เขาย่อกายลงพร้อมกับใช้ลิ้นแกร่งตวัดเลียตั้งแต่ขาอ่อนขึ้นมาซอกขาหนีบ ความเสียวกระสันลามเลียไปทั้วร่างตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า
“อ่า...เธอมันปากดี ช่อแก้ว อ่า...”
เขาลากลิ้นแกร่งไปทั่วทุกซอกมุมของร่างสาวไม่มีส่วนใดเป็นความลับสำหรับเขา
ลิ้นแกร่งลากไล้ผ่านบั้นท้ายอวบหล่อนเสียวซ่านจนต้องขมิบมันอย่างไร้เดียงสา กายสาวแอ่นโค้งแนบชิดกับกระจกใสทันทีเมื่อลิ้นสากลากผ่านแนวกระดูกสันหลังขึ้นมายังหลังคอ
“อ่า....อูยยยส์ ซี๊ดดด อื้อ....คุณขุนพล อ่า...”
มือหนาล้วงลงไปที่กลีบอูมก่อนจะสะกิดติ่งเสียวกลางร่างให้หลั่งน้ำเสี้ยนออกมาเพื่อรองรับความใหญ่ยาวที่จะอัดกระหน่ำ
“โอ้วว ฉ่ำดีมาก อ่า ดีมาก ช่อแก้ว โอ้ววว”
จะไม่ให้หล่อนฉ่ำเยิ้มได้อย่างไรในเมื่อเขาใช้ลิ้นปรนเปรอหล่อนทุกสัดส่วนของร่างกาย และยามนี้ปากหนาหนักก็ทำหน้าที่ดูดเม้มเนื้ออ่อนตามซอกคอจนหล่อนกระสันเสี้ยนเจียนคลั่ง
“อ่า...ช่อแก้วไม่ไหวแล้ว อ่า คุณขุนพล อ่า...”
มันเป็นคำเชิญชวนที่ไม่ควรจะออกจากปากอิสตรีแต่ทว่าเขาเป็นคนปลุกไฟราคะในกายสาวให้ลุกโชน
“ต้องการอะไรช่อแก้ว บอกฉัน อ่า บอกฉันมา”
เขาพูดพึมพำชิดใบหูหอมกรุ่น บั้นท้ายแน่นหนั่นจงใจบดเบียนท่อนเนื้อแข็งชันบริเวณร่องบั้นท้าย มันยิ่งกระตุ้นความเสียวสยิวให้กับหล่อนอย่างยิ่งยวด
“อ่า ซี๊ดดดด อื้อ...ต้องการ อ่า ต้องการคุณขุนพล อ่า...ช่วยช่อแก้วด้วย อ๊า เสียวร่องค่ะ อูยยส์ ได้โปรดเข้ามา อ๊า....”