บทที่ 9 หลอกกินเด็ก ต่อ NC

ชายหนุ่มจ้องมองหล่อนพร้อมกับใช้ฝ่ามือหนารูดความเป็นชายขึ้นลงอย่างรอคอย

มือบางปลดกระดุมเสื้อออกทั้งที่สมองสั่งการให้หยุดการกระทำแสนน่าละอาย แต่ทว่าร่างกายและจิตใจกลับนำพา

ร่างสาวเหลือเพียงบราเซียร์และแพนตี้ตัวจิ๋ว สายลมอ่อนพัดผ่านปะทะร่างกายทำให้หล่อนเริ่มสะกดคำว่ายางอาย

“ไม่....ไม่ค่ะ”

ขุนพลที่กองกุมท่อนเนื้ออยู่กระชากร่างสาวออกมาจากตัวรถทันที

“อย่าคิดจะเปลี่ยนใจ เพราะเธอไม่ได้รับสิทธิ์นั้น อ่า....น่าเอามาก จุ๊ๆๆ อ่า...”

บั้นท้ายอวบอัดที่แพนตี้ตัวจิ๋วไม่สามารถห่อหุ้มมันเอาไว้ได้อย่างมิดชิด

มือหนากอบกุมขยำขยี้เต็มแรงก่อนจะฟาดฝ่ามือลงเต็มแรง

“อ๊ะ คุณขุนพล อ๊า ยะอย่า ค่ะ เดี๋ยวมีคนเห็นอ๊ะ...”

เขาเพิ่งรู้ตัวว่าตนเองชอบเซ็กซ์หวือหวานอกสถานที่ เจ้าหล่อนนี่ล่ะที่เป็นคนกระตุ้นต่อมกระสันให้ทำงานผิดที่ผิดเวลา

“ฉันไม่สน ฉันต้องได้เธอ อ่า...ช่อแก้ว โอ้วว”

มือบางผลักไสเขาพัลวันโดยที่เขาเดินต้อนก้าวประชิดคุกคาม

ต้นจามจุรียักษ์แผ่กิ่งก้านสาขา ร่มเงาของมันทำให้หล่อนรู้ว่ามันอยู่เบื้องหลัง

“อ๊ะ....อุ๊ย”

ร่างบางที่ถดถอยหลังหนีไม่ทันระวังสะดุดรากไม้ของต้นจามจุรียักษ์ล้มลงทันที

หล่อนหงายหลังบั้นท้ายอวบกระแทกลงกับพื้นเต็มแรง ความเป็นหญิงที่มีเพียงแพนตี้ตัวจิ๋วเด่นชัดเต็มสองตา

“อ่า...อูมๆ แบบนี้ น่ากระแทกชะมัด โฮ้วว ช่อแก้ว....ซี๊ดดดด”

ขุนพลไม่รอช้าตามประกบติดลงมาทันที มือหนาดันเรียวขางามให้แยกอ้าพร้อมกับแทรกกายลงระหว่างขา

“อ๊ะ ยะอย่าค่ะ คุณขุนพล ได้โปรด...”

แม้หล่อนจะแฉะจนกลีบฉ่ำแต่สถานที่มันโล่งแจ้งมากเกินไป

“ฉันจะเลียกลีบเธอ อ่า...จะเลีย ให้เธอร้องขอ ช่อแก้ว”

ใบหน้าหล่อเคลื่อนลงต่ำที่กลางร่างสาว มือบางรีบกอบกุมความเป็นหญิงของตนเองทันทีแต่กลับถูกเขาปัดออก

มือหนารั้งแพนตี้ตัวจิ๋วให้ลงมากองที่ข้อเท้า ความโหนกนูนเด่นชัดเต็มตา

“อ่า....ของเธอมันใหญ่ มาก อูมมากช่อแก้ว โอ้ว”

ฝ่ามือชายที่ว่าใหญ่มันกลับเต็มล้นฝ่ามือ เขาออกแรงขยำขยี้อย่างลุ่มหลง

บั้นท้ายอวบแอ่นร่อนระริกเพียงแค่ถูกเขาจับต้องมือบางที่พยายามผลักไสยามนี้จิกทึ้งรากไม้ที่อยู่ข้างกาย

“อ๊ะ....อือ....”

ความกระสันเสี้ยนที่มีอยู่ในกายมันเอ่อล้นแทบทะลักไม่ต่างจากน้ำเสียวที่ปริ่มร่องกลีบในยามนี้

ความร้อนฉ่าจากฝ่ามือทำให้หล่อนไม่อาจต้านทานความต้องการเบื้องลึกได้อีก

“อ่า....ร่องเธอ แฉะเชียว อ่า อยากมากสินะ”

ไม่เพียงแค่คำพูดแต่เขาระบายยิ้มมุมปากราวกับเป็นผู้ชนะ มันสร้างความอับอายไม่น้อย แต่หล่อนไม่อาจปฏิเสธได้

มือหนาตรึงสะโพกสาวเอาไว้พร้อมกับรั้งเข้าหา ใบหน้าหล่อก้มลงคลุกเคล้ากับร่องกลีบทันที

“โอ้วว ช่อแก้ว อ่า...”

ปากหนาหนักจูบลงบนเนินสาวก่อนจะไล่ลงไปตามรอยแยกของร่องกลีบ ในขณะที่หล่อนนั้นแอ่นหยัดครางสะท้านระริก

“อ๊ะ อ๊า คุณขุนพล”

ลิ้นแกร่งแยงไปตามรอยแยกก่อนจะตวัดเลียน้ำเสี้ยนของหล่อนจนแห้งเหือด

มือบางสองข้างพยายามดันศีรษะทุยให้แหงนเงยแต่พอเขากดปลายลิ้นกับเม็ดกลางร่างถี่ระรัว สองมือนั้นอ่อนแรงทิ้งข้างกาย มีเพียงเสียงครางสะท้านและบั้นท้ายอวบที่แอ่นร่อน

“อูยยย อูยย คุณขุนพล อ่า เสียวเม็ด อ๊ะ อ่า....อูยยเสียว อ๊า อ๊ะ....”

ใบหน้าหล่อยิ่งกดปากและลิ้นลงกับเนื้ออ่อนมากยิ่งขึ้น ปลายจมูกโด่งเป็นสันสูดกลิ่นสาปสาวอย่างหลงใหล

“อ่า ช่อแก้ว อ่า ฉันจำกลิ่นเธอได้ อ่า...”

กลิ่นสาปสาวที่แสนรัญจวนของหล่อนปราศจากน้ำหอมต่างจากสาวร้อนแรง แต่เขากลับชื่นชอบมันมากกว่า

ใบหน้าหล่อส่ายสะบัดไปมาทำให้ลิ้นแกร่งมันเปลี่ยนทิศทางไปตามการเคลื่อนไหว

“อ๊ะ อูยยย คุณขุนพล อูยยย ซี๊ดดดด อ่า คุณขุนพล อ่า....”

มือบางเอื้อมมาบีบเคล้นหน้าอกอวบของตนเองแม้จะมีบราเซียร์ขวางกั้นแต่หล่อนกลับเคล้นคลึงอย่างหนัก ร่องกลีบตอดขมิบมากยิ่งขึ้นในขณะที่เขาตะโบมเลียกลีบอย่างหนักหน่วงจนเนื้อสาวชอกช้ำ

“อูยยย คุณขุนพล อ๊า ซี๊ดดด อูยยยย ไม่ ไม่ไหวแล้วค่ะ...”